دانشگاه رازي كرمانشاه يكي از بزرگترين دانشگاههاي غرب كشور است كه در حال حاضر نزديك به 15 هزار دانشجو دارد. در سال جاري متأسفانه دانشگاه رازي به شدت با كمبود خوابگاه مواجه است به طوري كه به آقايان دو سال و به خانمها سه سال خوابگاه داده ميشود و بعد از آن دانشجو خودش بايد به فكر محل اسكان باشد.
متأسفانه مسئولان دانشگاه اين موضوع را درك نميكنند كه وقتي امكانات رفاهي ندارند نبايد دانشجو بيش از ظرفيت جذب كنند و اين كار را انجام ميدهند و دانشجوي جديدالورود در بدو ورودش به دانشگاه با كولهباري از مشكلات روبهرو ميشود.
از آنجا كه امسال بيش از 80 درصد دانشجويان ورودي را دختران تشكيل ميدهند، دانشگاه به شدت با كمبود خوابگاه مواجه و مجبور شده كه دختران را در خوابگاههاي خودگردان سطح شهر كه در محلهاي خوبي هم بنا نشدهاند، اسكان دهد و خانوادهها نگران امنيت فرزندان خود هستند. خوابگاههاي متأهلي نيز به شدت كم و در مقابل تقاضا براي گرفتن خوابگاه متأهلي زياد است. با اينكه سياست كشور به سوي تشويق جوانان به امر ازدواج و تشكيل زندگي است اما دانشگاه به اين موضوع بهايي نميدهد و دانشجويان متأهل به شدت با مشكل مواجه شدهاند. مسئله مهم ديگري كه عموم دانشجويان دانشگاه رازي با آن مواجه هستند، كيفيت غذاي دانشگاه است. به رغم اينكه سال گذشته در اعتراض به كيفيت غذا تجمعي در دانشگاه برگزار شد اما همچنان كيفيت غذا نامطلوب است و قيمت آن همچنان در حال افزايش است. قيمت غذاي دانشجويي به 1300 تومان رسيده است اما كيفيت آن در حد 500 تومان هم نيست و مسئولان هم به اين موضوع توجهي ندارند. در حالي كه دانشجويان بر اثر استفاده از اين غذا به مرور زمان ممكن است به بيماريهاي گوارشي دچار شوند.
از آنجا كه دانشگاه رازي كرمانشاه با عنوان يك دانشگاه علوم پايه فعاليت خود را آغاز نموده بنابراين بايد آزمايشگاههاي مجهزي هم داشته باشد اما اينطور نيست. اساتيد و دانشجويان در دروس آزمايشگاهي با كمبود تجهيزات و وسايل آزمايشگاهي مواجهند كه روي كيفيت آموزشي دانشگاه تأثيرگذار بوده است.
از طرفي دانشجويان با توجه به مشكلات صنفي مجبورند با مشكلات و قوانين متغير آموزشي دست و پنجه نرم كنند به طوري كه در ترم گذشته عنوان شده بود هر كسي درسي را كه افتاده باشد اگر دوباره بردارد و نمره بالاي 10 بگيرد نمره قبلي او حذف خواهد شد. اما اين ترم گفتهاند كه نمره جديد بايد بالاي 14 باشد و دانشجويان زيادي را با مشكل مواجه كردهاند.
به رغم همه اين مشكلات كه خود تأثير فراواني در نااميد كردن دانشجويان دارد برخي اساتيد نيز نقش كاتاليزور را بازي ميكنند و با حرفهايي از قبيل چرا آمديد دانشگاه درس بخوانيد برويد به زندگي خود برسيد يا ايران جاي ماندن نيست گرد نااميدي را كامل روي دانشجويان ميريزند. به عنوان مثال يكي از اساتيد گروه فيزيك مدام دانشجويان را به خاطر ورود به دانشگاه سرزنش و آنها را تشويق به ادامه تحصيل در خارج از كشور ميكند و دانشجو هم از كشورهاي ديگر براي خودش يك مدينه فاضله ميسازد و نسبت به كشور خودش حس خوبي پيدا نميكند.
*دبير انجمن اسلامي دانشجويان مستقل دانشگاه رازي كرمانشاه
