مهدی فتحی با بیان اینکه بی توجهی به بحث مهندسی رودخانه در روستای سیجان نخستین عامل در تشدید سیل اخیر بود، گفت: متاسفانه رودخانه ای که از سیجان می گذرد مهندسی نشده و در سنوات گذشته دستکاری های زیادی در این رودخانه انجام شده است. وی فقر پوشش گیاهی در حوزه بالادست این روستا را به علت شرایط فورمولوژی و عمق خاک، شیب بسیار بالا و ساختار زمین شناسی و مسدود شدن رودخانه توسط تنه های درختان خشک و مواد جامد از دیگر دلایل تشدید کننده سیل نام برد و افزود: در گذشته که مردم به شیوه سنتی تر زندگی می کردند از تنه درختان خشک به عنوان سوخت استفاده می کردند و هیچ گاه اجازه نمی دادند تنه این درختان در بستر رودخانه رها شود اما با جایگزین شدن سوخت های فسیلی، تنه درختان خشک در بستر رودخانه رها می شود.
فتحی با اشاره به اینکه شدت سیل اخیر بی سابقه بوده و دوره بازگشت آن بیش از ۱۵۰ سال است، گفت: متاسفانه عملیات آبخیزداری در این محدوده به علت عدم تخصیص اعتبارات مناسب اجرا نشد حال آنکه با اجرای فعالیت های آبخیزداری می توانستیم سیل را کنترل کنیم. ضمن اینکه باید توجه داشته باشیم که کنترل و مهار سیل دو مقوله متفاوت است، کنترل سیل به این معنی است که سیل های قوی تر را با استفاده از روش هایی به سیل های ضعیف تر تبدیل کرد و این کار با اجرای عملیات آبخیزداری مقدور است.