دوباره گروه همدانشگاهيها يك برنامه دورهمي گذاشته. زياد راضي به حضور در اين جمع به اصطلاح دوستانه نيستم. نميدانم چرا نه نگفتم و يك بهانه براي عدمحضور خودم پيدا نكردم؟! يك سالي است كه بعد از 20 سال تعدادي از بچههاي دانشگاه همديگر را پيدا كرده و يك گروه در فضاي مجازي تشكيل دادهاند. تعدادي از اين دوستان را حتي در زمان دانشگاه هم نديده بودم و نميشناختم ولي به واسطه دوستان ديگر كه در اين سالها باهم در ارتباط بوديم با اين همدانشگاهيهاي ناآشنا، آشنا شدم. خوب طبعاً اين گروه ما هم مستثني از رسم تازه باب شده در جامعه كه همان دورهمي در يك كافي شاپ يا رستوران است، نيست. اوايل اين دورهميها برايم جذابيت داشت؛ آدمهاي جديد، طرز فكرهاي جديد، برخوردهاي جديد، ولي به مرور اين جذابيت جاي خود را به خستگي و دلزدگي داد. شايد يكي از دلايل اين دلسرد شدن بيهدفي و پوچي اين روابط است كه به هيچ ريسماني وصل نيست.
اما اينكه اين دورهميها از كي به يك رسم و مد اجتماعي تبديل شده همواره برايم سؤال بوده است، چراكه اين پديده اجتماعي قدمت زيادي ندارد و معطوف به همين چند سال اخير است كه پايه و اساس آن را هم ميتوان در شبكههاي مجازي اجتماعي پيدا كرد كه به سرعت در ميان جامعه ايراني پذيرفته شده و گسترش يافته است. بحث دوستان اجتماعي و گروههاي اجتماعي اين روزها به يكي از جنبههاي پررنگ زندگي و روابط اجتماعي ما تبديل شده است. اين دوستان اجتماعي در تمام شبانهروز زندگي ما حضور داشته و گاهي نقش تعيينكنندهاي هم دارند. وقتي به نوع دوستيابيها، ارتباط و رفتوآمدها، تداوم و قوام اين دوستيها با دوستيهاي گذشته نه چندان دور فكر ميكنم تفاوتهاي زيادي ميبينم و اين را نميتوان مختص نسل جديد و جوان يا قشر خاصي دانست. چه بسا در بين افرادي كه دهه چهارم زندگي خود را ميگذرانند هم ميتوان رفتارهاي عجيبي را ديد. افرادي كه رفتار و شخصيت واقعي خود را در پشت نقابي از تجددگرايي و روشنفكري پنهان ميكنند تا بتوانند در گروه جايي پيدا كرده و خودي نشان دهند، در حالي كه همين افراد در دورهمي همين گروه به خاطر رفتار متناقضشان براي افراد ديگر ايجاد مشكل ميكنند. اينها تمام نشئت گرفته از مشكلات روحي و رواني افراد كثيري از جامعه است كه در دنياي مجازي به دنبال دوست و همصحبت براي خود ميگردند تا عقدههاي دروني و مشكلات روحي خود را در قالب شخصيت جديد ارضا كنند، درحالي كه همين افراد در جامعه واقعي دردسر ايجاد ميكنند. بدون شك وجود گروههاي خرد اجتماعي ميان همسالان يا همصنفان فيالنفسه پديده ناشايست و ناهنجاري نيست، زماني اين پديده به ناهنجاري كشيده ميشود كه افرادي با هويتهاي نامعلوم و جعلي و بدون هيچ هدفي و بعضاً با قصد و نيت سوءاستفاده، وارد اين گروهها شده و باعث فروپاشي گروه ميشوند تا به اين حد كه دورهميهاي سالم را زير سؤال برده و باعث ميشوند افراد جامعه با نگاهي پر از ترديد و حتي بدبيني آن را ببينند.
يكي ديگر از اتفاقات مهمي كه در اين مهمانيها و دورهميهاي مجازي به وضوح ديده ميشود شكل جديدي از روابط بين دختران و پسران يا خانمها و آقايان است كه اين ارتباط باز به دليل اينكه افراد شناخت كافي از يكديگر نداشته و چهره واقعي خود را پنهان كردهاند پايه و اساس محكمي نداشته و مشكلات روحي و رواني بسياري براي طرفين ايجاد ميكند.
بنابراين لازم است افراد اصول و قاعده حضور در هر گروهي را دانسته و بدون هيچگونه قصد و غرض و تفكرات منفي گروه مورد نظر را انتخاب كرده و بدانند كه هرگروهي خواسته يا ناخواسته داراي تفكرات و قوانين نانوشتهاي براي خود هستند كه بايد به آنها احترام بگذارند و از آن تبعيت كنند.
