بزرگترين مشكل دانشگاه علوم پزشكي سبزوار در حوزه آموزشي پژوهشي بحث هيئت علمي است، متأسفانه اساتيدي كه در اين دانشگاه حضور دارند كساني هستند كه براي گذراندن دوره چهارسال تخصص به اين دانشگاه آمدهاند و استاد و هيئت علمي دائم در دانشگاه سبزوار به تعداد كمي حضور دارند؛ به هرحال هر چه عضو هيئت علمي دانشگاه زيادتر باشد از آن طرف تعداد مقالات دانشگاه، فعاليت دانشجويان و شور و نشاط علمي افزايش مييابد، ولي وقتي اساتيد به صورت دائم در دانشگاه حضور نداشته باشند دانشگاه در بحث علمي دچار ركود ميشود و دانشجويان تنها به اين موضوع فكر ميكند كه نمره را بگيرند و بروند.
در بحث فرهنگي بزرگترين مشكل دانشگاه اين است كه يك چشمانداز فرهنگي براي دانشگاه وجود ندارد، تمركز دانشگاه در بحث فرهنگي تنها به برگزاري يكسري برنامهها معطوف شده ولي اينكه اين برنامهها با چه هدفي برگزار ميشود مشخص نيست و به اين موضوع زياد فكر نميشود. دانشگاه ما در بحث نيروي فرهنگي دچار مشكل است. معاون فرهنگي دانشجويي دانشگاه تقريباً شش نيروي ثابت داشت كه تعديل شدند و در حال حاضر با يك نيرو گردانده ميشود و ما نيروي اداري جهت پيشبرد برنامههاي فرهنگي نداريم و با توجه به ممنوعيت استخدام از سوي وزارت علوم دانشگاه با معضلي در اين زمينه مواجه شده است.
مشكل بعدي بحث پرديس مركزي دانشگاه است، حدود شش سال است كه كلنگ اوليه پرديس دانشگاه زده شده ولي هنوز نه بلوك آموزشي نه بلوك خوابگاهها شكل نگرفته است و 50 درصد از دانشجويان دختر دانشگاه و اكثر دانشجويان پسر دانشگاه در خوابگاههاي استيجاري سكونت دارند. ظرفيت خوابگاه دانشگاه بسيار كم است و انتظار داريم كه مسئولان دانشگاه نسبت به اين موضوع اقدام كنند يا حداقل با تكميل بلوك خوابگاه پرديس مركزي دانشگاه، تعدادي از دانشجويان را به آن جا انتقال دهند.
دانشگاه علوم پزشكي سبزوار خارج از شهر است. خود دانشگاه در حال حاضر دو قسمت است. يك قسمت دانشگاه اين طرف جاده بين شهري قبل از پليس راه است و يك كيلومتر آن طرفتر ساختمان شماره 2 دانشگاه است. آقايان دو خوابگاه دارند كه يكي اين سوي شهر و آن يكي طرف ديگر شهر است. خانمها يك خوابگاه داخل دانشگاه دارند و يكي ديگر 10 كيلومتر با دانشگاه فاصله دارد و اين خودش براي دانشجويان سردرگمي آورده كه همه اينها با ساخت پرديس حل ميشود كه بايد هرچه سريعتر روي اين موضوع كار جدي صورت گيرد.
در زمينه آزمايشگاهها در اكثر بخشها و رشتهها با مشكلاتي در تجهيزات مواجه هستيم؛ مثلاً در سالن تشريح يك جسد داريم كه حدوداً سه سال است از آن براي تشريح استفاده ميشود و ديگر چيزي از آن نمانده است، دانشجويان در بحث آناتومي نميتوانند يادگيري داشته باشد و اساتيد عنوان ميكنند كه اين جسد ديگر كارآيي آموزشي ندارد. اميد است كه مسئولان دانشگاه به اين موضوعات توجه ويژهاي داشته باشند و در جهت رفع آنها گام بردارند.
* دبير انجمن اسلامي
دانشگاه علوم پزشكي سبزوار
