در طول دوران انقلاب اسلامي كم اتفاق نيفتاده كه استكبار جهاني با بهانهتراشيها و دستاويز قرار دادن موضوعات گوناگون و نامربوط به هر طريق ممكن سعي در ايجاد سد و مانع در مسير پيشرفت ملت قهرمان ايران و اعتلاي نام جمهوري اسلامي داشته است.
اين موضوع در همه عرصهها به وضوح ديده شده است، طي 36 سال گذشته دشمنان قسم خورده اين مردم و نظام در عرصههاي سياسي، اقتصادي و فرهنگي بارها و بارها عناد و دشمني خود را ثابت كردهاند كه البته در اين مبارزه نابرابر تاكنون اين ايران اسلامي بوده كه پيروزمندانه فرياد حقطلبي و استقلال خود را به گوش جهان رسانده و اين پيروزيها به دست نيامده به جز در سايه مديريت و كنترل بحرانهايي كه از سوي اين دشمنان قسم خورده به كشور تحميل شده است.
اما امروز عرصه ورزش، عرصه اين زيادهخواهيها شده است. سران فدراسيون جهاني واليبال با اشاره معاندان انقلاب اسلامي با دستاويز قرار دادن يك مسئله داخلي و امنيتي ميخواهند جلوي درخشش فوق تصور جوانان واليبال ايران در عرصههاي جهاني را بگيرند.
اينكه دشمنان قسم خورده اين نظام مسئلهاي داخلي را بهانه تاختوتاز به ايران قرار دهند اصلاً جاي تعجب نيست، اين مسئله براي اولين بار اتفاق نميافتد و به طور حتم آخرين بار آن نيز نيست. همانطور كه اشاره شد مردم و مسئولان دلسوز و انقلابي نظام بارها بحرانها را با مديريت و درايت حل و نقشههاي دشمنان را نقش بر آب كردهاند، حالا نيز همين توقع ميرود.
توقعي كه امروز از مسئولان فدراسيون واليبال و ورزش كشور ميرود اين است كه اين مسئله و مشكل را مديريت كرده و بدون اينكه كوچكترين بهانه و گزكي دست طرف مقابل بدهند اين بحران را حل و فصل كنند.
گرفتن ميزباني و برگزاري مسابقات بزرگ بينالمللي و قارهاي با توجه به برتري و قدرت بيرقيب واليبال ايران در آسيا و بزرگي كشورمان در دنيا حق مسلم مردم، نظام و ورزش ايران است، حقي كه دشمنان قسم خورده اين كشور بنا به هر دليلي ميخواهند آن را پايمال كنند، پس توقع ميرود كه با هوش و درايت هميشگي به ميدان كارزار با حريفان مكار رفت.
مشكلاتي را كه بهانه دست مسئولان فدراسيون جهاني داده ميتوان با درايت برطرف كرد. آنها به عدم حضور بانوان در ورزشگاهها و سالن برگزاري مسابقات واليبال ايراد گرفتهاند كه اين مسئله، مسئله پيچيدهاي نيست كه لاينحل باشد، فقط بايد به درستي مديريت شود، چرا كه پيش از اين نيز ما شاهد حضور بانوان در رقابتهاي بسكتبال و واليبال بوديم بدون اينكه مشكلي ايجاد شود.
در خصوص مسئله امنيتي كه مسئولان فدراسيون جهاني آن را پيش كشيدهاند نيز بايد گفت كه اين دخالت مستقيم در امور داخلي كشورهاست. به طور مسلم رئيس فدراسيون جهاني واليبال در مقامي نيست كه در خصوص آزادي يك زنداني سياسي نظر بدهد و صد البته مسئولان فدراسيون واليبال ايران نيز نبايد در مقام تصميم گيرنده با آنها صحبت كنند. اين مسئله، كاملاً به امنيت ملي مربوط ميشود و هيچ ارتباطي به فضاي ورزش ندارد، بنابراين بايد با مديريت و ديپلماسي قوي رؤساي بينالمللي واليبال را مجاب كرد كه نه خود به اين مسئله ورود پيدا كنند و نه از مسئولان واليبال ايران توقع انجام امور نامربوط را داشته باشند.
واليبال ايران جهاني است، چه سران قدرتهاي استكباري بخواهند و چه نخواهند، اين اتفاق افتاده و آنها بايد آن را باور كنند و بپذيرند كه با اعمال اين گونه تصميمها و تحريمها نميتوانند جلوي پيشرفت و قدرتنمايي جوانان بااستعداد و پرشور ايران اسلامي را بگيرند، حتي اگر ميزباني را از ما بگيرند و يا به هر نحو ممكن بخواهند جلوي ترقي ما را بگيرند، نكته اينجاست كه خودمان نبايد بهانه به دستشان بدهيم و دشمنيهايشان را مديريت كنيم تا مثل هميشه پيروز و سرافراز باشيم.
