بازنگري در قيمت سيانجي به عنوان مهمترين راهكار براي احياي اين صنعت در وزارت نفت در دست بررسي است و گويا قرار است قيمت اين سوخت كاهش يابد تا پاياني باشد بر روند كاهشي مصرف سيانجي.
كاهش مصرف سيانجي در دو سال گذشته به بزرگترين چالش اين صنعت تبديل شده است به طوري كه مصرف اين حامل انرژي در فاصله سالهاي 1391 تا پايان 1393 حدود دو ميليون مترمكعب كاهش داشته كه علت آن افزايش غيرمنطقي قيمت اين سوخت نسبت به بنزين بوده است. پيشبيني ميشود در سال جاري، مصرف اين حامل سوختي باز هم كاهش پيدا كند.
عدم افزايش منطقي كارمزد جايگاهها، كمبود جايگاههاي سيانجي در سطح كلانشهرها، كاهش سطح ايمني تست بازرسي خودروهاي گازسوز، توقف توليد خودروهاي دوگانهسوز و پايه گازسوز در خودروسازان داخلي نيز از ديگر چالشهايي است كه هماكنون صنعت سيانجي با آن روبهرو است.
رئيس هيئت مديره انجمن صنفي CNG كشور در گفتوگو با «جوان» با بيان اينكه هماكنون حدود 21 ميليون مترمكعب سيانجي در كشور مصرف ميشود گفت: اين در حالي است كه ظرفيت اسمي جايگاههاي سيانجي حدود 36 ميليون مترمكعب در روز است و مصرف كنوني سيانجي در مدت كوتاهي ميتواند به 26 ميليون مترمكعب در روز نيز برسد.
اردشير دادرس با اشاره به اينكه در كلانشهرهاي كشورمان هر خودرو بهطور ميانگين بايد 13 كيلومتر پيمايش كند تا به يك جايگاه سيانجي برسد، افزود: در حالي كه ميانگين اين فاصله در دنيا حداكثر سه كيلومتر و در كشورهاي منطقه نيز حدود 6 كيلومتر است. هماكنون به ازاي هر 4700 خودرو يك جايگاه وجود دارد، اين در حالي است كه اين آمار در جهان به ازاي هر 2500 تا سههزار خودرو يك جايگاه است. البته طبق استانداردهاي جهاني براي هر يكهزار خودرو يك جايگاه تكمنظوره با هشت نازل نياز است، در حالي كه از حدود 2200 جايگاه ساخته شده در ايران حدود 1200 جايگاه تكمنظوره است.
وي با تشريح اينكه نسبت قيمت سيانجي به بنزين در هيچ نقطه دنيا اينطور نيست تصريح كرد: فاصله قيمتي سيانجي با بنزين بين 25 تا 35 درصد است اما در ايران وضعيت متفاوت است به طوري كه با نزديك بودن قيمت بنزين و سيانجي، اقبال به مصرف اين سوخت كمتر شده و در صورت عدم بازنگري در قيمت سيانجي، سرمايهگذاران ورشكست شده و وضعيت سوخترساني به متقاضيان سيانجي با تهديد بزرگي مواجه خواهد شد. دادرس اضافه كرد: هماكنون حدود 17 ميليون خودرو و 9 ميليون دستگاه موتورسيكلت در سطح كشور وجود دارد. در مقابل تعداد 3 هزار و500 جايگاه بنزين و 2 هزار و 200 جايگاه سيانجي فعال است. البته با توجه به اينكه تعدادي از جايگاهها دو منظوره هستند، ميتوان گفت در مجموع حدود پنجهزار جايگاه داريم، اين در حالي است كه در كشور تركيه 9 ميليون خودرو وجود دارد و در مقابل اين خودروها ۱۲۸۰۰ جايگاه فعال است. بر اين اساس، هماكنون به سههزار جايگاه بنزين و 1500 جايگاه سيانجي جديد در كشور نياز داريم.
وي افزود: در افق چشمانداز 1410 تعداد خودروهاي كشور به 30 ميليون دستگاه خودرو افزايش خواهد يافت و اين در شرايطي است كه جايگاههاي عرضه سوخت كشور پاسخگوي نياز اين تعداد خودرو نيست. دستكم 1500 جايگاه سيانجي و پنجهزار جايگاه جديد عرضه بنزين بايد ساخته شود تا جوابگوي نياز كشور باشد. هماكنون بهعلت كمبود جايگاههاي سيانجي، حدود 45 درصد خودروهاي دوگانهسوز به اين جايگاهها مراجعه نميكنند. هماكنون 22 هزار نفر در صنعت سيانجي بهطور مستقيم مشغول فعاليت هستند و 6500 ميليارد تومان در اين حوزه سرمايهگذاري شده است. عباس كاظمي مديرعامل شركت ملي پالايش و پخش نيز در اين باره گفت: نگاهي گذرا به وضعيت مصرف سوخت سيانجي در كشور طي دو سال گذشته نشان ميدهد كه روند مورد انتظار براي افزايش مصرف اين سوخت و كاش مصرف بنزين محقق نشده است كه مهمترين دليل آن نزديكي قيمت اين سوخت و بنزين است. هماكنون ميزان مصرف گاز طبيعي فشرده در خودروها روزانه بين 18 تا 19 ميليون ليتر معادل بنزين در تلاطم است كه با توجه به برنامههاي شركت ملي پالايش و پخش، اين ميزان بايد به 26 ميليون ليتر برسد.
وي اضافه كرد: ظرفيت توليد سيانجي كشور هماكنون معادل سه پالايشگاه كشور است كه اين مهم بايد به صورت دقيقتر مورد استفاده قرار گيرد لذا كارشناسان اين شركت به طور ويژهاي اين مهم را در دستور كار قرار دادهاند. بر اساس بررسيهاي انجام شده توسط شركت ملي پالايش و پخش با همين وضعيت موجود سال گذشته صرفهجويي 8/6 ميليارد ليتري مصرف بنزين محقق شد كه اميدواريم اين رقم در سال جاري افزايش يابد.
وي ابراز اميدواري كرد: همچنين به دنبال آن هستيم تا خودروهاي بيشتري به مخزنهاي سيانجي مجهز شوند تا اين ظرفيت مازاد مورد استفاده قرار بگيرد. وزارت نفت نيز سال گذشته با همه محدوديتها و مصائبي كه پشت سر گذاشت حمايتهاي لازم را از توسعه سيانجي انجام داده است و در نخستين اقدام خود براي افزايش مصرف اين سوخت و كاهش آلودگي هوا در انديشه كاهش قيمت است.
