نقشآفريني مستقيم سفارتخانه انگليس در فتنه 88 نهايتاً منجر به تعطيلي اين مكان شد و پس از آن تلاشهاي بسياري براي بازگشايي آن صورت گرفته است. البته پررنگترين تلاشها براي اين هدف در ماههاي اخير صورت گرفت كه جماعتي با مناسبت و بيمناسبت از ضرورت توسعه روابط با اين كشور سخن به ميان ميآورند.
در طرف ديگر هم نمايندگان دولت انگليس بارها از اشتياق خود مبني بر از سرگيري روابط با جمهوري اسلامي ايران سخن به ميان ميآورند، آن هم بدون اينكه از رفتار و گذشته خود نسبت به ايران عذرخواهي كرده باشند.
روز شنبه ريچارد بيكن، نماينده حزب محافظهكار پارلمان انگليس در گفتوگو با ايسنا، در مورد تاريخ دقيق بازگشايي سفارت انگليس در تهران و نحوه اجراي آن ميگويد: تاريخي كه براي اجراي اين اقدام در نظر گرفته شده بود 28 آگوست بود كه متأسفانه توسط وزارت امور خارجه انگليس لغو شد. من از اين اتفاق ناراضي هستم و مايل بودم كه سفارت انگليس در تهران در تاريخ دقيقي كه مشخص شده بود، بازگشايي ميشد. وي در ادامه از مضرات بسته ماندن سفارتخانههاي دوكشور براي انگليس ابراز ميكند: بايد توجه داشت كه وجود سفارتخانهها براي حل و رفع مشكلات ديپلماتيك ميان كشورها است، دولت انگليس با تعطيل كردن سفارت خود در تهران و با توجه به وجود سفارتخانههاي بيشتر كشورهاي اروپايي غربي در ايران در حال ضربه زدن به آينده روابط خود و ايران است... . من و جك استراو نماينده پارلمان انگليس در ديداري كه با كامرون برگزار شد، تأكيد كرديم كه دولت انگليس بهتر است هرچه زودتر سفارت خود در تهران را بازگشايي كند.
اين نماينده محافظهكار پارلمان انگليس اما آنجايي كه سخن از توهينهاي نخستوزير كشورش در مجمع عمومي سازمان ملل عليه ايران ميشود به سادگي از آن ميگذرد و اظهار ميكند: با وجود اينكه من و ايشان در يك حزب هستيم اما من نميتوانم مسئوليت صحبتهاي او را بر عهده بگيرم و صحبتهاي او در مورد حمايت ايران از تروريست به معناي نظر من نيست.
پس از سخنان نخستوزير اين كشور بود كه جريان هواخواه انگليس در داخل بيان آرامتري براي دفاع از بازگشايي سفارتخانهها در پيش گرفتند.
بلافاصله پس از روي كار آمدن دولت يازدهم بود كه طرف انگليسي نخستين گام را برداشت و جكاستراو وزير خارجه پيشين اين كشور گفت كه به دولت حسن روحاني رئيسجمهور منتخب ايران خوشبين است و قصد دارد با هدف بهبود روابط ايران و انگليس، به تهران سفر كند و پس از مدتي به تهران هم سفر كرد. اما به رغم آنكه طيفي در داخل همچنان به دنبال بهبود روابط ميان دو كشور ايران و انگليس هستند اما رفتارهاي امسال طرف غربي هم هيچگاه اجازه نداد كه طرف ايراني به مراد دل خود برسد و بار ديگر پرچم انگليس را بر فراز يكي از ساختمانهاي شهر تهران به اهتزاز در آورد. به عنوان نمونه سخنان توهينآميز و تحقيرگرايانه ديويد كامرون در سازمان ملل با سكوت مطلق جريان تجديدنظرطلب در داخل مواجه ميشود و به خوبي نشان ميدهد كه تفكر قلدرمآبانه و مداخلهجويانه دولتمردان بريتانيا در مقابل ايران – كه سابقهاي بيش از يك قرن دارد – به قوت خود باقي است.
نمونه ديگر رفتارهاي طرف اروپايي را كه مانعي بر سر اين هدف بوده بايد رفتارهاي موذيانه نمايندگان آنها و ازجمله نخستوزيرشان در مذاكرات هستهاي با ايران عنوان كرد. آنجايي كه مقامات اين كشور با طرح مشترك انگليسي- امريكايي نقش پليس بد را بازي كردند و در مقاطعي اجازه ندادند تا توافقهاي هستهاي به روند رو به رشدي برسد. به هر روي، آنگونه كه اسناد و مدارك فراوان نشان ميدهد، سفارت اين كشور در فتنه 88 مديريت بخشهاي مهمي از اين غائله را در دست داشته و در جهت براندازي نظام گام برداشته و نميتوان تنها با چند ديدار دو جانبه آن همه فعاليتهاي مداخلهجويانه در حاكميت جمهوري اسلامي ايران را ناديده گرفت.
اين را هم بايد در نظر داشت كه به رغم سوابق انگليسيها در فعاليتهاي خاص عليه مردم كشورمان طي دهههاي متمادي، ميبينيم كه برخي از رسانههاي وابسته به جريان تجديدنظرطلب با گفتوگوهاي خود تلاش دارند تنور «گشايش جاسوسخانه انگليس» را گرم نگه داشته به اين اميد كه تا عمر دولت يازدهم به سر نيامده روابط حسنه بين دو دولت برقرار شود. غافل از آنكه افكار عمومي داخل به واسطه عمليات ويژه رسانهاي خيانت و خباثتهاي دولتمردان انگليس را طي سالهاي متمادي گذشته فراموش نكرده و اجازه نخواهد داد تا بدون عذري موجه روابط كشورشان با طرف غربي به ماسبق بازگردد.
البته در اين ميان نبايد از تحركات برخي از منتخبان ملت هم غافل شد، اين نمايندگان با تشكيل گروه موسوم به پارلمان دوستي ايران و انگليس طي يك سال اخير تلاش داشتهاند كه بستر و سازوكار توسعه روابط را در كنار برخي از دولتمردان پيگيري نمايند موضوعي كه همچنان در گردنه رفتارهاي تند و هتاكانه مقامات انگليسي عبرت مانده است.
