با اين حال هنوز بعضي از اشخاص براي توجيه رفتار غيراجتماعي خود از اين نوع ضربالمثلها استفاده ميكنند. امروزه و با شرايط زندگيهاي شهري ديگر «چهارديواري، اختياري نيست» و افراد حتي در درون خانه خود هم بايد به حقوق همسايهها احترام بگذارند. اگر كمي به عقب برگرديم، زماني كه شهرها در حال شكلگرفتن بودند، هر روز كه ميگذشت بر تراكم جمعيتي شهرها افزوده ميشد و از طرف ديگر مناسبات اجتماعي ميان مردم نيز پيچيدهتر از قبل ميشد. از اين رو آنها احساس كردند كه ناچارند محدوديتهايي هرچند كوچك را براي زندگي آرامتر قبول كنند، در غير اين صورت ممكن است آسايش خودشان نيز در خطر باشد و از اينجا رفتار شهرنشيني بهتدريج شكل گرفت تا امروز كه اين رفتار حتي در قانون جزايي نيز راهيافته و بهصورت قانون مدون درآمده است و اگر در گذشته شهروندان به اختيار آن را اجرا ميكردند، امروز بهاجبار مجبور به رعايت اين قوانين هستند در غير اينصورت حتي زندان نيز ميتواند سزاي تخلف از آيين شهرنشيني باشد؛ چيزي كه براي گذشتگان بيشتر در حد يك مزاح ميتوانست مطرح باشد نه بيشتر. احترام به حقوق همسايگان در زندگيهاي آپارتماني و مجتمعها از جمله قوانيني است كه همگان بايد به آن احترام بگذارند زيرا در غير اين صورت احكام مشخصي جهت مجازات آنها وارد عمل ميشود.