
هوشياري پدافند هوايي نيروهاي مسلح كشور بار ديگر خبرساز شد. درست در حالي كه رسانههاي جهان، همچنان در تب و تاب شكار يك پهپاد رژيم صهيونيستي در آسمان ايران بودند، به يكباره خبر فرود يك فروند هواپيماي تحت كنترل نيروهاي ائتلاف به رهبري امريكا در بندرعباس، بار ديگر توانمندي و قدرت نيروهاي نظامي كشورمان را به صدر اخبار رسانهها آورد. اين هواپيما كه يكصد سرنشين آن امريكايي بودند و از پايگاه هوايي امريكا در بگرام افغانستان به مقصد دوبي در حركت بود، پس از ورود به آسمان ايران، مجبور به فرود در فرودگاه بندرعباس شد.
آغاز خبرهاي ضد و نقيضنخستين خبرها در اين باره حوالي نيمهشب شنبه منتشر شد. در آن لحظه خبرگزاري انگليسي رويترز با آغاز موج خبري خود، عليه جمهوري اسلامي خبر از فرود اجباري يك فروند هواپيماي نظامي امريكايي در خاك ايران داد. در همين ارتباط روزنامه امريكايي واشنگتنپست نيز ادعا كرد كه اين هواپيما با اسكورت جنگندههاي ايراني مجبور به فرود در فرودگاه بندرعباس شده است؛ ادعايي كه صبح ديروز توسط يك مقام آگاه در ارتش جمهوري اسلامي تكذيب و عنوان شد كه هيچ جنگندهاي از ارتش اقدام به اين كار نكرده است.
ترك ايران و ادامه مسيراما در همين حال كه رسانههاي امريكايي با سوء استفاده از غياب رسانههاي ايراني به دليل عدمفعاليت در نيمههاي شب، همچنان در حال ساخت يك بمب خبري از اين فرود بودند، به يك باره وزارت خارجه امريكا از پرواز اين هواپيما و ترك خاك ايران و ادامه مسير خبر داد و تنها دقايقي بعد اين هواپيما در فرودگاه دوبي كه مقصد اصلي اين پرواز بوده به زمين نشست.
واقعيت ماجرا چه بود؟اما راز اين ماجرا زماني فاش شد كه يك مقام امريكايي توضيحاتي را در همين ارتباط به خبرگزاري رويترز داد. رويترز به نقل از اين مقام امريكايي عنوان كرد كه هواپيماي مذكور يك هواپيماي مسافربري متعلق به شركت «فلاي دوبي» امارات و در اجاره نيروهاي ائتلاف يا همان ايساف در افغانستان بوده است. اين هواپيما با چند ساعت تأخير پروازش را از بگرام آغاز كرده ولي چون برنامه پروازياش را بهروز نكرده بود، مسئولان مراقبت پرواز در ايران انتظار نداشتند آن را در آسمان ببينند و به همين خاطر از آن خواستند راهي را كه آمده بازگردد و به افغانستان برود اما چون سوخت كافي براي بازگشت نداشت، در بندرعباس فرود آمد. اين در حالي بود كه در اولين گزارشها، واشنگتنپست از قول يك مقام امريكايي نوشت كه ايران اين هواپيما را وادار به فرود كرده و جتهاي جنگنده ايران اين هواپيما را «همراهي» كردهاند. هرچند طبق همين گزارش، برخي ديگر از مقامهايي امريكايي گفتهاند كه هواپيما به اختيار خود در بندرعباس به زمين نشسته است.
پس از انتشار اين خبر، يك مقام ارشد وزارت خارجه امريكا گفت كه اين يك «مشكل اداري» بوده و هواپيما «وادار» به فرود نشده بلكه مسيرش را از دوبي به بندرعباس تغيير داده است.
همچنين در همين ارتباط، منصور حقيقتپور از اعضاي كميسيون امنيت ملي مجلس شوراي اسلامي ضمن تشريح اين اتفاق و در بيان دلايل فرود اين هواپيما در بندرعباس عنوان كرد: اين هواپيما مسافربري بوده اما مسافرانش نظامي بودند و براساس اطلاعاتي كه به دست آوردهايم، مداركي از اين هواپيما خواسته بودند كه مداركش ناكافي بوده و در فرودگاه بندرعباس دستور فرود به اين هواپيما داده شد تا مداركشان را بررسي كنند.
نايب رئيس كميسيون امنيت ملي مجلس در ادامه تصريح كرد: نيروهاي ما به هواپيماهاي امريكايي گفته بودند كه اگر قصد عبور از آسمان ايران را داشتند، بايد اجازه بگيرند. وي در پاسخ به اين سؤال كه آيا جنگندههاي ايراني اين هواپيما را مجبور به فرود در فرودگاه كردهاند يا خير، حاضر به تأييد يا رد اين خبر نشد و گفت: بالاخره وظيفه نيروهاي مسلح حفاظت از مرزهاي كشور است.
تشكر امريكا از ايراناما واقعيت ماجرا هرچه كه بود، اين نكته بيش از همه برجسته است كه ماري هارف يكي از سخنگويان وزارت خارجه امريكا از ايران بابت تلاشهايش در سالم به مقصد رسيدن مسافران هواپيما تشكر كرد؛ تشكري كه نشاندهنده حسننيت و دقت بالاي ايران در برخورد با پرندههاي مشكوك در آسمان كشور است و ميتواند درسي براي ايالات متحده در اين خصوص باشد تا ديگر دنيا شاهد حوادث تلخي نظير حمله تروريستي ناو امريكايي به هواپيماي مسافربري ايران در سال 1367 بر فراز خليجفارس باشد؛ ماجرايي كه به ادعاي امريكاييها به دليل چند رشته اشتباه متوالي در شناسايي و ارسال پيام به هواپيماي مسافربري ايران حادث شد.
آسمان ايران؛ منطقه پرواز ممنوع براي پرندههاي مشكوكاما اين تنها مناقشه بر سر پروازهاي عبوري از آسمان ايران نبوده است چراكه در موردي مشابه يك پرواز عازم افغانستان در مهرماه سال 1387 به دليل نقض حريم هوايي ايران مجبور به فرود شد.
پس از آن يك مقام آگاه در نيروهاي مسلح كشور گفت كه آن هواپيما يك فروند جت فالكون بوده و قصد داشته با اسم پرواز نظامي، از آسمان ايران عبور كند.
وي گفت كه سرنشينان اين هواپيما، امريكايي نبودهاند و پس از آنكه عدمسوءنيت آنان به اثبات رسيد، به هواپيما اجازه داده شد تا پروازش را از سر بگيرد و از آسمان ايران خارج شود.
در عين حال شايد جنجاليترين ممانعت از پرواز در آسمان ايران به خرداد سال 1390 بازميگردد كه مركز ارتباطات فضايي ايران اجازه پرواز در آسمان ايران را به هواپيماي آنگلا مركل صدراعظم آلمان نداد؛ هواپيمايي كه از مسير تركيه قصد ورود به آسمان ايران را داشت تا به هندوستان سفر كند. در اين زمينه نيز گفته شد كه خلبان هواپيما با مركز ارتباطات فضايي ايران تماس ميگيرد و مسير خودش را ميگويد ولي شماره پروازي كه ميدهد با قبل متفاوت بوده است. اين در حالي بود كه هواپيماي حامل مركل، هواپيمايي نظامي متعلق به نيروي هوايي آلمان بوده اما قبلاً اين موضوع در طرح پرواز ذكر نشده بود و به علت تغيير بهوجود آمده، جمهوري اسلامي نياز به صدور مجوز از پدافند هوايي ارتش داشت. از اين رو هواپيماي حامل مركل مجبور به بازگشت به سمت تركيه شد. در همين حال روي زمين نيز مذاكرات ميان وزارت خارجه آلمان و ايران و با ميانجيگري تركيه براي صدور مجوز ادامه داشت تا اينكه سرانجام با صدور مجوز از سوي پدافند هوايي، اين هواپيما توانست از آسمان ايران گذر كند.
چشمان تيزبين مدافعان ايراناما اين كنترلهاي دقيق عبور و مرور، تنها به آسمان خلاصه نميشود، بلكه نيروهاي نظامي كشورمان نظارت شديدي را نيز روي آبراههاي كشورمان دارند. كنترل تنگه هرمز به عنوان يكي از مهمترين آبراههاي جهان كه بخش عمدهاي از انرژي مورد نياز كشورهاي دنيا از آن عبور ميكند، تنها بخشي از وظايف نيروهاي مسلح كشور است. اين كنترل به حدي جدي و قوي از سوي نيروهاي نظامي به مرحله اجرا درآمده است كه ناوگان نيروي دريايي امريكا مستقر در خليجفارس كه همواره ميكوشد ابهت پوشالي خود را به دنيا ديكته كند، براي عبور و مرور از تنگه هرمز مجبور به كسب اجازه مراكز نظامي جمهوري اسلامي ايران است. در همين ارتباط بنا بر مأموريت تعريفشده براي نيروي دريايي سپاه پاسداران انقلاب اسلامي، يكي از مهمترين اقدامات روزمره اين نيرو، رهگيري ناوگانهاي بيگانه حاضر در خليجفارس است كه طي آن، پاسداران حاضر در اين منطقه كه همگي مسلط به زبانهاي خارجي هستند، كار ثبت عبور و مرور شناورهاي خارجي را برعهده دارند.
اين نقطه يك ايستگاه بينالمللي به نام سپاه استيشن (Sepah station) است و همه شناورهاي عبوري از تنگه هرمز موظف هستند خود را به نيروهاي ايراني معرفي كنند.