تا همين يكي دو هفته پيش صدرنشين ليگ برتر بودند اما دو شكست پياپي آبيها را به زير كشيد. استقلال حال و روز خوبي ندارد. اگرچه برخلاف رقيب سنتي خود در تيمشان خبري از بركناري و تغيير كادر فني نيست، ولي اگر دير بجنبند قطعاً به سرنوشت پرسپوليس دچار ميشوند.
ايستادن بر سكوي دوم جدول ردهبندي براي خيليها آرزوست؛ آرزويي كه حكم تداوم همكاريشان را امضا ميكند. با اين حال اوضاع براي سرخابيهاي پايتخت متفاوت است. آبي و قرمزها تنها تا زماني كه صدرنشين باشند ميتوانند هواداران خود را راضي نگه دارند و به محض اينكه از صدر جدول فاصله بگيرند انتقادها شروع و كاسه صبر هواداران نيز لبريز ميشود.
همانطور كه اشاره شد استقلال دو باخت پي در پي را تجربه كرد؛ باختهايي كه نه تنها تراكتورسازان را به رده اول فرستاد، بلكه اختلاف امتيازشان را با ساير رقبا كمتر از گذشته كرد. همين مسئله موجب شده تا اردوگاه آبي نيز كم كم رنگ بحران را به خود بگيرد. البته طرفداران آبيها فعلاً صبر پيشه كردهاند تا بلكه دوباره تيمشان به روزهاي خوش برگردد. نگاهي به نتايج اين فصل تيم ژنرال بيندازيد. شروع توفاني استقلال خيلي زود و تنها با گذشت سه هفته از ليگ با شكست خارج از خانه به سپاهان فروكش كرد. با اين حال امير قلعهنويي در آن برهه از زمان توانست با استفاده از تجربه زيادش تيم خود را از مهلكه نجات دهد و چهار پيروزي شيرين كسب كند، منتها عنصر تجربه نيز بالاخره تاثيرش را از دست داد و استقلال دوباره روي سراشيبي افتاد. شكست برابر نفت تهران و فولاد عملاً نشان داد كه آبيها فاصلهاي تا بحراني شدن ندارند. شاگردان علي منصوريان صدرنشيني را از اين تيم گرفتند، در حالي كه انتظار ميرفت تمهيدات قلعهنويي يك بار ديگر سرو ساماني به اوضاع دهد فولاديها از راه رسيدند و يك باخت ديگر به آنها تحميل كردند.
در پايان هفته نهم ليگ چهاردهم معلوم شد كه تيم امير قلعهنويي توانايي شكست حريفان بزرگ را ندارد. عملكرد استقلال در اين چند هفته نوسان زيادي داشته تا آنجا كه به نظر ميرسد در بازي بعدي مقابل ذوبآهن پايين جدولي هم به مشكل بخورند. در عين حال بايد به اين نكته توجه داشت كه مصدومان زياد امان اين تيم را بريده. در بازي با فولاد جاي خالي جاسم كرار به خوبي حس شد، بازيكني كه اگر بود شايد ميانه ميدان را در اختيار ميگرفت و حالا سرمربي استقلال مجبور نبود عملكرد حريف را زير سؤال ببرد. اين در حالي است كه ليست آسيبديدهها به همين جا ختم نميشود. عمرانزاده كماكان مصدوم است، بيك زاده و خسرو حيدري نيز همين طور. به علاوه اينكه مگويان هم به اين ليست اضافه شده و صادقي و آندو نيز هنوز خستگي جام جهاني از بدنشان بيرون نرفته. نداشتن جايگزين براي پر كردن جاي خالي اين بازيكنان سبب شده تا تيم امير در مواجهه با تيمهاي مدعي كم بياورد.
بازيهاي زيادي تا پايان اين فصل از رقابتها باقي مانده. بدون شك تا مشخص شدن چهره قهرمان همه تيمها با فراز و فرودهاي بسياري دست و پنجه نرم خواهند كرد. با در نظر گرفتن اين مسئله ميتوان حدس زد كه آبيهاي پايتخت تا هفتههاي پاياني از اين دست چالشها چه رنجي خواهند كشيد. در چنين شرايطي مسئوليت سرمربي سنگينتر از هميشه است. هنوز بازيهاي حساس و خارج از خانه زيادي باقي مانده و ژنرال اگر ميخواهد آبيها همچنان در صف مدعيان باشند ميبايست چارهاي براي درمان معضل شكست مقابل تيمهاي بزرگ پيدا كند. در غير اين صورت دور از ذهن نيست كه تغييراتي نه چندان خوشايند در انتظار قلعهنويي و تيمش باشد.
