1- هيئتهاي اقتصادي از كشورهاي مختلف به ويژه غربي از ماهها پيش در رفت و آمد بودهاند و به زودي هيئتي 100 نفره از آلمان به ايران ميآيند، لوران فابيوس وزير خارجه فرانسه نيز ابراز اميدواري ميكند فرصتهاي تجاري و اقتصادي با ايران عادلانه توزيع شود؟!
همچنين فقط در اين دو روز در شبكههاي تركيه دو ميزگرد اقتصادي با موضوع رفع تحريمهاي ايران و توافق هستهاي برگزار شده وخيلي دقيق و شيك فرصتها را بررسي ميكنند، برنامه ميدهند و تهديدها را براي خود ترسيم ميكنند و سعي در ارائه راهكاري دارند تا آنها را تبديل به فرصت بكنند! به علاوه انگليس سفارتش را به زودي بازگشايي ميكند، وزير خارجه امريكا بعد از حصول توافق از خوشحالي بغض ميكند و فرم ثبتنام درخواست نمايندگي مك دونالد براي ايران منتشر ميشود.
2- در روزهاي اخير اخبار ضد و نقيض بسياري درباره داراييهاي بلوكهشده مطرح شده و يكسو جريان با انعكاس اخبار متناقض سعي در مچگيري از جريان دولت داشتهاند و سوي ديگر حامي دولت سعي در توجيه اين مسئله دارد كه سيف درست ميگويد نه اوباما ! يعني 150ميليارد دلار درست نيست و 29 ميليارد دلار درست است، هر چند برخي وزرا از جمله وزير نفت هم آمار پولهاي بلوكه شده را 7ميليارد دلار و آن هم در كشورهاي آسيايي عنوان كردهاند.
3- چنين بازي رسانهاي در حالي انجام شده است كه توافقي 100 صفحهاي انجام گرفته و با تبليغات قبلي سطح توقعات مردم را در گرهگشايي از مشكلات بالا بردهايم و حتي رئيس دفتر رياست جمهوري در برنامه گفتوگوي ويژه تلويزيوني و پس از توافق خود را متولي بخش اقتصادي توافقنامه معرفي ميكند و وعدههاي بسياري در بهبود شرايط داده و مدعي شده است به همت كارشناسان تمام جوانب را در نظر گرفتهاند.
4- بنا به اعتراف وزيران دولت يازدهم نه كسي از ميزان بدهي دولت به پيمانكاران خبر دارد و نه ميزان بدهي دولت به طور كلي به بخشهاي مختلف معلوم است؟!
5- در تعطيلات رمضان، پمپ بنزينها دستكاري شده و حتي گفته ميشود سامانه هوشمند سوخت هك ميشود و مردم مجبورند ساعتها معطل شوند و در صف بايستند.
حال با توجه به موارد پنجگانه مطروحه چه بايد كرد؟ چون توافق شده بايد بيخيال سرو سامان دادن وضعيت اقتصاد بود و همچنان مملكت را بدون حساب و كتاب اداره كرد، بي آنكه بدانيم چقدر به دخلمان اضافه شده و چقدر خرج كردهايم و بدهكاريم؟ آيا بايد تنها به بررسي برنامهريزيهاي شركتهاي غربي بسنده كرد كه به سوي ما ميآيند؟ تنها برنامهريزيمان بايد بله و خير گفتن به برنامههاي خارجيها باشد يا بايد دولت نه فقط افكار عمومي را در مورد توافق و تبعات اقتصادي و سطح انتظاراتشان آگاه كند بلكه اصلاحات ساختاري را به اين بهانه كليد زده و كشور را به ريل صحيح اقتصاد بازگرداند؟
