اولاد آدم مرغ را به شغال نميسپارد. يعني الان مرغ نيست كه پايش را ببندم چه برسد به واگذاري مرغي آن هم به شغال زمستان نديده در و دشت. البته همسايهها شايد در فريزر مرغ داشته باشند اما مرغ همسايه غاز است و يك پا دارد و خود من هم خدا شاهد است عين مثل مرغ پركنده، شبها مرغ حق ميشوم و ميخوانم كه برمرغشان نميتوان گفت كيش حتي در فريزر. آن وقت راه افتادهاند كه مرغ بيوقت خوان را بايد سر بريد ! من هم خود را مثل شترمرغ ميكنم كه به او گفتند بار ببر گفت مرغم گفتند پرواز كن گفت شترم. از شما چه پنهان تازگيها مانند مرغ گرسنه ارزن در خواب ميبينم !(ارزن نه ارزاني!) حالا باز رسانهها راه افتادهاند هوچيگري كه چه شد كه مرغ از قفس پريد؟!به شما چه؟ مگر همه چيز از قفس ميپرد، كسي حرفي ميزند كه تا مرغ دارد ميرود به سمت كيلويي 10 هزار تومان، همه شمشير را از رو بستهايد. شب عيد مردم مرغ نخورند، ميميرند؟ بروند تخم مرغ بخورند. اول رنگش كنند بگذارند پاي سفره هفت سين. بعدش تا توپ را در كردند، عيد تخم مرغي خود را آغاز كنند...
لابد ميگوييد اي اولاد آدم! تو كه هميشه پاسخگو بودي و مدافع سياست ديوارهاي شيشهاي. حالا يك جوابي بده... دروغ چرا؟ من نميدانم! برويد از وزير بپرسيد! از وكيل! از شورا! از... بالاخره اين ضربالمثل «مرغ زيرك كه ميرميد از دام/ با همه زيركي بدام افتاد!» يكجا به كار ميآيد! نميآيد؟
به من چه كه قيمت مرغ طي يك ماهه اخير در بازار كشور روند صعودي داشته و دارد. به من چه كه دلايل مختلفي را از افزايش صادرات تا كاهش توليد، افزايش تقاضا و عملكرد نامناسب دستگاههاي اجرايي براي آن برميشمارند. به من چه كه سه ماه پيش هر كيلوگرم مرغ تازه كه قيمت آن روي 6 هزار تا 6 هزار و 500 تومان ميچرخيد، ناگهان با وفور محصول به حدود 5 هزار تومان رسيد تا جايي كه شركت پشتيباني امور دام خريد اين محصول را كه مدت كوتاهي از قطع موقتي آن ميگذشت، از سر گرفت تا مرغداران كمتر زيان كنند. به من چه كه محمدحسين زماني راد - عضو اتحاديه سراسري مرغ گوشتي كشور - در همان اواخر دي ماه در اين زمينه گفته بود كه شركت پشتيباني امور دام به مرغداران وعده داده محصول آنها را خريداري كند اما اكنون مرغها خريدار ندارند و تعدادي از مرغداران از ناچاري و براي تأمين هزينههاي خود اقدام به عرضه مرغ زنده در حاشيه خيابانها ميكنند.
به من چه كه پس از اينكه روند كاهش قيمت گوشت مرغ در بازار ادامه يافت، بالاخره مسئولان به فكر تنظيم توليد گوشت مرغ و بازار آن افتادند و مصطفي ياسايي - مدير عامل شركت پشتيباني امور دام - از اشباع سردخانهها از ذخيره گوشت مرغ خبر داد و اعلام كرد براي ايجاد تعادل عرضه و تقاضا و جلوگيري از زيان احتمالي، مرغداران بايد هفت تا 10 درصد از جوجهريزي را كاهش دهند. به من چه كه اين توصيه نهتنها كمكي به بازار و ايجاد تعادل در آن نكرد بلكه با كاهش جوجهريزي مرغداران در نوبت آخر امسال، افزايش خريدهاي شركت پشتيباني امور دام، صادرات گوشت مرغ و نهايتاً افزايش تقاضا در بازار طي ماه گذشته، بازار اين محصول مجدداً به ريل افزايش قيمت بازگشت تا اينكه در برخي استانها از كيلويي 8 هزار و 500 تومان هم عبور كرد و اين شد كه مرغ از قفس پريد. به من چه كه پريد!
به من چه كه بازار گوشت مرغ به حدي ملتهب شده كه حتي صداي مرغداران هم درآمده و به اذعان آنها دستگاههاي نظارتي بايد با فروش گوشت مرغ به قيمت بيش از كيلويي 7هزار تومان برخورد كنند، چراكه قيمت منطقي براي هر كيلوگرم گوشت مرغ در بازار مصرف 6 هزار و 800 تا 7 هزار و 200 تومان است.
اولاد آدم مانده است كه مسئولان چطور سياستگذاري ميكنند كه به عقل جن هم نميرسد. به عقل اولاد آدم هم حتي نميرسد. يك قيمت مرغ را نميتوانيد ثابت نگه داريد، خب بگذاريد برويد در خانههايتان جوجو پرورش بدهيد. اقتصاد خانواده كه شوخي ندارد. همين امروز صبح تاكسي 300 تومان از من اضافه گرفته، مجبورم شب پياده بروم خانه. تو را به جان هر كس كه دوست داريد با سفره مردم اينطور بازي نكنيد. خوبيت ندارد. پريدن هميشه خوب نيست. از خواب پريدن خوب است اما مرغ پركنده آماده طبخ خوب نيست كه در هوا بپرد. قباحت دارد. مشكل عرفي دارد. حالا خروس بودند باز يك چيزي! مشكل عاطفي احساسي را به سفره مردم اضافه نكنيد. كاري نكنيد مردم عين چارلي چاپلين بروند عكس مرغ را روي كاغذ بكشند و بپزند و بخورند. آن وقت اشباح خروسها شب به سراغ ملت ميروند. اصلا به من چه. مرغ بشود كيلويي صد هزار تومان! مگر كسي مكدر ميشود؟
