براي آنهايي كه مغزشان به شدت از بيماري صرع رنج ميبرد درمانهاي معمول به اين معناست كه بايد كاسه سرشان با مته سوراخ شده و به بخشهاي عميق مغز نفوذ كرد تا محل كوچكي از مغز را كه از آنجا حمله صرع نشأت ميگيرد از بين برد كه اين روشي تهاجمي و خطرناك بوده و نياز به زمان طولاني بستري شدن و نقاهت دارد.
پنج سال پيش تيمي از مهندسان دانشگاه وندربيلت كار شگفتانگيزي انجام دادند: آيا ممكن است به نحو ديگري با حملات صرعي مواجه شد كه كمتر تهاجمي باشد؟ آنها تصميم گرفتند چنين كاري را انجام دهند. از آنجا كه بخشي كه در بيماري صرع دخيل است، در هيپوكامپوس مغز قرار دارد كه در ته مغز واقع شده است، آنها به اين فكر افتادند روباتي را بسازند كه با ايجاد سوراخي در گونه وارد بخش زيرين مغز شده و اين يعني ديگر لازم نيست جمجمه فرد بيمار با مته سوراخ شود ضمن آنكه اين مسيري كوتاهتر به مغز بوده و احتمال آسيب زدن به بخشهاي بالايي مغز هم از بين ميرود.
براي اينكه اين محققان بتوانند نقشه خود را عملي كنند بايد سوزني از آلياژ حافظهدار (آلياژهاي فلزي هستند كه اين توانايي را دارند كه اگر آنها را تا بالاي دماي ويژهاي گرم كنيم؛ قادر به بازيابي شكل اوليه خود خواهند بود) بسازند كه بتواند به طور دقيق در مسير كج گونه تا محل مورد نظر در مغز فروبرود و روباتي هم بسازند كه بتواند درون يك فضاي مغناطيسي قوي يعني دستگاه ام آرآي كار كند. محققان يك پيش نمونه آزمايشي ساختند كه اين هفته در كنفرانس تحقيقاتي دانشگاه نشويل رونمايي شد. ماحصل كار سازندگان دستگاهي است كه يك سوزن از جنس نيكل ـ تيتانيوم (بر خلاف بسياري از فلزات اين دو فلز در فضاي مغناطيسي ايجاد شده توسط دستگاه ام آرآي را هم خواص خود را حفظ ميكنند) دارد كه مانند يك مداد عمل ميكند كه براي انتقال گرما درون غلافي قرار داده شده و بخشي از آن خميده است كه اين امكان را فراهم ميآورد كه مسير خميده گونه تا محل مورد نظر در هيپوكامپوس مغز را طي كند. كار كنترل و پيشبرد اين سوزن توسط كمپرسور هوا و روباتي صورت ميگيرد كه سوزن را ميليمتر به ميليمتر در گونه فروبرده و هدايت ميكند تا به مغز برسد. مسير سوزن توسط تصاوير دستگاه امآرآي مشخص و پيگيري ميشود.
محققان فعلاً درصدد آزمايش اين روبات روي اجساد انساني هستند و ارزيابي آنها اين است كه اين دستگاه نهايتاً ظرف يك دهه آينده و پس از طي آزمايشها وارد اتاقهاي عمل خواهد شد. مهندسان ساخت اين روبات در صحبتهايي كه با متخصصان مغز و اعصاب داشتهاند دريافتند كه اين متخصصان از روش سوراخ كردن گونه براي كاشت الكترودهايي در مغز استفاده ميكنند تا بتوانند از طريق آنها فعاليت مغزي شخص صرعي را دنبال كرده و ناحيهاي را كه حملات صرعي از انجا نشأت ميگيرد شناسايي كنند. اما سوزنهاي مستقيمي كه متخصصان مغز و اعصاب براي اينكار استفاده ميكردند نميتوانست به منطقه مورد نظر در مغز برسد و بنابراين آنها مجبور به ايجاد سوراخ در جمجمه و وارد كردن سوزن از بالا ميشدند. ضمن اينكه اين كارها دستي انجام ميشد كه دقت را پايين ميآورد مهندسان اين پروژه اين دستگاه جراحي به فكر هزينههاي بالاي بيماران مغز و اعصاب هم بودهاند و با همكاري دو تن از مهندسان مدرسه مهندسي ميلواكي به گونهاي سيستم دستگاه را طراحي كردهاند كه بتوان آن را با پرينترهاي سه بعدي ساخت كه اين كار باعث ميشود قيمت ساخت چنين دستگاهي كاهش يابد.
منبع: sciencedaily. com
