پيشرفت روزافزون واليبال ايران نگاه همه قدرتهاي جهان را به خود معطوف كرده است. در شرايطي كه تا همين چند سال پيش توقع چنداني از اين رشته نميرفت، حضور در ليگ جهاني اعتبار زيادي به تيم ملي واليبال بخشيد. تا آنجا كه در آستانه شروع بيستوششمين دوره اين رقابتها مردم و تيمهاي صاحبنام اين رشته باز هم منتظر نتايج درخشان تيم ملي واليبال هستند.
اولين حضور، اولين درخشش
خوليو ولاسكو كه به ايران آمد، واليبال كشورمان كاملاً متحول شد و در سال 2013 براي نخستين بار به ليگ جهاني راه يافت. در آن دوره تيم ملي پنج پيروزي و پنج شكست به دست آورد و در نهايت با 15 امتياز در رده نهم قرار گرفت. همگروهي با روسيه، ايتاليا، آلمان، صربستان و كوبا اگرچه دشوار به نظر ميرسيد اما واليباليستهاي كشورمان ثابت كردند كه توانايي شكست هر حريفي را دارند. مصاف با روسيه دو شكست را براي ما به همراه داشت اما گرفتن يك ست از اين تيم پيشرفت خوبي براي ايران محسوب ميشد. در مصاف با صربستان يك شكست و يك پيروزي سه بر دو كسب كرد. شگفتيسازي تيم ملي از رويارويي با لاجورديپوشان آغاز شد؛ پيروزي سه بر يك مقابل ايتاليا در خاك اين تيم نخستين شگفتي تيم ولاسكو به شمار ميرود، شگفتياي كه بازتاب گستردهاي در رسانههاي جهان داشت. در بازي دوم ايتالياييها باز هم به زحمت افتادند و در نهايت با استفاده از تجربه خود سه بر دو تيمملي ايران را شكست دادند. كوبا حريف بعدي نيز از پس مان برنيامد؛ پيروزي سه بر دو در بازي اول و پيروزي سه بر يك در بازي دوم حاصل كار شاگردان خوليو ولاسكو بود. آخرين ديدار ايران با حريفان جهانياش مصاف با آلمان در سالن آزادي بود، ديدار نخست با پيروزي سه بر صفر ايران و ديدار دوم با پيروزي سه بر صفر ژرمنها به پايان رسيد.
قدرتنمايي در جهان
ولاسكو به اصرار مردم كشورش از ايران رفت و اين اسلوبودان كواچ بود كه پذيرفت روي نيمكت تيم ملي بنشيند. اين بار البته شرايط تيم ملي متفاوت بود. عملكرد درخشان مليپوشان در دوره گذشته انتظارات را حسابي بالا برده بود، تا آنجا كه به شكل چشمگيري بر تعداد هواداران واليبال افزوده شد و مردم با حساسيت زيادي نتايج تيم ملي را پيگيري ميكردند. ايتاليا، برزيل و لهستان همگروهانمان در مرحله مقدماتي بيست و پنجمين دوره ليگ بودند. همانطور كه اشاره شد آوازه واليبال كشورمان همه قدرتهاي اين رشته را به تكاپو انداخت. ايتاليا نخستين حريف ايران هر دو بازي اول را با برد سه بر صفر پشت سرگذاشت تا زنگ خطر براي تيم ملي به صدا دربيايد. اما همين نتيجه موجب شد تا در برزيل حواسمان را حسابي جمع كنيم. بازيكنان كواچ براي آنكه نشان دهند درخشش سال گذشتهشان اتفاقي نبوده در مصاف با قناريها با قدرت ظاهر شدند؛ اگرچه در بازي اول سه بر دو مغلوب شدند اما در بازي دوم سه بر صفر پيروزي شيريني را جشن گرفتند. اين در حالي است كه دو برد مقابل لهستان براي نخستين بار صعود تيم ملي واليبال ايران را به مرحله بعد قطعي كرد.
غلبه دوباره بر ايتاليا
در دور برگشت هم تيميهاي زايتسيف باز هم حريف ايرانيها نشدند و هر دو بازي را با حساب سه بر صفر واگذار كردند. اين نتيجه در حالي رقم خورد كه هواداران در آزادي انتظار غلبه بر لهستان را ميكشيدند. بلندقامتان با قبول شكست سه بر يك و سه بر صفر تعجب همگان را برانگيختند. برزيليها كه طعم شكست را در دور رفت چشيده بودند در تهران نيز بازي سوم را سه بر دو باختند اما بازي آخر را با همين نتيجه به سود خود خاتمه دادند تا دست خالي به كشورشان بازنگردند.
صعودي شيرين
تيم ملي واليبال در دومين حضورش در ليگ جهاني موفق شد به مرحله نهايي صعود كند، اتفاقي كه لرزه بر اندام رقبا انداخت. در مرحله نهايي با برزيل و روسيه در يك گروه قرار گرفتيم. هرچند كه برابر روسيه سه بر دو مغلوب شديم اما با پيروزي سه بر يك مقابل برزيل، حكم صعود ايران به جمع چهار تيم اول دنيا قطعي شد. در اين مرحله يك بار ديگر امريكا سد راهمان شد و با پيروزي سه بر صفر مانع از صعود تيم ملي به فينال شد. شكست برابر ايتاليا در ردهبندي واليبال ايران را به عنوان چهارمي جهان رساند.
