بوكس ايران با توجه به بضاعتي كه دارد در سالهاي اخير نتايج قابل قبولي كسب كرده است. حال آنكه توجه هرچه بيشتر به اين رشته مدالآور بدون شك مسير پيشرفت روزافزون بوكس را هموار ميكند.
نگاهي به عملكرد بوكسورهاي ايراني مهر تأييدي بر پتانسيل بالاي اين رشته است. يك سال پيش در بازيهاي آسيايي اينچئون با بودجه يك ميلياردي توانستيم دو مدال نقره و يك برنز براي كشورمان به ارمغان بياوريم. در حالي كه رشتهاي مثل فوتبال با چندين برابر بودجه بوكس، در همان مرحله مقدماتي حذف شد و به خانه برگشت. قطعاً احسان روزبهاني يكي از اميدهاي ما در المپيك ريو به حساب ميآيد. اين مليپوش با وجود آنكه مشكلاتي را پشت سر گذاشته در مسابقات حرفهاي نتيجه خوبي گرفته است. تا به اينجا هر مسابقهاي بوده روزبهاني اعزام شده و قرار است كه به زودي به يك اردوي تمريني در ايتاليا نيز اعزام شود. با اين وجود احساس ميشود كه برخيها مشاورههاي بدي به احسان روزبهاني ميدهند و همين مسئله سبب بروز چالشهايي شده است. به نظر من ورزشكاران بايد شرايط اقتصادي كشور را در نظر بگيرند و به فدراسيون فرصت دهند. منتها بايد به اين مسئله اذعان كنم كه از ورزشكاران المپيكي هرچقدر حمايت شود، باز هم كم است. با توجه به شناختي كه از روزبهاني دارم مطمئنم كه او ميتواند در المپيك مدال بگيرد. البته از اين موضوع متعجبم كه اين ورزشكار چطور حريف تمريني ندارد؛ چراكه در حال حاضر به غير از روزبهاني ما بوكسورهاي درجه يك زيادي داريم، كساني كه روزبهاني سالها پشت خط آنها بود.
علاوه بر اين، با توجه به پتانسيل بوكس ايران شك ندارم كه ساير مليپوشان نيز توانايي رسيدن به المپيك ريو را دارند؛ چراكه هنوز دو مسابقه براي كسب سهميه باقي مانده و در صورتي كه بوكسورهاي ما بتوانند قدرت واقعي خود را به نمايش بگذارند، تعداد سهميههاي بوكس كشورمان در المپيك افزايش پيدا خواهد كرد.
* عيسي گلمحمدي/کارشناس بوکس 
