حالا كه بحث واگذاري استقلال و پرسپوليس به جديترين مرحله خود طي دهههاي اخير رسيده بد نيست توجه مسئولان امر را به اين سئوال جلب كنيم كه چه كساني قرار است صاحبان آينده اين دو باشگاه مردمي باشند؟ 290 ميليون ناقابل! رقم پيشنهادي براي واگذاري دو باشگاه اعلام شد. رقمي كه اينقدر غيرمعقول و غيركارشناسانه بود كه در مرحله اول واگذاري هيچ كس پا پيش نگذاشت.
عدم استقبال از بحث خصوصيسازي دو باشگاه استقلال و پرسپوليس باعث شد تا مسئولان به اين صرافت بيفتند كه حالا پس از اين همه حرف و حديث كاري كنند تا شايد خريداري براي اين باشگاهها پيدا شود. مسئولان امر پس از مزايده اول كه با شكست روبهرو شد به اين فكر رسيدند كه شرايط واگذاري را به طرق مختلف تعديل كنند.
اما نكته مهم اينجاست كه سهام دو باشگاه را چه كساني ميخرند؟ مالك آينده سرخابيها چه كسي يا كساني خواهند بود؟ آيا اصلاً قانون مدوني براي فروش آن نوشته شده كه بايد باشگاه را به چه كسي بفروشند؟ آيا صرف اينكه هر كسي كيسه پولي آورد و حساب سازمان و وزارت دارايي و ورزش را پر كرد ميتواند مالك باشگاه شود؟ پرسپوليس چند مشتري دارد و استقلال هنوز خريداري پيدا نكرده است كه البته همين هم در حد حرف و حديث است. گفته ميشود كه يكي دو نفر از جمله هدايتي ميخواهند سهام سرخها را بخرند، اما يادمان نرود امثال هدايتي با بدهيهاي چند ميلياردي كه به بانكها دارند چند فصل پيش با سرمايهگذاري 10 ميلياردي در استيل آذين نتوانست موفق باشد و اگر بازهم نتواند موفق باشد چه كسي ميخواهد جواب طرفداران پرشور اين باشگاه را بدهد؟ با توجه به روند نه چندان خوب خصوصيسازي در فوتبال ايران آيا بحث واگذاري سرخابيها نتيجهبخش است؟ آيا پرسپوليس و استقلال در صورت خصوصي شدن خوشبخت ميشوند؟ يا اين حكايت قصه از چاله درآمدن و در چاه افتادن است؟
كسي نيست كه نداند اين دو باشگاه چقدر با مشكل و حاشيه روبهرو هستند. با توجه به اينكه موضوع خصوصيسازي در كشور ما هيچ وقت جواب نداده و حالا حالا هم جواب نميدهد آيا بازهم بايد به فكر خصوصيسازي باشيم؟ يادمان نرود كه اجراي اين پروسه در باشگاههايي چون استقلال اهواز، استيل آذين و ملوان با شكست روبهرو شد، شكستي كه شايسته نيست گريبانگير استقلال و پرسپوليس هم شود و اين در صورتي است كه وزارت ورزش و سازمان خصوصيسازي بدانند و ببينند كه اين دو باشگاه را به چه كساني واگذار ميكنند.
بيترديد سرخابيها بايد به اهلشان واگذار شوند. آدمهاي حقيقي يا حقوقي كه وجهه اجتماعي، ورزشي يا حتي سياسي مثبت، تمكن مالي درست داشته و صد البته دلسوز و حرفهاي باشند. واگذاري اين دو باشگاه به آدمهاي تكراري، امتحان پس داده و حتي پيشكسوتاني كه تنها ادعا دارند و فاقد مديريت هستند ثمرهاي جز آنچه براي آن سه تيم تيرهبخت داشت نخواهد داشت.
پرسپوليس و استقلال بيشتر از هر چيز نيازمند مديريت درست هستند چه اين مديريت دولتي باشد چه خصوصي و حالا كه قصد بر خصوصي شدن آنهاست بهتر كه به واجد شرايطترين مديران سپرده شوند و الا همان بهتر كه دولتي و وزارتي باقي بمانند و با همين حاشيههاي امروز بسازند.
