امير حاجرضايي درباره عدم پاسخگويي مسئولان در خصوص ناكاميهاي تيمهاي پايه و تيم ملي نوجوان ميگويد: وقتي حجم زيادي از مسابقههاي فوتبال اروپايي را ميبينيم، ناخودآگاه به مقايسه مشغول ميشويم. البته توقع نداريم كه مثل اروپاييها باشيم ولي چرا حتي نميتوانيم نزديك آنها قرار بگيريم؟ مديريتها از جمله عوامل بيروني هستند كه ضعيفند.
در هيچ جاي دنيا نميبينيم كه رئيس هيئت مديره يك باشگاه براي تغيير سرمربي تيمش لشگركشي كند. چرا هيچ كس درباره حرفهاي گذشتهاش پاسخگو نبوده است؟ اينها هفت سال است كه هستند، بگذاريد پنج – شش سال ديگر هم باشند، مسئلهاي نيست.
در اين فوتبال اينقدر آدمهاي خاكي كه جوانيشان را خرج فوتبال كردهاند در خانه نشستهاند و عدهاي غير فوتبالي فرصتطلب جايشان را گرفتهاند. عاشقان رفتهاند و كاسبان به جايشان آمدهاند. امثال علي دوستيمهر و مصطفي قنبرزاده زحمت ميكشند. اينها در تابستان و زمستان زحمت ميكشند ولي آخر كار اسم بازنده رويشان ميگذارند، در حالي كه بازندهها در فدراسيون، پشت ميز نشستهاند.