پل پیروزی لقبی است که به ایران داده شده است. درست پس از اینکه ارتش نازی به تعهدات خود در قبال شوروی سابق پایبند نماند و در جنگ جهانی دوم به روسیه لشگر کشید، اما در نیمه راه زمین گیر شد. دو علت بزرگ در زمین گیر شدن ارتش قدرتمند هیتلری وجود داشت. ابتدا مقاومت روس ها و دوم سرمای سنگین سیبری و سرزمین روسیه.
در همین زمان بود که متفقین تصمیم گرفتند ارتش نازی و هیتلر را برای همیشه از صحنه سیاسی خارج کنند و با هجوم به سرزمین روسیه و کمک به ارتش آن، فصلی نو در سیاست نظام بین الملل ایجاد کنند که با عبور از نظام موازنه قوای پیش از جنگ جهانی اول به نظام دوقطبی بعد از جنگ جهانی دوم منتقل شد.
با نگاهی به تاریخ، مشخص می شود که سرزمین روسیه در تاریخ دوران مدرن، دو بار غرب را از نابودی مطلق نجات داده است. ابتدا زمانی که ناپلئون بناپارت با تسخیر موقعیت های حساس جهان، به سرزمین روسیه یورش برد و در آنجا شکست خورد و بار دوم که ارتش هیتلر در این سرزمین به بن بست فکری، نظامی و عملیاتی رسید و با تاریخ خداحافظی کرد.
اما دنیا فراموش نمی کند که پیروزی بر هیتلر و دنیای منظم و مخوفش، از مسیر «پل پیروزی» رخ داد. ایران پلی شد برای متفقین تا از نیروهایش در سرزمین روسیه با هیتلریسم وداع کنند.
حال در این برهه خاص که بحران خاورمیانه و تروریسم هدایت شده همه دنیا را تهدید می کند، بار دیگر این «پل» بازآفرینی شده است. در حالی که غرب با داعش و تروریسم نهادینه شده، در حال بازی و معامله منافع و نفوذ است، ایران با ایجاد دوباره «پل پیروزی» نیروهای روسیه را به سمت سوریه و مقابله با تروریست ها، هدایت کرده است که هم مثل صهیونیست ها زمانی آرزوی حکومت از کجا تا کجا را داشتند و هم کسی فکر نمی کرد که این غول آدم کش را کسی بتواند به زانو در آورد.
اگر چه امریکا و متحدانش در منطقه و فرامنطقه نگران این اتحاد و ائتلاف و پیروزی روسیه و ایران در خاورمیانه هستند اما نباید فراموش کنند که جهان بحران زده امروز نیازمند این پیروزی است که پل آن از ایران می گذرد تا تهران نقش تعادل ساز و تغییر بنیادین در نظام بین الملل را ایفا کند.
تفاوت بنیادین ایران در نقش کنونی خود با دوران جنگ جهانی دوم این است که در این برهه، نقش فعال ایران در حمایت از مقاومت، نجات خاورمیانه و پایان دادن به وضعیت امنیتی جهان بسیار پررنگ است...
