در بررسي آخرين تحولات سياسي و نظامي سوريه چند نكته جلب توجه ميكند. يكي از اين نكات در عرصه نظامي تلاشهاي مشترك ارتش و ساكنان دروزي نشين شهر سويدا براي دفع حملات جبهه النصره است كه بعد از تحمل شكستهاي سنگين در برابر نيروهاي مشترك ارتش سوريه و حزبالله در مناطق استراتژيك قلمون واقع در مرز لبنان و سوريه درصدد جبران آن برآمدهاند اما با مقاومت دليرانه ساكنان اين شهر مواجه شدهاند كه در اقدامي مبتكرانه به تشكيل نيروهاي مقاومت شهري دست زدهاند. اين اقدام در عين حال حاوي چند پيام است: نخست اينكه ساكنان اين شهر تحت تأثير تبليغات دروغين ابومحمد جولاني رهبر جبهه النصره قرار نگرفتهاند كه در مصاحبههاي اختصاصي و مديريت شده شبكه الجزيره كوشش كرده بود به ترميم چهره اين گروه تروريستي بپردازد تا شايد بتواند همراهي اقليتهاي سوريه از جمله دروزيها را با اين گروه به دست آورد. دوم اينكه مقاومت دروزيها در سويدا بار ديگر از اين واقعيت پرده برميدارد كه برخلاف تبليغات و سمپاشيهاي مخالفان و تكفيريها و حاميان عربي و غربي آنها اغلب مردم سوريه از جمله اقليت دروزيها از دولت و نظام سياسي اين كشور حمايت ميكنند و در كنار ارتش سوريه با مخالفان مسلح و تكفيريها مبارزه ميكنند. باز از ديگر نكات قابل توجه همكاري مشتركي است كه در روزهاي اخير بين ارتش و كردهاي سوريه براي مقابله با پيشرويهاي داعش براي اشغال حسكه و در نهايت فراري دادن آنها از تل ابيض واقع در مرز تركيه صورت گرفته و اهميت اين مسئله در اين است كه بخشي ازكانال ارتباطي داعش را با تركيه قطع ميكند و مانع از اين ميشود كه داعش همچون گذشته بتواند از مسير تركيه براي تأمين نيازهاي تسليحاتي و تداركاتي خود استفاده كند. تحولات ميداني سوريه در مناطق كردنشين آن از دو جهت ديگر نيز قابل توجه است: نخست اينكه داعش بعد از آنكه در عراق متحمل شكستهاي سنگين شد و در عين حال خود را در برابر حملات غافلگيركننده ارتش و نيروهاي مردمي عراق ميبيند، لذا براي جبران اين شكستها و تقويت روحيه نيروهاي خود به تلاشهايش براي گسترش قلمرو تحت اشغال خود در سوريه دست زده است وبخشي از پيشرويهاي اخير اين گروه به سمت مناطق كردنشين واقع در مرزهاي تركيه در اين جهت صورت گرفته است. دوم اينكه به نظر ميرسد پيشرويهاي اخير داعش به سمت مناطق كردنشين همانند پيشرويهاي چند ماه پيش آن به سمت شهر عين العرب (به كردي كوباني) مديريت شده بوده كه با هدف اعمال فشار بر تركيه جهت وادار كردن آن به همكاري با ائتلاف به اصطلاح ضد داعش صورت گرفته است، ضمن آنكه بايد به اين نكته نيز توجه داشت كه هرچه داعش به سمت مناطق كردنشين سوريه پيشروي كند، گسترش حملات امريكا را به سوريه توجيه پذير ميسازد.
گذشته از تحولات ميداني، آنچه در عرصه سياسي تحولات سوريه جلب توجه ميكند سفر مجدد استفان دي ميستورا نماينده سازمان ملل در امور حل بحران سوريه است و اهميت اين سفر در اين است كه نشان ميدهد وي در راستاي مواضع اعلامي خود همچنان براي برپايي نشست ژنو با حضور نمايندگان دولت سوريه و مخالفان آن جدي است و خبرسازيهاي صورت گرفته در خصوص تغيير مواضع دي ميستورا صحت ندارد. با اين حال ترديدي در اين نيست كه هر گونه پيشرفت در رايزنيهاي دي ميستورا به اعمال فشار بر مخالفان نشست ژنو و در رأس آن تركيه و عربستان بستگي دارد كه به همراه قطر به براندازي دولت سوريه چشم دوختهاند و با اتخاذ اين رويكرد مانع از اين شدهاند كه فرستاده ويژه سازمان ملل بتواند در مأموريت خود موفقيتي كسب كند. درست از زماني كه ديميستورا در پي ارائه طرح آتش بس انسان دوستانه خود در حلب، از بشار اسد به عنوان بخشي از راه حل در سوريه نام برد و در عين حال از نتايج نشست گفتوگوهاي سوري– سوري در مسكو حمايت كرد، حملات گروههاي تحت حمايت تركيه، عربستان و قطر نه تنها كاهش نيافت بلكه شدت نيزگرفت اما از آنجا كه اين حملات تغيير چنداني در موقعيت ميداني گروههاي تحت حمايت اين كشورها ايجاد نكرده است و حتي در مواردي همچون قلمون شكستهاي سنگيني نيز متحمل شدهاند، لذا ديميستورا اميدوار است اين بار بتواند توفيقي در جريان نشست ژنو درباره حل بحران سوريه به دست آورد كه همزماني اين تلاشها با تلاشهاي مشابه اسماعيل ولدشيخ، نماينده سازمان ملل در امور حل بحران يمن معنادار است و نشان ميدهد سازمان ملل ميخواهد در رايزنيهاي خود پلي نيز بين بحرانهاي منطقه بزند و به صورت پكيجي آنها را مديريت كند.
