گرم شدن زمين اصطلاحي است كه شايد تنها در چند سال اخير رايج شده، به طوركلي، زمين ما با انرژي وارده از خورشيد، گرماي خود را به دست ميآورد. اين انرژي با برخورد به سطح زمين جذب شده و باعث گرم شدن سطح اين كره ميشود. اما تمام اين انرژي جذب سطح زمين نشده و بخش عمدهاي از آن به محض برخورد با سطح زمين به فضا پراكنده ميشود. تحقيقات براي اولين بار ارتباط بين گرم شدن كره زمين و مقدار كربن آزاد شده را نشان دادند. تيمي از محققان دانشگاهها اولين معادله نظري را مطرح كردند تا به اين وسيله نشان دهند كه گرم شدن كرهزمين نتيجه مستقيم افزايش آزادسازي كربن از اواخر دهه 1800 است يعني زماني كه بشر آزادسازي كربن را آغاز كرد. نتايج با دادههاي پيشين مدلهاي اقليمي مطابقت دارند. در حقيقت انتشار كربن همچنان متهم رديف اول در اين قضيه است.
معادله نظري ارتباط پيچيده بين ميزان دي اكسيد كربن و سيستم اقيانوسي را نشان ميدهد. سوزاندن سوختهاي فسيلي ميزان دي اكسيد كربن جو را افزايش داده موجب گرم شدن كره زمين و اثر گلخانهاي ميشود كه تا حدودي از طريق جذب گرما و كربن توسط اقيانوس جبران ميشود.
نتايج نشان داد كه هر ميليون ميليون تن كربن آزاد شده، كره زمين را يك درجه سلسيوس گرم ميكند. آنها همچنين نشان دادند كه افزايش كربن آزاد شده طي 200 سال اخير به مدت چندين قرن تا چندين هزاره به طول خواهد انجاميد، حتي اگر آزادسازي كربن متعاقباً قطع شود. نتايج همچنين نشان داد كه گرم شدن سطحي تعداد كل كربنهاي آزاد شده از سوختهاي فسيلي در ارتباط است، اين دو با تغيير كم در طول زمان به صورت كربن و اعمال تغييرات در ميزان جذب گرما يكديگر را تقريباً لغو ميكنند. دكتر فيل گودوين، علوم زمين و اقيانوس در دانشگاه سوثامپتون، در اينباره ميگويد: آناليز ما ماهيت تقريباً غير قابل برگشت آزادسازي كربن را براي گرم شدن جهاني روشن ميكند. هنگامي كه كربن در جو آزاد ميشود، اثر گرمشدگي حتي پس از جذب بيشتر كربن توسط اقيانوس تا قرنهاي زيادي به طول ميانجامد.
ما نميتوانيم منتظر بمانيم تا گرم شدن قابل توجه آنتروپژني باعث كاهش انتشاركربن شده و اميدوار باشيم تا اين شرايط به خودي خود به حالت نرمال برگردد، اين اتفاق هرگز نميافتد. پروفسور ريك ويليامز، رئيس علوم اقيانوس در دانشگاه ليورپول دانشكده علوم زيست محيطي، هم معتقد است: با فرض پيچيدگي سيستم اقليمي، جاي تعجب است كه فهميديم چقدر رابطه ميان گرم شدن كره زمين و مقدار كربني كه آزاد ميكنيم ساده است. اقيانوسها با جذب گرما و كربن اهميت بسزايي پيدا ميكنند كه تأثيرات جبرانكنندهاي در چگونگي وابستگي گرم شدن سطحي به آزادسازي كربن دارد. اين يافتهها مهمترين يافتههاي به دست آمده از گزارش سال گذشته هيئت بين دولتي تغييرات آب و هوايي (IPCC) را، يعني اينكه با چقدر كربني كه آزاد ميكنيم كره زمين چطور گرم ميشود، به طور بالقوه بررسي كردند و باز هم نتيجه اينگونه بود كه هر چقدر آزادسازي تجمعي كربن بيشتر افزايش يابد، گرم شدن سطحي جهاني نيز افزايش خواهد يافت. اين مفهوم سياستگذاري نياز به گسترش تكنيكهاي جذب كربن را قوت ميبخشد تا به اين وسيله مسئله گرم شدن كره زمين را براي نسلهاي بعد محدود كند.
