
پيروزي انقلاب مردمي يمن و خروج اين كشور از سلطه عربستان سعودي ضربهاي سنگين براي رياض محسوب ميشود و به همين دليل اين كشور سعي دارد با ايجاد بحران از طريق تحريك جدايي طلبان جنوب، گروههاي سلفيو تكفيري به جبران ناكامي خود بپردازد و كارشناسان دليل سكوت عربستان را نيز همين مسئله ميدانند.
به گزارش «جوان»عربستان كه با مقاومت دولتها و مردم در سوريه و عراق تلاشهاي خود را براي سلط بر منطقه ناكام ميديد، با پيروزي انقلاب مردم يمن با يكي از بزرگترين چالشهاي خود طي دهههاي اخير مواجه شده است و به همين دليل آگاهان احتمال ميدهند رهبران رياض از هر سياستي براي مهار انقلاب مردم يمن استفاده خواهند كرد. عبدالرحمان الرشيد، رئيس شبكه العربيه در يادداشتي براي الشرق الاوسط تلاش كرده است حضور انقلابيون در صنعا را با سقوط شهر موصل عراق به دست گروههاي تروريستي يكسان نشان دهد و اين محوري است كه طي چند روز اخير رسانههاي وابسته عربستان تلاش دارند به آن دامن بزنند و رهبران انقلاب يمن را وابسته به ايران نشان دهند. حالا كه عربستان سعي دارد نشستي تحت عنوان «دوستان يمن» در نيويورك برگزار كند منابع يمني از نقش گسترده عربستان در تحريك شبه نظاميان قبايل در به چالش كشيدن اوضاع امنيتي در يمن خبر دادند. عبد الماجد فيصل، فعال سياسي نيز در توئيتر نوشته كنترل حوثيها بر صنعا، باعث شده كه عربستان بحثهاي مستقل كردن جنوب يمن را پيگيري كند. ناظران ميگويند كه كشورهاي خليج فارس مانند جنگ سال 1994 به دنبال مستقل كردن جنوب هستند. در همين حال، صدها نفر از مردم معترض جنوب يمن از مقابل مدرسه «خديجه» در منصوره آغاز كردند و با در دست داشتن پرچمهاي جنوب يمن و شهدا و زخميهاي خود كه طي سالهاي گذشته به دست نيروهاي امنيت و ارتش يمن قرباني شدهاند، شعار استقلالطلبي سر دادند و پلاكاردهاي تبليغاتي درباره فدرالي شدن يمن و تقسيم آن به دو استان شمالي و جنوبي و قرار گرفتن آن تحت حاكميت يك دولت مركزي را پاره كردند. اما حوثيها نسبت به تحولات جنوب مواضع هوشيارانهاي گرفتهاند تا مانع از تحقق توطئههاي سعوديها شوند و اعلام كردهاند كه قضيه جنوب بايد حل و فصل شود و در كنار جنوبيها خواهد بود. در همين حال فؤاد ابراهيم از مخالفان نظام عربستان سعودي طي يادداشتي در روزنامه «الاخبار» لبنان به انقلاب و خيزش مردمي يمن و تأثير آن بر عربستان سعودي پرداخته است. وي معتقد است كه انقلابيون و در رأس آنها انصارالله، به وسيله دو عامل توانستند جلوي اتهام طائفي بودن اين خيزش را بگيرند؛ اول؛ حضور گسترده مردمي در اين خيزش و دوم حل سريع سياسي ماجرا و پيروزي انقلاب.
اين فعال در ادامه مينويسد: از سوي ديگر جمعيت انصارالله حفظ انقلاب را مهمتر از درگير شدن در سهمگيري در نظام ميداند و اين را نيز از رهبر سابق خويش « سيد حسين الحوثي» به ارث گرفتهاند، چراكه وي مرتبا حوثيها را به دوري از كارهاي حكومتداري توصيه كرده است. اين جنبش در پايينترين سطح در امور حكومتي حضور خواهد داشت و هيچ زماني به طور كامل در حكومت دخالت نخواهد كرد. اين استراتژي حوثيها بسيار مناسب و به جاست، چراكه حوثيها هم ميتوانند پايگاه مردمي خويش را حفظ كنند و هم از فرو رفتن در فسادهاي حكومتي خود را دور نگه دارند.