رئيس كميته هستهاي مجلس با بيان اينكه فعاليت هستهاي و پيشرفت آن نقطه عطف وحدت كلمه ملت ايران است، گفت: كساني كه امروز مانند شيرزاد از بيثمر بودن فناوري هستهاي دم ميزنند، همانهايي هستند كه در مجلس ششم به دنبال تقديم اين نهال نوپا به دشمنان اين كشور بودهاند.
ابراهيم كارخانهاي، رئيس كميته هستهاي مجلس در گفتوگو با باشگاه خبرنگاران، در واكنش به اظهارات اخير احمد شيرزاد، نماينده تندرو مجلس ششم مبني بر اينكه حركت ايران در پرونده هستهاي هيچ دستاوردي به همراه نداشته، گفت: كساني كه امروز از بيثمر بودن فناوري هستهاي جمهوري اسلامي ايران دم ميزنند، آنهايي هستند كه در مجلس ششم به دنبال تقديم اين نهال نوپا به دشمنان اين كشور بودند. نماينده همدان تصريح كرد: امروز نهال فناوري هستهاي ملت ايران به درخت تنومندي تبديل شده كه ثمره آن چرخش هزاران سانتريفيوژ است و باز كردن پيچ و مهرههاي آن آرزوي امروز اوباما است. عضو كميسيون انرژي مجلس بيان داشت: مسئله فناوري هستهاي ايران جايگاه و اقتدار جمهوري اسلامي را در ميان كشورهاي جهان ارتقا داده و قله اقتدار علمي ايران را در ميان كشورهاي منطقه بالاتر برده است و اين بها و افتخار بسيار عظيم در پرتو تلاشهاي دانشمندان شهيد هستهاي جمهوري اسلامي ايران بهوجود آمده است.
وي در ادامه افزود: آيا نجات جان بيش از 800 هزار بيمار نيازمند به راديودارو كه غرب با ممانعت از دسترسي جمهوري اسلامي به فناوري هستهاي تصميم به مرگ آنها گرفته بود، دستاوردي حياتبخش براي ملت ايران نيست؟ در حالي كه جمهوري اسلامي ايران جزو معدود كشورهايي است كه به چرخه سوخت هستهاي به طور كامل دست يافته، آيا صحبت از بيثمر بودن اين فعاليتها خدمت به دشمن و بازي در زمين دشمنان ايران نيست؟ كارخانهاي اظهار داشت: اگر اين حرف در 15 سال پيش گفته ميشد كه فعاليت هستهاي كشورمان فقط به چند عدد سانتريفيوژ محدود ميشد و مردم هنوز اثرات آن را نديده بودند و همچنين پرچم جمهوري اسلامي ايران در اوج قلل علمي منطقه به اهتزاز درنيامده بود، قابل دركتر بود اما امروز كه قريب به 19 هزار سانتريفيوژ در سايتهاي فردو و نطنز استقرار پيدا كرده و بيش از 9 هزار سانتريفيوژ فعاليت ميكند و قدرتهاي جهان تمام توانمندي خودشان را براي توقف اين حركت به كار گرفتهاند، ديگر هيچ توجيهي ندارد.
نماينده مردم همدان گفت: صحبتهاي عجيب و دور از ذهن شيرزاد آنقدر مرا حيرتزده كرده كه نميدانم چه بايد بگويم و چگونه است كه يك ايراني ميتواند در شرايطي كه اكنون بيش از 10 سال است كه امريكا و همدستانش تمام قدرت و تهديدهاي خود را به كار گرفتند و بعد از شكست درنهايت تن به مذاكره دادند تا به هر طريق ممكن بتوانند اثري بر فعاليت هستهاي جمهوري اسلامي ايران داشته باشند، چنين اظهارنظري را مطرح كند. اين مسئله واقعاً جاي تعجب و تأسف دارد كه تنها نشاندهنده از خودباختگي و وادادگي در مقابل دشمن است.