به گزارش خبرنگار ما، متهم پرونده مردي 35 ساله به نام داريوش است كه از 17 آبان ماه سال 89، به اتهام قتل همسرش در بازداشت به سر ميبرد. اين مرد روز گذشته از زندان به شعبه 10 دادگاه كيفري يك استان تهران منتقل شد تا پاسخگوي اتهام خود باشد. ابتداي جلسه نماينده دادستان از هيئت قضايي برايش درخواست مجازات قانوني كرد. او گفت كه محتويات پرونده نشان ميدهد كه داريوش مرتكب قتل شده است. بعد از آن اولياي دم در جايگاه قرار گرفتند. در حالي كه مادر مقتول براي متهم درخواست قصاص كرد، پدر مقتول داماد خطاكار را بخشيد و گفت كه خواستهاش دريافت ديه است.
مادر مقتول به هيئت قضايي گفت، داريوش معتاد است و سر همين موضوع با دخترم اختلاف داشت و دخترم را كتك ميزد و سرانجام او را كشت. من حاضر به گذشت از او نيستم و اگر قانون متهم را قصاص نكند، خواستهام دريافت ديه است. بعد از آن فرهاد، پسر متهم در جايگاه ايستاد و حرفهاي پدربزرگ و مادربزرگش را رد كرد. او گفت: پدر من مرد خوبي است. در مدتي كه با مادرم زندگي ميكرد، هميشه احترام او را حفظ ميكرد و به من هم تأكيد ميكرد كه در خانه به مادرم احترام بگذارم. پدر من معتاد نيست و با مادرم هم اختلافي نداشت.
وي در توضيح روز حادثه گفت: كلاس دوم راهنمايي بودم. آن روز از مدرسه برگشتم و در زدم اما مادرم در باز نكرد. بالاخره از پشتبام وارد خانه شدم و متوجه شدم كه مادرم كشته شده است. ترسيدم. كنار جسد نامهاي پيدا كردم، متن نامه به دستخط مادرم بود كه با من خداحافظي كرده بود. بعد با پدر و بستگانم تماس گرفتم.
قاضي سؤال كرد: شما در اظهارات قبليتان در تحقيقات گفتهايد كه نامه به دستخط مادرتان نبود و پدرتان قاتل است. فرهاد جواب داد: تمام حرفهايي كه در جلسه قبلي دادگاه گفتم دروغ بود. آن حرفها را مادربزرگم به من آموزش داد اما پدر من بيگناه است.
داريوش اما وقتي در جايگاه ايستاد، اتهام خودش را انكار كرد و گفت: من همسرم را نكشتهام. ما با هم رابطه خوبي داشتيم. من او را خيلي دوست داشتم و به زندگيام متعهد بودم و اصلاً سراغ مواد مخدر نرفتهام. متهم در شرح روز حادثه گفت: ساعت 7 مثل هميشه خانه را ترك كردم و به محل كارم رفتم. ظهر بود و مشغول كار بودم كه پسرم تماس گرفت و من را از ماجرا باخبر كرد.
قاضي سؤال كرد: شما در اظهارات قبليتان نزد بازپرس به جرم خود اقرار كردهايد و اظهارات كنوني شما با اظهارات قبليتان كاملاً متناقض است. در اين باره چه توضيحي داريد؟ متهم جواب داد: قبول ندارم. من آن اظهارات را تحت فشار مأموران گفتهام.
قاضي بعد از شنيدن آخرين دفاع متهم و وكيل مدافع او، ختم جلسه را اعلام كرد و با اعضاي دادگاه وارد شور شد.
