مذاكرات هستهاي، در حاشيه خود، دستاوردي شايد مهمتر از اصل ماجرا به همراه آورده است؛ نسل جديد هنرمندان انقلابي با پشتوانه صدا و سيما، اين روزها عرصه هنر و رسانه را تسخير كردهاند.
چيزي كمتر از دو سال پيش، نصب بيلبوردهايي تحت عنوان «صداقت امريكايي»در برخي از اماكن عمومي شهر تهران، جنجال بزرگي به راه انداخت. مجموعه پوسترهاي «صداقت امريكايي» در ميانه مذاكرات هستهاي ايران با غرب، منتشر شد و تصويري از دو طرف مذاكرهكننده ايراني و امريكايي را نشان ميداد كه پاي ميز مذاكره نشسته بودند، اما طرف امريكايي، با ماهيتي متفاوت از يك مذاكرهكننده معمولي به تصوير كشيده شده بود و اين تصويرسازي موجبات صفكشي مخالفان و موافقان آن روز مذاكرات شد.
«صداقت امريكايي» به جاي آتش زدن عروسك، رجوع به هنر حرفهاي
«صداقت امريكايي»ها در فضاي آن روز دلگرمي به مذاكرات هستهاي، خيلي زود از معابر عمومي پايين كشيده شد، اما اتفاقي مهمتر در اين ميان رخ داده بود. نصب تابلوهاي ضدامريكايي بر در و ديوار پايتخت بزرگترين دشمن امريكا، البته اتفاق جديدي نبود، در همه اين سالها معابر شهري و خياباني در ايران مملو از نشانهها، پلاكاردها و تابلوهاي ضدامريكايي بوده است. اما «صداقت امريكايي»ها يك تفاوت اساسي با ساير نمونههاي مشابه داشتند. اين بار با پلاكاردهايي مواجه نبوديم كه واضحاً شعار مرگ بر امريكا يا گفتههاي امام و رهبري را در داخلش دوباره با فونت درشت تكرار كرده باشد. حتي از آخرين درجه خلاقيت همه اين سالها در مبارزه خياباني با امريكا - تابلوها و پلاكاردهايي كه يك پرچم امريكا وسطش بود و يك موجود شرير و شيطاني در حالي كه كره زمين را بغل كرده بود و از دهانش خون ميچكيد - هم خبري نبود، اين بار ما با يك «اثر هنري» مواجه بوديم كه در عين معاصر بودن و بهروز بودن، پيام ضدامريكايياش را مستقيم داد نزده بود؛ در لايه سادهاي از چيزي بهنام «هنر» پيچيده بود و براي آدمي كه مشغول تماشاي اين اثر بود، اگرچه با نشانههايي ساده و بعضاً كليشهاي، بهخلاف همه نمونههاي مشابه اين سالها احترام قائل شده بود.
«صداقت امريكايي» ديده نشد، صدا و سيما از كنارش گذشت
اين بار در يكي از معدود موارد اين سالها، تبليغ آرمانهاي انقلاب سراغ هنر رفته بود و هنر كارش را بلد بود. كافي است فقط به اين فكر كنيم كه اگر بهجاي اين بيلبوردها دوباره پلاكاردهايي نصب شده بود و همين جمله «امريكاييها صداقت ندارند» روي آن نوشته شده بود، كسي به مخالفت با آنها برميخاست، اصلاً كسي آنها را ميديد؟
با تمام اين تفاصيل، «صداقت امريكايي»ها البته مخاطبان محدودي پيدا كرد، فقط چند روزي در چند خيابان به نمايش درآمدند و خيلي زود جايگاهش فقط در فضاي مجازي تعيين شد، به پايين كشيده شدند و تأثير موقت آنها خيلي زود به دست فراموشي سپرده شد. فقط به يك دليل ساده: آنها پشتيباني نشدند. رسانههاي رسمي تحويلشان نگرفتند و صدا و سيما، همچنان بزرگترين و پرمخاطبترين رسانه پرنفوذ كشور، با بياعتنايي از كنارشان گذشت.
اينفوگرافيك و موشن گرافيك، سنگرهاي فتحشده جديد هنر انقلابي
اين روزها التهاب به نتيجه رسيدن يا نرسيدن مذاكرات هستهاي همچنان ادامه دارد و ماجراي توافق تاريخي ايراني با غرب به شدت داغ شده است، اما به آنچيزي كه در لابهلاي اين كشمكشهاي سياسي نفسگير توجه نميشود، دقيقاً همان دستاورد بزرگ اين مذاكرات براي انقلاب ايران است. بايد اين روزها سري به شبكههاي تلويزيوني ايران به ويژه «شبكه خبر» بزنيد، تا با انبوهي از توليدات خلاقانه و به روز با استفاده از تكنيكهاي به روز تصويرسازي مثل انيميشن، موشنگرافيك، اينفوگرافيك يا مستندسازيهاي خلاقانه روبهرو شويد. مجموعههاي تصويري متنوعي از نسخههاي دوم و سوم و چهارم همان «صداقت امريكايي» كه حالا با نام «لبخند گرگ» از اين شبكه پخش ميشود تا انيميشنهاي قابلتوجه ضدامريكايي و متعهدانهاي كه حالا ديگر به راحتي ميتواند تولد نسل جديدي از هنرمندان جوان و خلاق انقلابي را نويد بدهد كه كارشان را حرفهاي بلدند و انجام ميدهند و اين اتفاق كوچكي نيست. اتفاقي كه غيبت آنها، براي سالهاي سال، موتور محركه آرماني انقلاب را كند كرده بود.
حالا «شبكه خبر» كاركرد پيدا كرده است
اين اتفاق البته اين بار با يك تفاوت اساسي مواجه شده است. تلويزيون ايران، به ويژه «شبكه خبر» بعد از سالها متوجه اهميت اساسي سرمايهگذاري روي نسل جديد جونان هنرمند و رسانهاي انقلابي شده است و يكي از مهمترين شبكههاي تلويزيون را به طور كامل در اختيار هنر متعهدانه و آرماني و در عين حال حرفهاي آنها گذاشته است و يكي از كاركردهاي اساسي مغفول مانده تمام اين سالهاي موجوديتي به نام شبكه خبر صدا و سيماي جمهوري اسلامي ايران، امروز در حال نمودار شدن است.
اين روزها، آغاز روزهاي جديدي براي ما ايرانيهاست. ما ايرانيهايي كه در همه اين سالها عادت كردهايم كه مبارزهمان با امريكا در فرياد، بيانيه و نهايتاً در شعارسازي و آتشزدن آدمكهاي عموسام خلاصه شود، حالا با مسير جديدي آشنا شدهايم. مسيري كه سرانجام بعد از سالها، جايش را در تلويزيون رسمي كشور پيدا كرده است و اين يكي از مهمترين دستاوردهاي تا به اينجاي مذاكرات هستهاي براي ايران است.
