وزنهبرداري يكي از اميدهاي ايران در رقابتهاي المپيك است. اميدي كه اين روزها براي كسب سهميه آن مهياي نبرد با غولهاي دنيا در رقابتهاي قهرماني جهان ميشود. اما نه مثل هميشه تا بن دندان مسلح.
مسابقات قهرماني جهان يكي از رقابتهاي حائز اهميت اين رشته ورزشي است كه امسال به دليل توزيع سهميه المپيك در آن، اهميت آن چند برابر نيز شده است و تيمهاي حاضر درصدد كسب بهترين نتيجه در اين رقابتها هستند. خصوصا كه تيم اول اين مسابقات ميتواند هر شش سهميه كامل ريو را كسب كند. به همين دليل پيشبيني ميشود كه رقابتي تنگاتنگ در انتظار وزنهبرداران جهان باشد. تيم ملي ايران اما اين بار متفاوت از هميشه راهي مسابقات قهرماني جهان شده و نبايد انتظار زيادي از آن داشت. قبل از اعزام، اتفاقات ناخوشايندي رخ داد تا تيم ملي وزنهبرداري ايران نتواند مانند هميشه با تمام قوا به اين مسابقات گام گذاشته و خود را يكي از مدعيان اصلي كسب سكوي نخست بداند. اتفاقاتي كه براي سهراب مرادي رخ داد، مصدوميت محمدپور و از همه مهمتر مصدوميت بهداد سليمي باعث شد تا تيم ملي وزنهبرداري ايران بدون ستارهها و غولهاي سنگين وزن و نامدار خود قدم به مسابقات قهرماني جهان بگذارد. مسابقاتي كه قرار است سهميه المپيك، يكي از مهمترين رويدادهاي ورزشي دنيا در آن توزيع شود.
عدم حضور ستارههاي نامي چون بهداد سليمي، محمدپور و... باعث ميشود انتظارات از اين تيم پايين بيايد. در واقع نميتوان توقع داشت مانند هميشه ايران يكي از شانسهاي اصلي كسب سكوي نخست و هر شش سهميه المپيك باشد. با اين وجود اما نبودن وزنهبرداران بنام ايران در اين رقابتها فرصتي طلايي براي جوانترهايي است كه حالا با ميداني مهم مواجه شدهاند. رقابتهاي جهاني ميتواند محكي جدي باشد براي جوانترهايي كه شايد چند سال ديگر ستارههاي بنام تيم ملي باشند كه جاي نفراتي چون سليمي و. . . را خواهند گرفت و امروز، فرصت خوبي است كه آنها از اتفاقات رخ داده به سود خود استفاده كرده و علاوه بر كسب تجربه در رقابت با وزنهبرداران نامدار دنيا، تواناييهاي خود را به معرض نمايش گذاشته و ثابت كنند ميتوانند در نبود ستارهها، ابهت تيم ملي وزنهبرداري ايران را در دنيا حفظ كنند. علاوه برآن مسابقات وزنه برداري قهرماني جهان در سال المپيك فرصت خوبي است تا كادر فني تيم ملي داشتههاي نفراتي را كه در اختيار دارد محكي جدي زده و با شناختي كامل وزنه برداران را مهياي حضور در المپيك كند. تيمي كه راهي رقابتهاي قهرماني جهان ميشود، اگر چه با چند جابجايي اجباري به دليل مصدوميتها و محروميتهاي ناگهاني مواجه شده است اما تيمي است كه استخوان بندي اصلي تيم ملي وزنهبرداري ايران را طي سالهاي آينده تشكيل ميدهد و مسابقات جهاني فرصتي مناسب است براي اين تيم تا نشان دهد چه در چنته دارد و آيا ميتوان روي آن به عنوان تيمي حساب كرد كه در دنيا يكي از شانسهاي هميشگي و اصلي قهرماني باشد يا كادر فني بعد از اين مسابقات بايد خود را مهياي تغييراتي جدي براي رقابتهاي المپيك كند.
اما آنچه مسلم است نميتوان انتظار زيادي از اين تيم در رقابتهاي جهاني داشت. چراكه تيم ملي وزنه برداري در حالي راهي اين مسابقات ميشود كه چند تن از اصليترين نفرات و شانسهاي طلاي خود را ندارد و اين كار وزنهبرداران را در مسابقات قهرماني جهان براي كسب هر شش سهميه المپيك سخت و دشوار ميكند. حال آنكه در صورت حضور اين نفرات، تيم ايران بدون شك يكي از شانسهاي اصلي كسب عنوان قهرماني بود اما اكنون، اين تيم با نفراتي اعزام ميشود كه شايد نتوانند جاي ستارههاي غايب تيم را آنگونه كه بايد و شايد پر كنند اما بدون شك ميتوانند تجربهاي بسيار خوب از اين رقابتها براي آينده به دست آورند. تجربياتي كه در آيندهاي نه چندان دور ميتواند به سود تيم ملي وزنهبرداري ايران باشد. اما امروز نميتوان منكر كار سخت وزنهبرداران ايران در رقابتهاي قهرماني جهان بود. رقابتهايي كه تمام وزنه برداران از سراسر دنيا براي كسب بهترين نتيجه و از آن مهمتر كسب سهميه المپيك روي تخته ميروند.
