در آستانه فصل گرما كه هزار باره صحنههاي نابهنجار مظاهر كشف حجاب را به انتظار نشسته و به مانيفست دغدغهمندان عرصه عفاف و حجاب هم نزديك شدهايم، پسنديده است علاوه بر ظواهر بر باطن آنچه دينداري و بيديني است هم توجه كنيم. بجاست كه خود را بهجاي نسل ماهواره و اينستاگرام بگذاريم و تنها اندكي به روشهاي اصيل و ريشهدار فرهنگي مؤثر بينديشيم.
خوب است برخي آقايان علاوه بر دغدغه ارزشمند خويش درباره بدحجابي و مظاهر آن كمي هم به راههاي دروني شدن عفاف و حجاب بينديشند. به ميان جوانان بروند و از نزديك جنس نگاه آنها به پوشش ظاهري و زيبايي را لمس كنند. از برنامههاي رسانه ملي و نوع پرداخت آن به لايههاي دروني عفاف سراغ بگيرند تا مطلع شوند خود برنامههاي رسانه ملي چه در صدا و چه در سيما تا چه ميزان در عمل به تفريطها، ولنگاري رفتاري نامحرمان را دامن ميزند و چه الگوي معوجي از پوشش و زيبايي ارائه ميكند. چگونه از او ميخواهيم زيباييهاي جوانياش را بپوشاند در حالي كه گروههاي مرجع، خاصه بازيگران و برخي مجريان تلويزيوني خود اشاعهدهنده جلوهگري هستند و آن را از امتيازهاي جايگاه اجتماعي خاص و داشتن زندگي مرفه و پردرآمد معرفي ميكنند!
هريك از ما چند هنرپيشه، خواننده و فوتباليست را ميشناسيم و در مقابل با چند جوان نخبه علمي ايراني آشنا هستيم؟ خوب است توجه كنيم كه از ميان تعداد فراوان هنرپيشه خواننده و فوتباليست كه سرتاسر ايام ويژه رسانه ملي را به خود اختصاص ميدهند چند نفر با حداقل استانداردهاي پوشش ديني روبهروي دوربين مينشينند و از سبك زندگي اسلامي و ارزشيشان ميگويند؟ آيا برخي از همين چهرههاي شناخته شده هنري كه در جشنوارههاي خارجي كشف حجاب كرده و مباني ديني كه هيچ، حتي حقوق شهروندي را نيز رعايت نكردند از سوي برخي مسئولان براي كارهاي بهاصطلاح فرهنگيشان مورد تشويق و حمايت واقع نشدند! آيا پولهاي كلان بيتالمال هزينه سفرهاي خارجي مروجان سبك زندگي هاليوودي نشد؟
نيكوست كه به دنبال دروني شدن عفاف و حجاب باشيم. انسان بصير بايد بداند پيشنياز حجاب عفاف است و پيشنياز عفاف بينش و پيشنياز بينش تحليل اطلاعات درون فردي است كه از بازخورد نظام تشويق و تنبيه در جامعه بيروني شكل خواهد گرفت. تغيير بينش است كه تغيير رفتار ميآورد و تغيير رفتار بدون ايجاد تحليل و بينش صحيح، معتبر نيست.
چه پسنديده است همه دلسوزان كه خواستههايشان منطبق بر اصول و چارچوبهاي ديني است و در نوع خود قابل احترام به فرازهايي از سخنان مقام معظم رهبري در خصوص عفاف و حجاب بينديشيم به اينكه چرا فهم ما از اولويتهاي زمان منطبق بر اولويتهاي مورد تأكيد رهبري نيست و چگونه است ما از حجاب ميگوييم آنچنان كه عده زيادي از جمعيت دوستان را از دست ميدهيم و رهبري آنچنان نقص بيحجابي را توصيف ميكنند كه بسياري از دشمنان در زمره دوستان درميآيند؟ چگونه است كه گاهي با انجام كارهاي سطحي رويكردي مضحك و سادهانگارانه از ارزشهاي ديني را در رسانههاي جهاني ثبت ميكنيم در حالي كه از مروجان و مسببان اصلي كه به صورت سازماندهي شده و رخنه در عوامل فرهنگي اهداف شيطان را پيش ميبرند، غافليم؟
