
برخي رشتهها، مانند شنا و دووميداني يك رقيب هميشگي به نام ركورد دارند. به همين دليل هر ورزشكاري كه بتواند هر از چندگاهي ركورد خود را بزند و آن را ارتقا بخشد، نشان ميدهد كه پيشرفت كرده و در جا نزده است. اين يك مسئله در خصوص ورزشهاي ركوردي مانند شنا و دووميداني است. اما يك نگاه دقيقتر و كارشناسانهاي هم هست كه زواياي متفاوت در نوع نگاه فدراسيونهاي جهاني به اين رشتههاي ورزشي آشكار ميشود. در رشتههايي مثل شنا كه متقاضيان زيادي دارد، فدراسيون جهاني و كميته بينالمللي المپيك حد نصابهايي در نظر گرفته كه موانعي بر سر راه كسب سهميه المپيك و مسابقات جهاني ايجاد كرده است. در واقع اين موانع به اين منظور ايجاد شده كه هر كسي نتواند وارد اين رقابتها شود و تنها نفراتي كه جزو بهترينهاي اين رشتههاي ورزشي هستند بتوانند وارد اين مسابقات شوند. اين موانع از يك سو اهميت كسب سهميهها را نشان ميدهد و از سوي ديگر آمادگي ورزشكاراني كه موفق به كسب اين جواز ميشوند. فدراسيون شنا هم با هدف بهبود بخشيدن ركوردهاي قبلي شناگران خود را اعزام ميكند. هر چند كه اگر تعداد اعزاميها بيشتر شود بدون شك شانس كسب ركورد بهتر و در ادامه سهميه بيشتر ميشود. اما اين مسئله و همچنين موفقيتهاي بيشتر شناگران نيازمند مؤلفههايي است كه بايد وجود داشته باشد. با توجه به اهميت بهبود بخشيدن ركوردها و كسب سهميههاي جهاني و المپيك كه باعث پيشرفت شنا ميشود، بايد بستر و زيرساختهاي لازم را در اين خصوص فراهم كرد. در واقع بايد توجه بيشتري به فدراسيون شود تا زمينه لازم براي موفقيت و پيشرفت شنا حاصل شود. در حالي كه فدراسيون با دو استخر نميتواند شرايط مناسبي را براي شناگران مهيا كند تا آماده حضور پرقدرت در رقابتهايي باشند كه ميتوانند از آنها سهميه بگيرند. به طور مثال در تورنمنت مجارستان سه شناگر اعزام شدند كه هر كدام در سه ماده در آب پريدند، اما بدون شك اگر تعداد اين شناگران بيشتر بود، ميتوان گفت شانس كسب سهميه هم بيش از آن يكي بود كه به دست آمد كسب سهميه بدون شك تاثير مثبتي در پيشرفت شنا خواهد داشت.
محسن سميعزاده/ دبیر فدراسیون شنا