با در نظر گرفتن اينكه بيشتر بيماران خوردن قرص را به دريافت دارو به صورت تزريقي ترجيح ميدهند، اما متأسفانه بيشتر داروهايي كه داراي مولكولهاي بزرگ پروتئين هستند را نميتوان به صورت قرص در آورد زيرا اين مولكولها قبل از آنكه جذب خون شوند در اسيد معده به مولكولهاي كوچك شكسته شده و خاصيت خود را از دست ميدهند. محقققان در دانشگاه امآيتي براي غلبه بر اين مشكل كپسول جديدي با روكش سوزنهاي كوچك طراحي كردهاند كه بعد از بلعيده شدن توسط بيمار و رفتن به درون معده ميتواند دارو را مستقيم به لايه رويي معده تزريق كند. در آزمايشات انجام شده روي حيوانات تيم محققان دريافتند كپسول مذكور به صورت كارآمدتري به نسبت تزريق بيروني زيرپوستي انسولين را به بدن ميرساند و هيچ عارضه جانبي هم ندارد چراكه كپسول مذكور توسط دستگاه گوارش دفع ميشود. اگرچه محققان اين كپسول را در مورد انسولين آزمايش كردهاند اما پيشبيني كردهاند اين روش ميتواند در رساندن داروهاي زيست فناورياي همچون پادتنها كه بيشتر در درمان سرطانها و اختلالات دستگاه ايمني بدن مثل بيماري آرتروز و بيماري كروهن استفاده ميشود، به كار رود؛ اين دسته از داروها واكسنها، داروهاي تركيبي دياناي و آراناي را نيز شامل ميشوند. حجم زياد اين داروهاي زيستي آنها را غير قابل جذب ميكند و حتي قبل از آنكه جذب شوند توسط آنزيمها و اسيدهاي دستگاه هاضمه تغيير مييابند به گونهاي كه مولكولهاي آنها تخريب و غير فعال ميشوند. دانشمندان تلاش كردهاند ريزذرهها و نانو ذرههايي بسازند كه داروهاي زيستي را به بدن ميرسانند اما فرايند توليد اين ذرهها گران بود و مستلزم اين است كه براي هر نسخه جديد از هر دارو مهندسي جديد خاصي صورت بگيرد. اما دستاورد محققان دانشگاه امآيتي در طراحي كپسول مذكور پلتفرمي به حساب ميآيد كه از آن ميتوان براي طيف وسيعي از روشهاي درماني و جلوگيري از نابود شدن داروها در دستگاه هاضمه استفاده كرد. مطالعات قبلي روي مواردي كه در آن اشياي نوك تيز به طور اتفاقي توسط انسان بلعيده شده بود، نشان ميدادند كه خوردن كپسولي با روكشي از سوزنهاي كوتاه روش مطمئني است چراكه داخل دستگاه هاضمه گيرندههاي درد وجود ندارد و بيماران هيچ دردي از تزريق دارو حس نميكنند.
تيم محققان در حال حاضر روي طرحي كار ميكنند كه كپسولها را به گونهاي تغيير دهند كه همچنان كه كپسول در مسير دستگاه گوارش به حركت خود ادامه ميدهد حركات انقباضي دستگاه گوارش به صورتي آرام دارو را از داخل كپسول به بيرون فشار دهد. محققان همچنين در حال كار روي كپسولهايي با سوزنهايي از جنس پليمرها و قندهايي با قابليت اضمحلال هستند كه شكسته شده و در داخل لايه بيروني دستگاه گوارش جاي بگيرند و به آرامي تجزيه شده و دارو را آزاد كنند كه در اين صورت نگرانيهاي مرتبط با اطمينان از آسيبهاي احتمالي كپسول را به حداقل ميرساند.
منبع: sciencedaily. com
