اين روزها در اينچئون اتفاقاتي رخ ميدهد كه اگر خوب نگاه كنيم متوجه ميشويم ميتوان روي بسياري از رشتهها سرمايهگذاري كرد و نتيجه مطلوب گرفت. كاروان ايران كه راهي بازيهاي آسيايي 2014 كره شد اميد همه به شروع هفته دوم بازيها و آغاز رقابتهاي رشتههايي بود كه قرار است برايمان مدال درون كنند اما در همان هفته اول آنهايي كه ديده نميشدند و قرار هم نبود با مدالآوري نام ايران را سرافراز كنند كاري كردند كارستان تا ثابت شود مسئولان ورزش كشور به درستي تواناييها و استعدادهاي موجود در ورزش را نميشناسند، روي آنها برنامهريزي نميكنند و طبيعي است كه انتظاري هم از آنها ندارند اما ورزشكاران غريب افتاده رشتههايي چون تير و كمان، تيراندازي، قايقراني، شمشيربازي و دوچرخهسواري با درخشش فوق تصورشان در اينچئون خط بطلاني بر تمام اين انديشهها كشيدند.
ديروز نايب رئيس كميته ملي المپيك پس از كسب نشان طلا در تير و كمان عنوان كرد كه «ثابت كرديم متكي به يك يا چند رشته نيستيم.» در حالي كه اگر از او پيش از بازيها سؤال ميشد به طور حتم كمترين شانسي براي رشتههايي كه تاكنون براي ايران مدالآوري كردهاند قائل نبود. امروز همه براي قهرمانان تيراندازي، شمشيربازي تير و كمان، دوچرخهسواري و قايقراني كف ميزنند و فرياد شادي سر ميدهند اما همين مسئولان بلافاصله پس از خاموش شدن مشعل بازيهاي آسيايي همه چيز را فراموش ميكنند و دوباره در پي فوتبال راه ميافتند.
هنوز بازيهاي آسيايي 2010 گوانگژو را فراموش نكردهايم، بازيهايي كه با درخشش فوق تصور آنهايي كه ديده نميشدند با رتبه چهارم ايران به پايان رسيد، اما قهرمانانمان خيلي زود فراموش شدند، وقتي تمام نگاهها معطوف به تيمملي فوتبال و جام ملتهاي آسيا شد، فوتبال باخت و بعد نوبت المپيك 2012 لندن رسيد و باز دست به دامان منهاي فوتباليها شديم. الحق والانصاف رفتند و در لندن كاري كردند كارستان تا سرمان را بالا بگيريم بابت اين همه افتخار اما بعد از المپيك تمامشان را قلع و قمع كرديم چون بايد به فوتبال ميرسيديم و اين قصه ادامه داشت تا بازيهاي اينچئون.
اين درد ورزش است كه فرياد زده ميشود و شنوندهاي ندارد، دردي كه ميگويد ميتوان درمانش كرد اما ما خود را به بيخيالي زدهايم. بزرگان ورزش ترجيح ميدهند بيتالمال را به پاي فوتبال بريزند و نتيجه نگيرند اما اندكي از آن را صرف مدالآوران نكنند. در صورتي كه رقابتهاي آسيايي اينچئون ثابت كرد اگر فقط درصدي از توجهي كه به فوتبال ميشود يا مبالغي كه در آن صرف ميشود به اين رشتههاي پايه و مدالآور تعلق گيرد در آسيا و جهان نام ايران را بر بلنداي افتخار قرار ميدهند.
