با الحاق روسای زیارت به شهر گرگان انتظار می رفت تدابیر جدی تری برای پیشگیری از ساخت وسازهای غیرمجاز دراین منطقه یافت شود اما متاسفانه تخلفات دراین زمینه همچنان ادامه دارد و ماهیت منابع طبیعی و گردشگری این روستا و نواحی اطراف آن در معرض نابودی قرار گرفته است. بی مهری هایی که در این سال ها به این مناطق شده در کنار بی توجهی مسئولین باعث شده حفظ و حراست از منابع طبیعی و محیط زیست در این مناطق به صورت کامل انجام نشود.
در سالهای گذشته روستای زیارت جزو حریم شهر گرگان محسوب نمی شد و همین مسئله راه را برای رشد قارچ گونه ویلاها در قسمت های مختلف روستا و حتی اطراف آن هموار می کرد از این رو با قرار گرفتن آن تحت نظر شهرداری گرگان انتظار می رفت دراین خصوص اقدامات اساسی انجام شود. بحث ممانعت از تداوم این روند از یک سو و برخورد صحیح با ساخت وسازهایی که درگذشته انجام شده از سوی دیگر به معضلی برای این منطقه تبدیل شده است.
چندی پیش رئیس کمیته مبارزه با زمین خواری کمیسیون اصل نود مجلس شورای اسلامی با تاکید بر اینکه با احداث بنا در مسیرهای روستایی به هر عنوانی مقابله می کنیم گفت: روستای زیارت باید کاملا پاک سازی شده وویلاهایی که ساخته شده باید تخریب شود. سید محمد حسین میرمحمدی با بیان اینکه تمام برنامه هایی که مخالف نظر منابع طبیعی و محیط زیست و در حریم و کنار رودخانه، در جنگل، در حریم لوله های آب احداث شده باید تخریب شود افزود: در جاده های روستایی باید کنترل عبور و مرور مصارف ساختمانی را داشته باشیم تا روستاییان فقط در حریم مصوب طرح هادی احداث بنا کنند. همچنین در زمین های کشاورزی فقط مجوز احداث یک اتاق ۹ متری وجود دارد و دستگاه های خدمات رسان باید خدمات دهی خود را به این ویلاها قطع کنند!
با این وجود شواهد عینی حاکی از آن است که ساخت و ساز ها در این منطقه ادامه دارد و چهره منابع طبیعی این روستا تغییر کرده و کم کم نام روستای زیارت از خاطر گردشگران پاک می شود. این روستا از لحاظ سبک معماری و قدمت تاریخی ان جزو 20 روستای برتر گردشگری ایران و از مهمترین روستاهای هدف گردشگری محسوب می شود و با وضعیت موجود بیم ان می رود که در آینده ای نزدیک چیزی از زیبایی های این روستا باقی نماند.
آبشار زیارت از خاطره ها پاک می شود!
پس از طی مسافتی بیش از 5 کیلومتر از روستای زیارت و گذر از جاده خاکی کم عرض و پر از پیچ و خم و چاله های کوچک وبزرگ و البته بدون هیچ تابلوی برای هدایت گردشگران، آبشار معروف زیارت نمایان می شود. آبشاری که بنا به گفته اهالی در سالهای اخیر بسیار کم آب شده و به دلیل بی توجهی به حفاظت از مناطق جنگل بکر اطراف آن زیبایی اش را تا حد زیادی از دست داده است. زمانی دسترسی به این آبشار بسیار دشوار بود و مسافران و گردشگران مجبور بودند چندین کیلومتردر جاده های پرپیچ و خم دامنه کوه پیاده روی کنند اما پس از رسیدن به آبشار و دیدن محیط اطراف آن که به دلیل ریزش آب از ارتفاع زیاد به صورت غباری از قطرات آب در فضا مشاهده می شد و طبیعت بکر و سرسبز و زلالی و خنکی آب خستگی از تنشان به در می رفت اما حالا به لطف بی توجهی مسئولان کمتر مسافری احساس می کند تحمل رنج گذر از این جاده به تماشای طبیعتش می ارزد! انگار این منطقه بین دوراهی دور از دسترس ماندن و جذب گردشگر بلاتکلیف مانده است.اگرچه مسئولان مسیر دسترسی به این منطقه را نسبتا هموار کرده اند اما جاده کم عرض و خاکی پر از چاله هایی است که لذت تماشای مناظر اطراف را از گردشگران می گیرد و بدون هیچ علائم راهنمایی و تابلوی اعلام مسافت آنها را سردرگم می کند. علاوه براین گودال های پر از گل و لای پایین آبشار که با زباله های کوچک و بزرگ انباشته شده تصویر نازیبایی در مقابل چشمان گردشگران به تصویر می کشد که در کنار نبود هیچ گونه امکانات رفاهی برای مسافران، آنها را به سفر مجد به این منطقه ترغیب نمی کند.
بدتر از همه وجود ویلاهای کوچک و بزرگ ساخته و نیمه ساخته در مرتفع ترین قسمت نواحی جنگلی اطراف آبشار نشان می دهد مردم محلی و غیرمحلی از غفلت مسئولان استفاده کرده و با تعرض به حریم جنگل تابلوی مالکیت خصوصی را به پیشانی این ثروت و نعمت عمومی کوبیده اند. ساخت و ساز در مناطقی که علاوه بر کاهش چشمگیر زیبایی منطقه و طبیعت، طبق اعلام کارشناسان قطع چندین اصله درخت کهنسال، فرسایش خاک و نابودی اکوسیستم طبیعی این منطقه را در پی خواهد داشت.
تلاشی برای شناساندن پتانسیل ها دیده نمی شود
از انجا که روستای زیارت و نواحی اطراف آن به عنوان یکی از جاذبه های گردشگری شهرستان گرگان و استان گلستان محسوب می شود و هر سال در فصول مختلف سال پذیرای گردشگران و مسافران بسیاری است اما متولیان گردشگری این شهرستان برای شناساندن حتی ذره ای از پتانسیل منطقه زحمتی به خود نمی دهند. به عنوان مثال در روستای زیارت و مسیرمنتهی به آبشار مذکورکه یکی از مهمترین مناطق گردشگری است نه تنها خبری از غرفه های صنایع دستی و سوغات محلی این منطقه نیست بلکه مردم محلی در دکان های محقر خود اقدام به فروش وسایل و صنایع مشتری پسند می کنند که به استانها دیگرتعلق دارد و از البسه سنتی و جاجیم بافی ( که از دیرباز جزو صنایع ارزشمند روستای زیارت بوده) خبری نیست.حتی محصولات کشاورزی و دامی همچون سبزی و پنیر که شهروندان گرگانی کاملا با طعم و مزه آن آشنا هستند و نام این روستا را در بین عام و خاص شهره نموده هم در مسیر گذر گردشگران به چشم نمی خورد و این خودگواه بی توجهی به اهمیت شناخت پتانسیل های موجود منطقه است. این در حالی است که اغلب مسافران در سفر به مناطق گردشگری به دنبال شناخت آداب و سنن و فرهنگ مردم آن منطقه هستند اما این مسئله مهم در گرگان و نواحی گردشگرپذیر ان مغفول مانده است.
