سعودي همچنان در بيراهه

نشست وين براي بررسي تحولات سوريه پنج‌شنبه و جمعه برگزار گرديد. محور اصلي اين نشست را مبارزه با تروريسم و برقراري امنيت در سوريه به عنوان کشور پيشگام مبارزه با تروريسم تشکيل مي‌داد. البته برخي کشورهاي غربي نظير آمريکا براي پنهان‌‌سازي نقش منفي خود در ايجاد و گسترش تروريسم در منطقه به فضاسازي حاشيه‌اي در اين نشست پرداخته و به جاي پرداختن به محور نشست يعني مبارزه با تروريسم به حاشيه‌هاي واهي نظير برکنار نظام سوريه پرداختند. رويکردي که البته با مخالفت جهاني همراه شد چنانکه حاضران در نشست با طرح آمريکا مبني بر گنجاندن زمان‌بندي براي حذف نظام سوريه به رياست جمهوري بشار‌اسد مخالفت کرده و حتي تاکيد نمودند که هر اقدامي براي مبارزه با تروريسم بايد از کانال نظام سوريه به عنوان موفق‌ترين و موثرترين مولفه در مبارزه با تروريسم صورت گيرد.

 در جمع آنچه در نشست وين روي داد نوع رفتارهاي عربستان و شخص الجبير وزير خارجه آنان امري قابل توجه است. الجبير در اين نشست به جاي پرداختن به اصل نشست يعني تعامل سراسري با نظام سوريه براي مبارزه با تروريسم به تکرار ادعاهاي واهي عليه نقش ايران در منطقه و سوريه پرادخت. ادعاي که البته از همان ابتدا نيز خريداري نداشته که دعوت از ايران به اين نشست و تاکيدات کشورها و سازمان ملل بر لزوم بهره‌گيري از ابتکارهاي ايران در مبارزه با تروريسم و حل بحران سوريه نمودي از اين حقيقت است.

هر چند که الجبير در اين نشست تلاش نمود تا با اظهارات ضدايراني بر جنايات سعودي در يمن و نقش آن در بحران‌هاي منطقه سرپوشي گذارد اما نوع رفتارهاي وي عملا بازي دوباره رياض در زمين آمريکا و به نوعي خيانتي ديگر به جهان اسلام بود.

سند عيني اين خيانت را در ذوق‌زدگي محافل رسانه‌‌اي و سياسي غربي و صهيونيستي از مواضع ضدايراني الجبير مي‌توان مشاهده کرد چنانکه نيويورک تايمز در گزارش مدعي مي‌شود که بخش عمده‌اي از نشست وين به درگيري لفظي ميان ايران و عربستان گذاشت.

اينکه جمهوري اسلامي ايران با ديدگاه‌هاي عربستان در اين نشست مخالفت داشته و خواهد داشت امري کامل بديهي است چرا که ايران با هر ديدگاه که حامي تروريسم و دخالت براي تعيين سرنوشت مردم سوريه باشد مخالف است و تاکيد دارد که هيچ کشوري حق ندارد در تعيين سرنوشت سوريه دخالت و اين مردم سوريه هستند که صرفا حق تعيين سرنوشت خود را دارند.

ساير کشورها صرفا مي‌توانند در مبارزه با تروريسم و بازسازي سوريه يارگير اين کشور باشند. بر اين اساس مخالفت ايران در وين صرفا با عربستان نبوده بلکه با پيروان تفکر دخالت در امور داخلي سوريه بوده که کشورهاي متعددي از جمله آمريکا، ترکيه، عربستان، فرانسه، انگليس و ... را دربرمي‌گيرد و صرفا معطوف به عربستان نبوده است.

نکته مهم آن است که بي‌منطقي و خامي وزير خارجه سعودي در اين نشست و البته ساير مواضعش اقدامي مغاير با منافع جهان اسلام بوده و وي خواسته يا ناخواسته تهديد ‌کننده منافع جهان اسلام گرديده است. کشورهاي غربي براي پنهان‌سازي نقش منفي و بحران‌ساز خود و رژيم صهيونيستي در منطقه همواره ادعاي اختلاف دروني جهان اسلام را مطرح کرده و چنان وانمود مي‌کنند که بحران‌هاي منطقه ناشي از اختلاف ميان شيعه و سني است. در اين چارچوب گاهي شيعيان را مقصر جلوه مي‌دهند و گاهي نيز چنان ادعا مي‌کنند که اهل سنت براي منزوي نشدن به بحران‌سازي روي آورند. از محورهاي اصلي اين طراحي را نيز ايران‌هراسي و تحريک کشورهاي منطقه عليه ايران تشکيل مي‌دهد.

اقدامي که هدف آن جلوگيري از رويکردهاي منطقه به طرح‌ها و ابتکارهاي وحدت‌گرايانه و سازنده ايران است. طرح‌هايي که در صورت عملي شدن زمينه‌ساز وحدت جهان اسلام، مقابله واحد منطقه با بحران، خروج بيگانگان از منطقه و توسعه و پيشرفت واحد کشورهاي غرب آسيا و حتي جهان اسلام مي‌شود. آنچه وزير خارجه سعودي در نشست وين صورت داد بازي در زمين غرب بود که محور آن را نيز ايران‌هراسي و ايجاد شکاف در جهان اسلام تشکيل مي‌داد البته جنايات سعودي در يمن و بحرين و اصرار اين کشور در اجراي سياست غرب در حمايت از تروريسم و غفلت جهان اسلام از مسئله تروريسم را نيز بايد به پرونده الجبير بايد افزود.

با توجه به آنچه در صحنه منطقه روي مي‌دهد و گرفتار بودن وزير خارجه سعودي در بحران‌سازي‌هاي غرب، جا دارد پادشاه عربستان براي منزوي نشدن در ميان جهان اسلام و هزينه ندادن بيشتر به دليل رفتارهاي نادرست وزير خارجه‌اش براي برکناري وي اقدام نمايد. چرا که استمرار حضور چنين فردي در سمت وزارت خارجه عربستان سعودي در کنار هزينه‌هاي سنگين براي اين کشور بحران‌هاي بسياري براي جهان اسلام به همراه خواهد داشت. پادشاه سعودي براي نشان دادن حسن نيت خود به جهان اسلام جا دارد تا برکناري الجبير را در دستور کار قرار دهد تا هم عربستان و هم جهان اسلام را از وجود فردي بحران‌ساز و غيرسازنده رهايي بخشد.