متن روایت را به نقل از کتاب مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار منتشر می کند.
عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع قَالَ أَوْحَى اللَّهُ تَعَالَى إِلَى شُعَیْبٍ النَّبِیِّ أَنِّی مُعَذِّبٌ مِنْ قَوْمِکَ مِائَةَ أَلْفٍ أَرْبَعِینَ أَلْفاً مِنْ شِرَارِهِمْ وَ سِتِّینَ أَلْفاً مِنْ خِیَارِهِمْ فَقَالَ یَا رَبِّ هَؤُلَاءِ الْأَشْرَارُ فَمَا بَالُ الْأَخْیَارِ- فَأَوْحَى اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَیْهِ دَاهَنُوا أَهْلَ الْمَعَاصِی فَلَمْ یَغْضَبُوا لِغَضَبِی
حضرت باقر علیه السّلام فرمود: خداوند متعال به شعیب وحى کرد من صد هزار نفر از قوم تو را عذاب مىکنم، چهل هزار از اشراراند و شصت هزار نفر از اخیار، شعیب گفت: بار خدایا نیکان را چرا عذاب مىکنى فرمود: براى اینکه با بدان معاشرت کردند و در برابر گناه آنها سکوت نمودند.