همه ساله در كشور جشنوارههاي متعددي برگزار ميشود كه با وجود صرف بودجه بالا و هزينههايي كه براي برپايي آنها ميشود متأسفانه خروجي و تأثيرگذاري چنداني ندارند. اين مسئله بهخصوص در حوزه سينما و فعاليتهاي هنري از اين دست نمود بيشتري دارد. به عنوان نمونه جشنواره فيلم كودك و نوجوان امسال 29 ساله ميشود اما با وجود بلوغ و رشدي كه داشته هنوز سينماي كودك ما اوضاع خوبي ندارد و به قول دلسوزان حوزه كودك و نوجوان وضعيتش وخيم است به طوري كه بعد از پايان جشنواره فيلم كودك و نوجوان شاهد اكران فيلم شاخصي در اين حوزه نيستيم. اين در حالي است كه در دهه 70 فيلمهاي كودك و نوجوان حضور پررنگ و بسزايي داشتند گويا هر چقدر جلوتر آمديم و فعاليتهاي جشنوارهها از نظر كمي و آماري بيشتر و پرهزينهتر شد در جهت معكوس شاهد افت كيفي توليدات در اين عرصه مهم فرهنگي هنري بودهايم؛ چرا كه هنوز هم سوپراستارهاي كاموايي كلاه قرمزي و پسرخاله در دهه 70 در اوج هستند.
اين سؤال مطرح است كه جشنواره سالانه كودك و نوجوان براي چه منظوري برگزار ميشود وقتي تأثيري در رشد و ارتقاي فيلم كودك و نوجوان نداشته است؟! سال گذشته درحاشيه برگزاري اين جشنواره فيلم كودك و نوجوان برخي از كارگردانان و بازيگران علناً نسبت به خروجي ضعيف وكم تأثير اين جشنواره پرجنجال سالانه گلايه داشتند؛ گلايههايي كه هر سال گفته ميشود اما وقعي به آن نميگذارند تا حداقل در سال بعد ضعفها و كاستيها كمتر گردند. مسعود آبپرور از جمله كارگردانان و فيلمسازاني كه او را با آثار پليسي و جنايي ميشناسيم و مدتها در حوزه فيلم كودك و نوجوان فعاليت داشته است در گفتوگويي كه با وي داشتيم ميگفت به اعتقاد من بايد گردش كاري اصلاح شود تا ما هم بتوانيم از سرمايهگذاري در چنين پروژههايي براي كودكان و نوجوانان به توفيقات خوبي برسيم و من فيلمساز براي ورود به اين حوزه نگران نباشم سرمايههاي چنين توليداتي توجيه نشدهاند تا كسي بخواهد وارد كار در اين حوزه بشود يا سرمايهگذاري كند.
جاي تأسف است كه در طول اين سالها با عدم برنامهريزي و مديريت اصولي در حوزه فيلمسازي كودك و نوجوان شاهد ريزش فعالان اين عرصه مهم بودهايم و برعكس هنوز نتوانستهايم كارگردان يا فيلمساز شاخص و بزرگي كه تنها در اين حوزه اختصاصاً فعاليت داشته باشد تربيت كنيم به جز مرضيه برومند كه استثناي سينماي ايران براي كودكان و نوجوانان است؛ بقيه يا كم كار هستند يا بعد ازمدتي سراغ ژانرهاي ديگر ميروند.
با اين احوال ميبايست در خصوص جشنواره فيلم كودك و نوجوان كه هرساله قبل از شروع آن جنجالي رسانهاي دارد، فكري كرد البته از اين دست جشنوارههاي كم فروغ و كماثر در سينماي كشور ما كم نيستند كه بيشتر به نظر ميرسد براي رزومهسازي و تبليغات حاشيهاي براي فيلمها و برخي مسئولان امر يا گذران فراغت چند روزه اهالي سينما باشد؛ جشنوارهاي كه حتي از لحاظ كيفيت و بازتاب صداي برخي از دلسوزان هنر و اهالي سينما را هم درآورد كه هيچ خروجي قابل توجهي حتي ندارد گويا ديگر دادن جايزه به فيلمهاي بيربط با موضوع كودك چيزي عادي شده است. آش اينقدر شور شده كه منتقدان ميگويند هر فيلمي كه در آن يك كودك بازي كند با هر درجه و كيفيت در جشنواره كودك اصفهان راه پيدا ميكند و جايزه ميگيرد پس چگونه قرار است سينماي كودك را ارتقا بدهيم؟!به راستي پس از چند سال ريخت و پاش به نام جشنواره كودك چقدرسينماي كودك ما رشد كرده است؟! با اين همه رفت و آمد و هزينه و برنامهريزي در اين چند ساله چند بار اصفهان لوكيشن كارگردانان خارجي شده است؟! مگر نميگويند جشنواره بينالمللي؟ چقدر اين جشنواره بازخورد جهاني داشته است؟ چرا بعد از 29سال از برپايي جشنواره فيلم كودك و نوجوان شاهد اتفاق خاصي در اين عرصه مهم نيستيم؟! يادمان نرفته بازيگر زني كه در برنامه استاني اصفهان ميگفت از بس در اين چند روزه خوراكيهاي متنوع خورديم چند كيلو اضافه وزن پيدا كردهام يا بازيگر ديگري روزگذشته در برنامه زنده رود ميگفت ما هنرمندان هميشه در طول سال مشغول كار هستيم لازم است تا چند روزي استراحت كنيم! به راستي وقتي ديد و نگاه اهالي هنر به جشنواره چنين باشد چه انتظاري داريم تا خروجي مطلوبي از جشنواره براي ارتقاي سينماي كودك و نوجوان ايجاد گردد؟!
به نظر ميرسد در مورد اهميت اين نوع جشنوارههاي بيكيفيت و كم اثر بايد به صورت جدي و بنيادين تجديد نظر كرد زيرا اگر قرار است بودجههاي سنگين از كيسه بيتالمال و به نام فرهنگ در عرصه ملي و بينالمللي صرف شود يا بايد كامل و جامع باشد و با دلسوزي كار كنند يا بدون اغماض از چرخه فرهنگ كشور خارج شوند و ميدان را براي توليدات و فعاليتهاي مؤثرتر خالي كنند چه آنكه خود اين جشنوارهها هزينههاي سنگيني را بر قامت خسته فرهنگ و هنر و ادبيات كشورمان وارد ميكنند كه اگر قرار است خنثي و بياثر باشند همان بهتر كه نباشند.
