شايد كمتر كسي اطلاع داشته باشد كه طولانيترين ديوار گلي 2 هزار و 500 ساله در ايران است اما حالا گفته ميشود كه قرار است تلاشها براي ثبت ديوار گلي 2هزارو 500 ساله «دارابگرد» استان فارس در فهرست گينس و نيز ثبت جهاني آن در سازمان يونسكو آغاز شود.
بارها درباره ديوار بلند و طولاني چين شنيدهايم، ديواري كه گفته ميشود از فضاي خارج از جو نيز ديده ميشود و هر ساله چندين ميليون بازديدكننده را از اقصا نقاط جهان به سمت خود ميكشد. اما كمتر دومين ديوار طولاني جهان در شهر گرگان يا طولانيترين ديوار گلي 2 هزار و 500 ساله دنيا شنيدهايم.
حالا خبرگزاري مهر از ثبت «دارابگرد» در فهرست ركوردهاي گينس و تأكيد مسئولان براي آمادهسازي پرونده ثبت جهاني اين مجموعه در سازمان يونسكو خبر داده است.
براساس اين گزارش، «دارابگرد» نام يكي از پنج شهرستان ايالت پارس در ايران قديم بوده كه به نام «دارابجرد» نيز معروف است. اين شهر در فاصله شش كيلومتري شهر داراب فعلي قرار گرفته و نخستين پايتخت سلسله ساسانيان و يكي از قديميترين شهرهاي باستاني ايران و جزو پنج شهر تاريخي استان فارس است.
قدمت اين شهر به دوره هخامنشيان ميرسد و نخستين شهر مدور فلات ايران محسوب ميشود. پيرامون اين شهر، ديوار مخروطي عظيمي از گل رس، سنگ و ملاط آهك ساخته شده كه ارتفاع آن به بيش از ۱۰ متر ميرسد.
هرچند كه قسمتهايي از اين ديوار دچار فرسايش شده و ارتفاع كنوني آن به هفت متر كاهش يافته اما وجود ماده چسبندهاي در ميان ملاط و گل به كار رفته در ديوار سبب شده با گذشت بيش از ۲ هزار و ۵۰۰ سال اين ديوار با تخريب كم، پابرجا و استوار باقي بماند.
طبق اسناد تاريخي موجود، پشت اين ديوار خندقي بزرگ براي حفاظت بيشتر از شهر ايجاد شده بود كه دسترسي به شهر را در مواقع خطر بسيار مشكل ميكرده است.
اين خندق پيوسته مملو از آب بوده و به گفته مورخان، در اين خندق گياهاني وجود داشته كه به دور پاي افرادي كه وارد آن ميشدند، ميپيچيده و مانع از شنا كردن آنها ميشده و البته آب مورد نياز خندق نيز از رودخانههاي اطراف تأمين ميشده است.
