كشتي، كشتي، كشتي و خدا اين كشتي را از ما نگيرد، اين را دوشنبه شب در دلشان خيليها در سالن دوون اينچئون ميگفتند. شكستهاي هفته اول كاروان ايران خيليها را دلسرد كرده بود و همه چشم انتظار گوش شكستهها بودند تا روي تشكهاي سالن دوون اينچئون با حريفانشان سرشاخ شوند. شاهكار كشتي آزاد با طلاي يزداني شروع و با طلاي پرويز هادي كامل شد. وقتي هادي در فينال كشتي گير قزاقستان را برد و طلايش قطعي شد، تعداد خوشرنگترين مدالهايمان به 10 رسيد، دو رقمي شديم و جايگاهمان در جدول رده بندي مدال به پله پنجم رسيد، آن هم در شبي كه موتور كشتي روشن شده بود و طلا پشت طلا بود كه به نام ايران ثبت ميشد. دوشنبه شب، شب رويايي كشتي و كاروان ايران در بازيهاي آسيايي بود. گرفتن سه طلا و يك نقره در چهار وزن دوم يك شاهكار بود و آغاز روزهاي خوش و پر مدال ايران در بازيهاي آسيايي و حالا روزهاي خوشي كه در اينچئون سر همه ايرانيها را بالا نگه داشته است و آنها با افتخار و غرور پرچم سهرنگ كشورمان را در سالنهاي ورزشي اينچئون ميچرخانند. اين را مديون كشتي هستيم؛ رشتهاي كه عصر دوشنبه ايرانيها را شاد كرد.
حكايت، حكايت غريبي است، حكايت كشتي و انتظارهاي ما. در بازيهاي آسيايي كشتي ميشود شاخص كاروان و رتبه پاياني در جدول توزيع مدالها. كشتي خوب باشد ايران به عرش ميرود و ضعيف باشد به فرش، از آن اولين دوره تا همين دوره كه اينچئون كره ميزبان است. قبل از شروع بازيهاي آسيايي هم مانند دورههاي پيش همه چيز را بسته بودند به كشتي، ناكامي كشتي آزاد در قهرماني جهان زنگ خطري بود كه خيليها را نگران كرده بود كه مبادا اتفاقات تاشكند، اين بار در اينچئون تكرار شود و دست كاروان ايران خالي بماند. همين بود كه عصا به دست و دلنگران، كاروان كشتي بدرقه شد. روز اول هم كه رحيمي و حسين خاني دستشان در رسيدن به مدال خالي ماند كم كم دلنگرانيها بيشتر شد كه نكند بايد از كشتي هم قطع اميد كرد اما رضا يزداني در روز دوم كشتي آزاد طلا گرفت تا دوباره اميدها بر گردد و همه نگاهها به چهار كشتيگير ديشب باشد و چشمها به تشكهاي كشتي سالن دوون اينچئون!
سالن دوون اينچئون كه ميزبان كشتيها است براي ما ايرانيها حكايت تلخ و شيريني دارد كه اين شبها به شيريني هايش رسيدهايم؛ سالني كه فاصله آن از مركز خبري رسانهها يا همان MMC به قول كرهايها، نيم ساعت بيشتر نميشود، از آن سالن هايي كه به مركز خبري نزديك است و مانند بعضي از مجموعههاي ورزشي نيست كه خبرنگاران مجبور باشند بيش از دو ساعت در اتوبوس مسير طي كنند تا تازه به محل برگزاري رقابتها برسند و بعد از نيم ساعت دوباره آن مسير دو ساعت و خردهاي را برگردند! سالن دوون اينچئون ابتداي بازيهاي آسيايي حكايتهاي تلخي براي كاروان ايران داشت. اين سالن ميزبان رقابتهاي جودو بود و مانند اين شبها جاي تشكها، تاتاميها پهن بود اما جودوكاران ايران ناكام مطلق بودند، شكست پشت شكست بود كه در اين سالن جلوي نام ايران ثبت شد، جودوكاراني كه گزارش را براي گزارشگران راحت ميكردند و همان ثانيههاي اول ايپون يا ضربه فني ميشدند و گزارش به پايان ميرسيد! اما اين شبها سالن دوون اينچئون روي ديگرش را براي ايرانيها رو كرده است، سالني كه سربالايي ورودياش، آن را از ديگر سالنهاي اين شهر متفاوت كرده است. اين شبها در سالن دوون تاتاميها را جمع كردهاند و جاي آن تشك كشتي پهن كردهاند و حالا اين سالن بر خلاف هفته قبل، ميزبان روزهاي خوش و شيرين براي ورزش ايران است؛ روزهايي كه طلاي يزداني در يكشنبه شب استارت آن را زد و ديشب تكميل شد.
ديروز وقتي كشتيهاي صبح تمام شد و چهار كشتيگير ايران به فينال رسيدند همه چيز نويد يك شب پرطلا براي كاروان ايران بود؛ شبي كه ميتوانست مدالهاي زرين ايران را در جدول بازيها دو رقمي كند تا عروسي به كوچه كاروان ايران هم برسد. ايرانيان مقيم كره هم خودشان را به سالن رسانده بودند تا در اين جشن شريك باشند. ابتدا مسعود اسماعيلپور در ديدار فينال مقابل باجرنگ از هند با پيروزي شش بر چهار مقابل حريفاش گردنآويز طلا را از آن خود كرد. بر خلاف اسماعيل پور، عزتالله اكبري در 74 مقابل حريف ازبك شكست خورد و به مدال نقره بسنده كرد اما هنوز دو فينال ديگر براي ايران مانده بود و دو طلايي كه به كاروان ايران چشمك ميزد. در دو فينال ديگر رقيب كشتيگيران دو قزاق بودند، كشوري كه ايران بر سر مقام چهارمي با آنها جنگ ديدني دارد و با شكستشان با يك تير دو نشان زده ميشد. هم قزاقستانيها طلا نميگرفتند و هم تعداد طلاهاي كاروان ايران بالاتر ميرفت و چه بهتر از اين!
در 86 كيلو ميثم مصطفي جوكار مقابل يس بولات نورژوم بايف قزاقستاني به روي تشك رفت و حريف خود را با نتيجه 14 بر چهار شكست داد تا دومين طلايي ايران در روز دهم لقب بگيرد. در ادامه پرويز هادي در سنگينوزن كار را تمام ميكند. هادي هم مقتدرانه شعبانف قزاق را شكست ميدهد تا آخرين طلايي كشتي آزاد ايران در بازيهاي آسيايي باشد و جمع مدالهاي طلاي كاروان ايران در اينچئون به 10 برسد و دو رقمي شود و به رده پنجم جدول صعود كند؛ افتخاري كه باعث شد تا دوشنبه شب خيليها در سالن دوون اينچئون در دلشان بگويند كشتي، كشتي، كشتي و خدا اين كشتي را از ما نگيرد.
