هفتم دي، روزي ناخوشايند براي جامعه ورزش، خصوصاً بسكتبال كشور بود؛ روزي كه بسكتبال ايران ستارهاي را از دست داد كه به قول برادرش و بسياري از بسكتباليها هنوز مثل او نيامده است! ستارهاي كه با تيم ملي سهميه المپيك پكن را گرفت اما قبل از اينكه بتواند در اين رويداد بزرگ هنرش را به رخ بكشد از دنيا رفت تا خانواده بسكتبال ايران داغدار شود؛ داغي كه به گفته صمد هنوز تازه است: «انگار همين ديروز بود و تنها يك روز از آن گذشته! يكسري آدمها در زندگي ديگران تأثيرهايي دارند كه وقتي هستند مشخص نيست و وقتي ميروند ميفهمي! زندگي من به قبل و بعد از آيدين تقسيم شده. اگر بود در مشكلات كمكم ميكرد. جايش واقعاً خالي است و من يك حامي بزرگ را از دست دادهام. آيدين واقعاً حيف شد. چه دعواهايي كه ميكرديم. هميشه به سر و كله هم ميزديم. يعني اين وضعيت ما تا زمان رفتنش بود. چكهايي كه من از او خوردم و زدم قابل شمارش نيست. اما چون بزرگتر بود گاهي اشتباههايي كه مقصرش نبود را به گردن ميگرفت! آن شب، من منتظر بودم به شمال برسد كه صبح دوستش زنگ زد گفت تصادف كرديم و وقتي به بيمارستان رسيدم فهميدم چه بلايي سرمان آمده!