این روزها در تدوین و تهیه نظام های تحول سلامت، اسناد، راهبردها، استراتژی ها، اهداف، چشم انداز، طرحهای تحولی و دیگر موارد مرتبط با موضوع سلامت همه دستی بر آتش دارند.
آنچه همواره در اغلب اسناد و نظام ها مورد تاکید قرار می گیرد استفاده گسترده از واژه ها و اصطلاحاتی از قبیل گسترش خدمات بهداشتی درمانی، پیشگیری از میزان و شیوع بیماری ها، کاهش تعرفه های درمانی، افزایش سطح بیمه ها، بهبود روش ها و عملکردها، افزایش سرانه های درمانی بهداشتی و موارد مشابه آن است..
در این زمینه سوالاتی به ذهن خطور می کند:
کی و کجا سریال زنجیره ای تدوین اسناد سلامت آب، نان، سلامت روان، سلامت محیط، سلامت مردم، سلامت خودرو، سلامت هوا و مواردی از این قبیل متوقف خواهد شد
آیا مقرر است تدوین برنامه های بی پشتوانه، سیاست های کلی، برنامه های هوایی و غیر عملی همچون دیگر حوزه ها و بخش ها در این بخش نیز ادامه یابد؟؟
آیا این همه سند و برنامه تحقق نیافته کافی نیست؟؟
آیا یک بار برای همیشه نباید بپذیریم که "دو صد گفته چون نیم کردار نیست؟؟؟”
آیا تحقق نیافتن و یا عقب افتادن از تحقق اسناد بالادستی از قبیل سند چشم انداز ایران ۱۴۰۴ و سیاست های اصل ۴۴ و اغلب برنامه های توسعه ای دولت و … برای ما کافی نبود که در حوزه بهداشت و سلامت با تناژ بالا به تدوین اسناد شعاری بهداشت و سلامت روی نیاوریم؟
آیا اتکای نوشتاری و کلامی به شعار "تقدم بهداشت بر درمان” تا ابد در سیاست نامه های ما ادامه خواهد یافت؟
آیا یک درصد از هزینه ها و اعتبارات در راستای تحقق "زندگی سالم” و گسترش "رفاه و سلامت مردم” خرج می شود که مدام از تقدم بهداشت بر درمان سخن می گوییم؟
در زمینه بهبود سطح زندگی و ارتقاء سلامت عملا چه اقداماتی نجام داده ایم؟؟
جهت کاهش آلودگی های زیست محیطی از قبیل آلودگی هوا چقدر موفق عمل کرده ایم؟
سلامت و امنیت روانی ایرانیان طی سالهای اخیر چه میزان ارتقا یافته است؟
چه میزان از استرس ها و نگرانی های روحی و روانی مردم کاسته ایم؟
دفترچه های درمانی صادر شده برای افراد این جامعه تا چه اندازه به دردشان خورده است و چه میزان از نگرانی ها و هزینه های درمانی آنان کاسته است؟ آیا دفترچه های صادر شده چیزی فراتر از شیرهای بی یال و دم بوده است؟
در عمل چقدر در کاهش پدیده زیرمیزی بگیری گروهی از جراحان موفق بوده ایم؟
دسترسی مردم به ورزش، رفاه و نشاط جهت بهبود شاخص های سلامت چه میزان افزایش یافته است؟
سرانه مصرف مواد غذایی سالم مردم طی دهه های اخیر چه میزان بهبود و ارتقاء یافته است؟
و حال یک سوال ساده:کی و کجا قرار است از خواب بیدار شده و به جای رویا پردازی و تهیه و تنظیم اسناد متعدد در عمل کاری برای ارتقا سطح سلامت، رفاه و نشاط مردم انجام دهیم؟