مشرق: جمعى از مردم خراسان به نزد امام صادق علیه السلام آمدند، امام علیه السلام در آغاز چنين فرمودند:
«مَنْ جَمَعَ مَالًا يَحْرُسُهُ عَذَّبَهُ اللَّهُ عَلَى مِقْدَارِهِ».
خراسانيان به زبان فارسى گفتند: ما عربى نمىدانيم.
امام علیه السلام به زبان فارسی فرمود: «هر كه درم اندوزد، جزايش دوزخ باشد»
اصل روایت:
رَوَى
أَحْمَدُ بْنُ فَارِسٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ علیه
السلام قَالَ: دَخَلَ إِلَيْهِ قَوْمٌ مِنْ أَهْلِ خُرَاسَانَ فَقَالَ
ابْتِدَاءً «مَنْ جَمَعَ مَالًا يَحْرُسُهُ عَذَّبَهُ اللَّهُ عَلَى
مِقْدَارِهِ». فَقَالُوا: بِالْفَارِسِيَّةِ لَا نَفْهَمُ بِالْعَرَبِيَّةِ
فَقَالَ لَهُمْ: «هر كه درم اندوزد جزايش دوزخ باشد». [بحار الأنوار: ج47
؛ ص119]
در روایتی دیگر امام صادق علیه السلام به خادمشان که
نمیتوانست به زبان عربی صحبت کند فرمودند: به ھر زبان میخواھی بگو من
متوجه میشوم، بنابراین تمامی ائمه به ھمه زبانھا آشنا ھستند؛ لکن به خصوص
فارسی صحبت کردن برخی ائمه ازجمله امیر مومنان، امام کاظم، حضرت رضا، و
امام ھادی علیهما السلام در روایات مطرح شده است.