خريد پاياننامه تنها مختص رشتههاي علوم انساني نميشود و هستند دانشجوياني كه براي گرفتن مدرك پزشكي عمومي خود مبلغ ناچيز 1.5 ميليون تومان بابت خريد پاياننامه پرداخت ميكنند. شايد به همين علت است كه به ۵۸ درصد مقالات ايراني هيچ استنادي نشده است.
قائم مقام معاونت تحقيقات و فناوري وزارت بهداشت كه معاون پژوهشي دانشكده پزشكي دانشگاه علوم پزشكي تهران نيز هست در پاسخ به اين پرسش كه چه راهكارهايي براي مقابله با اين پديده در نظر گرفتهايد به «فارس» گفت:«براي اينكه كسي نتواند پاياننامه بخرد، ما روندي را براي تصويب پروپوزال گذاشتهايم كه جلوي تهيه پاياننامه آماده گرفته شود، ضمن اينكه در جريان نوشتن پاياننامه دانشجو مرتب بايد به استاد راهنماي خود گزارش كار دهد. اين روند موجب ميشود تا شرايط براي كساني كه اقدام به خريد پاياننامه ميكنند، دشوار شود.»
آخوندزاده، قائم مقام معاون تحقيقات و فناوري وزارت بهداشت نيز اظهار داشت:«صحبتهايي شده تا پاياننامهها در آزمون دستياري هم تأثيرگذار باشد البته هم اكنون كساني كه دو مقاله علمي داشته باشند در بنياد نخبگان عضو ميشوند و از امتياز نخبگي براي قبولي در آزمون دستياري استفاده ميكنند.» وي تأكيد كرد: البته پاياننامه در مقطع پزشكي عمومي زياد اهميتي ندارد؛ چراكه دانشجويان در اين مقطع تنها آموزش ميبينند كه چگونه تحقيق كنند و كار اصلي آنها در مقاطع بالاتر است.
البته از همين پاياننامهها نيز توليد علم ميشود. رضا ملكزاده، معاون تحقيقات وزير بهداشت در اين زمينه به «فارس» گفت:«اين افراد دانشجو نيستند و بيخودي رشته پزشكي را انتخاب كردهاند.» شايد كمبود افرادي كه پاياننامه داروسازي بنويسند موجب شده تا كارهاي انجام شده در اين حوزه قويتر از ديگر حوزهها باشد تا جايي كه ملكزاده در مورد استنادات به مقالات ايرانيها ميگويد:«بيشترين استنادها به مقالات پزشكي به داروسازي شده است.»
نكته جالب در مورد مقالات تهيهشده پزشكي در ايران اين است كه طبق آمار معاون تحقيقات و فناوري وزارت بهداشت به 58 درصد از 61 هزار مقاله پزشكي نوشته شده در كشور هيچ استنادي نشده و تنها 100 مقاله استنادهاي بيش از 100 مورد دارند.
