گزارش خبري - تحليلي «جوان» از بازگشت بدون هزينه افراطيون به عرصه سياست

فتنه‌گران بر گذرگاه اعتدال پل مشروعيت مي‌زنند

بيش از چهار سال از وقوع فتنه 88 كه پس از دهمين انتخابات رياست جمهوري به بهانه تقلب در شمارش آرا رخ داد، مي‌گذرد. در آن ايام اگرچه موسوي و كروبي دو تن از كانديداهاي رياست جمهوري كه هم اكنون در حصر خانگي به سر مي‌برند، بيشترين نقش را در ايجاد التهاب و اغتشاش در كشور ايفا كردند، اما برخي ديگر از مهره‌ها، نظير سيد محمد خاتمي نيز در دامن زدن به آتش فتنه تأثيرپذير و تأثيرگذار بودند. امروز اما خاتمي بنابر دلايلي از حصر خانگي رهايي يافته و آزادانه در حالي كه يكي از متهمان اصلي فتنه محسوب مي‌شود، به سير و سلوك سياسي به سبك دوم خرداد مشغول است. بازي وي در پازل سياست به ترتيبي پيش مي‌رود كه از يك سو، بدون عذرخواهي و به موازات فراموشي فتنه و حوادث تلخ سال 88، به دايره قدرت بازگردد و از سوي ديگر شرايط رفع حصر از ساير سران داخلي فتنه را هموار كند؛ سناريويي كه متأسفانه در برخي نقاط شاهديم پل مشروعيت فتنه‌گران بر جاده اعتدال دولت يازدهم ساخته مي‌شود.

گذشتن از مرز عذرخواهي و ورود به عرصه طلبكاري

اصلاح‌طلبان تندرو و حاميان دوم خرداد از جمله بازيگراني هستند كه خاتمي را در اين بازي ياري مي‌دهند؛ اين عده كه خاتمي را ليدر جريان سياسي متبوع خود مي‌دانند تلاش دارند با شيوه‌هايي از جمله: 1- عبور دادن خاتمي از سد عذرخواهي؛ 2- برجسته كردن خاتمي؛ 3- نقش تراشي براي خاتمي؛ 4- اعتمادسازي در قبال خاتمي و 5- وارد كردن خاتمي به عرصه طلبكاري از نظام، محصول سياست‌هاي فتنه 88 را در سال‌هاي دولت يازدهم برداشت كنند.

پررنگ كردن خاتمي به بهانه‌هاي مختلف از جمله تكنيك‌هايي است كه آنها در پيش گرفته‌اند و هر بار به مناسبتي از جمله حضور در مراسم ختم و ديد و بازديدهاي رسمي و غيررسمي، بر دور خاتمي حلقه مي‌زنند و سعي دارند افكار خاتمي را گره گشاي مشكلات كشور بدانند. راهكار فعلي اين عده البته از آن باب است كه زندگي سياسي خود را در گرو بقاي سياسي خاتمي مي‌بينند و به اندازه‌اي در صحنه حوادث كشور، نقش آفرين بوده‌اند كه اينك به هر هزينه‌اي و طريقي بايد ليدر جناحي خود را پررنگ كنند. براي تحقق اين هدف هم چاره‌اي ندارند جز آنكه بتوانند در يك بازي دو جانبه، مشروعيت خود را براي حضور در قدرت در فضاي دولت يازدهم احيا كنند.

اعتمادسازي و حركت در الگوي «راه بنداز و جا بنداز»

سياست «راه بنداز و جا بنداز» الگويي است كه امروز بسياري از اطرافيان خاتمي در پي حركت منطبق با آن هستند. در حالي كه پس از فرونشستن غبار فتنه، خصوصا طي ماه‌هاي اخير و بعد از سال 90، برخي از اصحاب فتنه مانند تاج زاده، حجاريان، محمدرضا خاتمي و حتي سيد محمد خاتمي وجود تقلب در انتخابات 88 را مردود دانستند، انتظار مردم بر اين بود تا اين عده و خصوصاً ليدرهاي جريان اصلاحات كه در بروز فتنه 88 دست داشتند، به خاطر اين قصور و جرم بزرگ از مردم عذرخواهي كنند.

مردم حقايق را با چشم و گوش خود دنبال مي‌كردند و منتظر برآورده شدن توقعاتشان بودند اما برخلاف آنچه تصورشان بود، اينك مي‌بينند كه عده‌اي با حركت طبق الگوي «راه بنداز و جا بنداز» سعي دارند خاتمي را ناجي كشور و حلال مشكلات بدانند. اين عده در مسير تازه‌اي كه انتخاب كرده‌اند، گام مهم خود را «اعتمادسازي» دانسته‌اند زيرا مي‌دانند بزرگترين خطري كه فعاليت سياسي آنها را تهديد مي‌كند، بي‌اعتمادي ملت ايران به آنهاست.

از همين رو مي‌بينيم كه سيد محمد خاتمي براي دعوت از مردم براي حضور در انتخابات سال 92 بيانيه مي‌دهد و مجمع روحانيون از مردم براي حضور در راهپيمايي 22 بهمن سال گذشته دعوت كرد. اين حركات اگرچه مثبت و به سود نظام جمهوري اسلامي است اما هدفي كه تلاشگران عرصه فتنه 88 در اين راهبرد دنبال مي‌كنند، جلب اعتماد افكار عمومي نسبت به خود و احياي مشروعيت و محبوبيت به منظور پيشبرد اهداف بعدي شان است. آن هم به موازات فراموشي و ساده‌سازي فتنه 88 و بدون آنكه از مردم عذرخواهي كرده باشند و تاواني پس دهند!

دولتي‌ها و اصلاح‌طلبان تندرو در يك مسير مشترك

در اين بين كه شاهد حمايت برخي از اصلاح‌طلبان تندرو از خاتمي با توجه به اهدافي كه ذكر شد هستيم، برخي دولتي‌ها نيز در اين دايره نقش‌آفريني مي‌كنند. تعدادي از وزرا و مسئولان دولت يازدهم نيز بسان بازي‌هاي حزبي و جناحي برخي فعالان سياسي، به مناسبت‌هايي سعي در همراهي و همزباني با خاتمي دارند. در اولين روزهاي بعد از تعطيلات عيد نوروز شاهد بوديم كه ابتدا وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي و سپس جمع زيادي از دولتي‌ها به ديدار نوروزي خاتمي رفتند. مراسم ختم پدر همسر خاتمي نيز فرصتي بود براي رسانه‌هاي فرصت طلب تا اينگونه تيتر بزنند: «خاتمي، ميزبان دولتي ها.»

اين رفتار شائبه برانگيز دولتي‌ها در حالي است كه واقعيات چنين اقداماتي نمي‌تواند از چشم مردم پنهان بماند؛ كاملاً پيداست كه اكنون طيف وسيعي از اصلاح‌طلبان داخل و خارج از دولت يازدهم در صدد 1- به فراموشي سپردن فتنه؛ 2- مشروعيت‌سازي براي خاتمي و 3- رساندن اصلاحات و ليدر آن به عرصه طلبكاري از نظام هستند؛ آنگونه كه برادر سيد محمد خاتمي، مرحله آخر اين پروژه را چند ماه پيش طي مصاحبه‌اي فاش كرد و وي در عين حال كه از بدهكاري خود و برادر بزرگترش به نظام به خاطر نقش آفريني در فتنه 88 مطلع است مدعي شد كه از نظام طلبكار هستيم .

اين مسيري است كه اينك برخي از دولتي‌ها در كنار اصلاح‌طلبان در حال پيمودن آن هستند و بايد از آقاي روحاني پرسيد كه چطور از اين مناسبات و ديدارها و برجسته ساختن جريانات متهم به فعاليت در فتنه ابراز نگراني نكرده و تذكري در اين باره به وزيران و مسئولان دولتي نداده است. حال آنكه روحاني خود در روزهاي نخست رياست جمهوري در پاسخ به تقاضاي سيد محمد خاتمي براي رفع حصر از سران فتنه گفته بود، «خاتمي از اينكه خود در حصر به سر نمي‌برد بايد خدا را شكر كند» و اكنون روشن است اين ديد و بازديدها در حالي پيش مي‌رود كه بزرگترين طلبكاري فتنه‌گران آزاد از نظام، آزادي سران داخلي فتنه از حصر خانگي است؛ آن هم بدون آنكه از نظام عذرخواهي كنند و بيشتر به قصد مظلوم نمايي و دروغ پردازي براي موج سواري دوباره روي احساسات مردم و تسهيل تبليغات حزبي در انتخابات بعدي.

سؤال مهم‌تر اينكه چرا آقاي روحاني كه خود در لباس روحانيت به پيروزي در انتخابات رياست جمهوري نائل شد، امروز نسبت به اين موارد، بي‌تفاوت است و با آنكه يك بعد از دينداري خود را بايد در واكنش به مشروعيت‌سازي فتنه‌گران بر گذرگاه اعتدال دولت يازدهم نشان دهد، رفتارها و حرف‌هاي خود را در خطي دنبال مي‌كند كه حتي افرادي نظير ابراهيم يزدي از اعضاي نهضت آزادي كه بارها اين گروهك مورد مذمت امام خميني (ره) قرار گرفت، طي مصاحبه‌اي مدعي مي‌شود كه «بقاي همه ما در ماندن روحاني است.»