انتخابات زودهنگام پارلماني در تركيه كه بيست و ششمين دوره آن ميشد 11 آبان (يكم نوامبر) برگزار شد. نتايجي كه تا ساعات پاياني شب و پس از شمارش آراي صندوقها در رسانههاي تركيه منتشر شد حاكي از پيروزي حزب عدالت و توسعه در تركيه بود.
بر اساس نتايج اعلام شده حزب عدالت و توسعه AKP 49درصد ( 316 كرسي)، حزب جمهوريخواه خلق CHP 25 درصد (134 كرسي)، حزب دموكراتيك خلقها HDP(59 كرسي) و حزب حركت ملي MHP (41 كرسي) كسب كردهاند. با نتايج بالا حزب دموكراتيك خلقها HDP كه شاخه سياسي پ.ك.ك محسوب ميشود شكست بزرگي را متحمل شده است. حزب دموكراتيك خلقها در انتخابات قبلي (7 ژوئن) با كسب بيش از 13 درصدِ آرا 80 كرسي پارلماني را كسب كرده بود و اكنون با از دست دادن 21 كرسي تعداد كرسيهايش به عدد 59 كاهش يافته و اين به ظاهر يك شوك بزرگ براي كردهاي تركيه بود.
نكته مهمتر اينكه از مجموع 81 استان تركيه 25 استان در شرق و جنوب شرق تركيه كردنشين هستند و حزب دموكراتيك خلقها حتي در استانهاي كردنشين نيز با كاهش آرا مواجه بوده و در 25 استان كردنشينِ شرق و جنوب شرق تركيه تنها 46 كرسي كسب كرده است و فقط در دو استانِ حكاري و شيرناك توانسته آراي قبلي خود را حفظ كند. «نه» گفتن كردهاي تركيه به پ.ك.ك و حزب دموكراتيك خلقها پيام روشني دارد و آن اينكه كردهاي تركيه از خشونت، آشوب، جنگ و درگيري خسته شدهاند و به دنبال آرامش و امنيت هستند.
كاهش يك ميليوني آراي حزب دموكراتيك خلقها باعث شد تا بلافاصله شبكههاي تلويزيوني، راديوها و پايگاههاي اينترنتي وابسته به پ.ك.ك ادعاي تقلب در انتخابات را مطرح كنند كه همين موضوع باعث بروز درگيري و ناآرامي در چند شهر تركيه شد؛ درگيريهايي كه موجب تشديد چالش كردي – تركي در تركيه گرديد و روند پيش رو نيز مبين تغيير رويكرد تركيه در اين حوزه ميباشد.
شبكه فارسيزبان بيبيسي كه به صورت ويژه و با اعزام دو خبرنگار به تركيه اين انتخابات را پوشش ميداد نيز از يك طرف مسئله تقلب در انتخابات را مطرح كرد و از سوي ديگر در تلاش بود تا نقشِ تركيه در تحولات منطقه را، برجسته جلوه دهد. نقشي كه بيبيسي فارسي در اين اوضاع و احوال دنبال ميكرد در مسير تشديد چالش تركي – كردي تحليل شد و اين رفتار بيبيسي فارسي با توجه به تعاملات گاه و بيگاه اين بنگاه خبرپراكني با پ.ك.ك و شاخههاي اقماري آن نشانگر هدفي پنهان در اين رويكرد بود. شايد بازتاب اخبار انتخابات تركيه براي مخاطبان و در سطح اطلاعرساني آن و حتي تحليل رخدادهاي پيرامون آن چندان غيرعادي نباشد ولي تمركز ويژه در اين رخداد و اعزام دو خبرنگار ويژه براي بازتاب انتخابات مذكور و از طرفي استقرار يكي از اين خبرنگاران در مناطق كردنشين تركيه در كنار تبيين خط تقلب در انتخابات تركيه با هدف پيادهسازي سناريوي تقلب و تشديد ناآراميها دنبال ميگرديد.
اما نوع واكنش كردها در نقاط مختلف به اين خط تبليغاتي و جنگ رواني همزمان پ.ك.ك و بيبيسي فارسي نيز در نوع خودش جالب توجه بود. كردها كه به خوبي اهداف پشت پرده و سياست فرصتطلبانه و همچنين نتايج ناگوار رفتار راديكال، خشونتطلبانه و انحصارگرايانه پ.ك.ك و شاخههاي آن را در مناطق مختلف دريافتهاند وارد اين بازي تبليغاتي و نخنما نشدند كه اين امر خود نشانگر شرايط رو به افول جريانهاي تروريستي و خشونتطلب و كاهش چشمگير پايگاه اجتماعي حداقلي آنها ميباشد.
در سوي ديگر ميدان هر چند حزب عدالت و توسعه با كسب 316 كرسي ميتواند به تنهايي و بدون نياز به ائتلاف با ساير احزاب، دولت را تشكيل دهد اما اين تعداد كرسي براي تحقق رؤياي بزرگ رجب طيب اردوغان يعني اصلاح قانون اساسي و تغيير نظام حكومتي تركيه از پارلماني به رياستي، كافي نيست. حزب عدالت و توسعه براي آنكه بتواند تغيير نظام حكومتي را در پارلمان به تصويب رساند به 367 كرسي و براي برگزاري رفراندوم در اين خصوص به 330 كرسي نياز دارد.
اما نتايج انتخابات روز يكشنبه بر حل مسئله كردها در تركيه و آنچه كه «مذاكرات صلح» ناميده ميشود نيز بينتيجه نخواهد بود. هماكنون مذاكرات فرسايشي براي حل مسئله كردها در تركيه، به بنبست كامل رسيده و اعتمادِ طرفهاي اصلي مذاكره به يكديگر به پايينترين سطحِ ممكن رسيده است و حزب عدالت و توسعه با توجه به نتايج انتخابات روز يكشنبه در تركيه، قطعاً حاضر به امتيازدهي به پ.ك.ك و HDP نخواهد بود، اكنون اين احتمال مطرح است كه طي هفتهها و ماههاي آينده تركيه با بحرانهاي جديتري مواجه شود. به ويژه آنكه پ.ك.ك براي جبران و توجيه شكستِ خود، ايجاد آشوب و درگيري را در اولويت برنامههاي خود قرار خواهد داد كه نشانههاي آن از شب اعلام نتايج در تركيه و با ادعاي تقلب در انتخابات هويدا شده است.
استراتژي پ.ك.ك در مسير تشديد ميليتاريسم در تركيه شايد تا زمان انتخابات به نفع حزب عدالت و توسعه تفسير گرديد ولي تداوم آن ميتواند موجب نااميدي بيشتر در مردم تركيه براي استقرار آرامش و امنيت در اين كشور گردد. شايد يك سوي اين وضعيت نابسامان در تركيه در چارچوب درگيري با كردها يا به تعبير صحيحتر پ.ك.ك قابل تفسير باشد و اين دقيقاً همان تحليلي است كه حزب عدالت و توسعه تلاش دارد در برونداد رسانهاي به اذهان عمومي القا نمايد وليكن ارتباط تركيه با داعش و جريان تروريستي تكفيري در منطقه سوي ديگري از اين وضعيت نابسامان در تركيه است كه اين كشور را با چالشهاي جدي در حوزه امنيت و تروريسم مواجه كرده است.
