
سالهاست با هر بار بارش باران، بیش از سه هزار مشترک روستاهای انارور، حمزده سفلی، حمزده علیا، سنگسرا و ملکار در بخش مرکزی شهرستان گردشگر پذیر نوشهر درگير سريال بيپايان گل آلود شدن آب آشامیدنی ميشوند و از اين مشکل رنج ميبرند. البته اين مسئله به همين جا ختم نميشود و آلودگی آب این روستاها در فصل پاییز که بارش زیادی در این منطقه رخ میدهد، مشکلات بيشتري را براي ساکنان اين منطقه بخصوص سالمندان با خود به همراه ميآورد. آب آشامیدنی این روستاها به هنگام بارندگي و حتي با گذشت يک هفته از آن، آنقدر آلوده ميشود که به آبهای مزارع شبیه است و یا به قول ساکنان این روستاها بیشتر به نوشابه زرد شباهت دارد و غیر قابل شرب است.
به گفته ساکنان اين روستاها، با این که بارها این موضوع به اطلاع مسئولان مربوطه، بویژه بخشداری، فرمانداری و مدیریت شبکه بهداشت و درمان شهرستان رسانده شده، اما تاکنون هيچ اقدام موثري براي رفع اين مشکل انجام نشده است و اين سريال تلخ همچنان بيپايان اکران ميشود.
عدهای از اهالی اين مناطق از ترس ابتلا به برخی از بیماریها ناشی از نوشیدن این آب، آب معدنی خريداري ميکنند اما بيشتر آنها که توانايي خريد آب معدني ندارد، آب آشامیدنی خود را از چاه و یا از شبکههای قدیمی که فقط شماری از اهالی روستا از آن بهرهمند هستند، تامین میکنند. عدهای نیز به علت بضاعت اندک مالی ناچارند این آب ناسالم را بجوشانند و بنوشند. بنابراين اگر برخی از روستاییان در آینده دچار بیماری شوند، دور از انتظار نیست.
مدیرشبکه
بهداشت و درمان نوشهر قرار گرفتن این روستاها زیرپوشش شرکت آب وفاضلاب روستایی را
به عنوان یکی از راهکارهای اساسی حل این معضل ميداند و ميگويد: در این زمینه
تاکنون نشستهای متعددی با مدیران دستگاههای اجرایی، اعضای شوراهای اسلامی و
دهیاران این روستاها برگزار شده است اما با اين حال به نظر میرسد که اعضای
شوراهای اسلامی آمادگی لازم را برای واگذاری تاسیسات آبرسانی این روستاها به شرکت
آب و فاضلاب ندارند.
سیدرحیم سیدپور يا اشاره
به اينکه وضعيت شبکه آبرسانی روستاهاي نوشهر بسیار بد است، ميافزايد: بخشی از گل
آلود بودن آب در این مناطق ممکن است به علت نفوذ آبهای زیرزمینی به داخل شبکههای
فرسوده بر اثر شکستگی قسمتی از این شبکهها باشد. اکنون نيز یکی از راههای انتقال
ویروس و بروز آلودگیهای متعدد گوارشی درمیان افراد جامعه ناشی از نوشیدن آب
ناسالم و آلوده است و اگرچه اهالی این روستاها در نوشیدن آب توجه جدی به توصیههای
بهداشتی دارند اما این معضل همچنان پابرجاست.
رئیس شرکت آب و فاضلاب
روستایی نوشهر نیز با اشاره به وجود معضل آلودگي آب روستاهاي نوشهر ميگويد: آب
این روستاها از چشمه دودگر واقع در مناطق بالا دست جنگلی تامین می شود و در زمان
بحران کم آبی و نباریدن، حفره های منابع تغذیه این چشمه خالی می شود به نحوی که پس
از اولین بارش پاییزی این حفره ها مملو از خاکروبه شده و سبب گل آلوده شدن آب
آشامیدنی روستاییان این منطقه میشود.
خلیل اسماعیلی ميافزايد:
گل آلودگی آب این روستاها بیشتر در فصول پاییز رخ میدهد. اکنون نيز با نصب
دستگاههای کدورت زدا در کنار مخزن آب این چشمه، درماه جاری مشکل آب آشامیدنی
اهالی این روستاها برطرف خواهد شد.
با اينکه رئیس شرکت آب و فاضلاب روستایی نوشهر ميگويد: در زمان بارندگی به اهالی این روستاها هشدار داده میشود تا از این آب ننوشند و بیشتر از آب معدنی، آب چاه و یا آبی که به وسیله خودروهای تانکر درمیان آنها توزیع میشود، استفاه کنند. اما با اين حال روستائيان اين مناطق از بيتوجهي مسئولان و نفرستادن آب با تانکر جهت توزیع دراین مناطق گلهمند هستند و از مدیران ادارات ذیربط بویژه شرکت آب و فاضلاب روستایی ميخواهد که نسبت به حل آن چارهای بیندیشند.