گروه خيزش بيداري ادبي پس از انتشار يك تصوير از رهبر انقلاب در روز عيد سعيد فطر، بداههاي به صورت مراودهاي سروده است.
شعر فارسي با آن گستردگي حوزههاي مفهومي و احساسي ژرف تمامي هويت تاريخي و فرهنگي ما را در تار و پود حريري خويش جاي داده است و امروز نيز بهرغم پيدا شدن رسانههاي متنوع و متعدد كماكان شعر فراگيرترين هنر و فرهنگسازترين آنها در سطوح مختلف جامعه است. جاري بودن شعر در زندگي مردم بيش از هر هنر ديگري در ايامي از سال قابل درك است كه از آن جمله ايام ماه محرم و عزاي سيدالشهدا(ع) است.
اين رويه نه ختم به امروز و ديروز كه سنتي است جاري در زندگي مردم ايران كه از گذشته با شعر پيوند و انسي عميق داشته و آن را در لحظات مختلف زندگي همراه آيينها و آداب خود داشتهاند. علاوه براين، شعر فارسي به دليل دارا بودن بنمايههاي ديني و معرفتي، همواره پيوندي ناگسستني با معارف و عرفان اسلامي داشته و از اين روي، عاملي براي برقراري ارتباط ميان انسان و خدا بوده است. از دل همين شعر و ادب چه بسيار مضامين عرفان اسلامي جوشيده و در ضماير انسان، بدون هيچ قيد زماني و مكاني، جاي گرفته است؛ مضاميني برخاسته از فطرت و جان بشر در زبان نظم كه حاصلي است از جوشش در دل نهفتههاي شاعر در قامت و جامه واژگان. رهبر معظم انقلاب در اين سالها كه شعر، به ويژه شعر آييني، در احوالات خوشي به سر ميبرد، بيش از هر كسي كه در انقلاب مسئوليتي چه در حوزه فرهنگ و چه در ساير حوزهها داشته، به مقوله شعر توجه داشتهاند و از شعر به عنوان سرمايه ملي ياد كردهاند. ايشان هر ساله در ديدار شاعران نكاتي راجع به وضعيت شعر در كشور و مسير شعر انقلاب به شاعران و مسئولان متذكر ميشوند كه تحقق افقهاي ترسيم شده در اين زمينه، نيازمند عزم جدي مسئولان و شاعران است كه گاه در ورطه فراموشي به سر ميبرند.
اخيراً با توجه به اهميت نكات مطرح شده از سوي ايشان درباره شعر و لزوم نگاه جديتر به سخنان و بيانات ايشان، كارگروهي خودجوش متشكل از شاعران آييني و ارزشي كار خود را در زمينه ادبي با هدف خيزش بيداري ادبي، ايجاد تحول در فضاي شعر ارزشي و تحقق اهداف رهبر معظم انقلاب آغاز كرده است. احمد بابايي، علياكبر لطيفيان، ميلاد عرفانپور، حامد خاكي، حسين صيامي، ايوب پرندآور و كميل كاشاني هسته اوليه اين كارگروه هستند. تعدادي از اعضاي گروه خيزش بيداري ادبي پس از انتشار يك تصوير از رهبر انقلاب در نماز عيد سعيد فطر، بداههاي سرودهاند. اين بداهه به صورت رفت و آمد مصرع مصرع ميان گروهي از شاعران سروده شده است. بداهه علياكبر لطيفيان، ايوب پرندآور، كميل كاشاني، حامد خاكي، حسين صيامي و خانم معصومي به شرح زير است:
تيغ و سپر به دست بگيرد چه ميشود؟
جانانه حربه دست بگيرد چه ميشود؟
تازه عصا به دست گرفته چنين شده
شمشير اگر به دست بگيرد چه ميشود؟
روز ظهور پشت سر آفتاب عشق
يك شاخه پَر به دست بگيرد چه ميشود؟
نبض هنر به دست بگيرد چه ميشود؟
ما را به نيمجرعه سخن مست كرده است
جامي دگر به دست بگيرد چه ميشود؟
ديدار يار كنج حرم ديدنيتر است
شمسي قمر به دست بگيرد چه ميشود
تنها به لطف عشق نظر كرده ميشوند
وقتي نظر به دست بگيرد چه ميشود؟
كشته مرا به تلخي دشنام از لبش
شير و شكر به دست بگيرد چه ميشود؟
آن كس كه خاك را به نظر كيميا كند
يك كوزه زر به دست بگيرد چه ميشود؟
حالا اگر به پاش سرم ارزشي نداشت
از ما جگر به دست بگيرد چه ميشود؟
يك روز پرچم خبر از دوست را اگر
صاحب خبر به دست بگيرد چه ميشود
شمشير بسته بر كمرش در نيام صبر
تيغ از كمر به دست بگيرد چه ميشود؟
