از نظر مسافر آستانه «هنرانقلاب اسلامي» هنري است كه از دل نگرش، محتوا، جهان بيني و مضامين انقلاب اسلامي برخاسته باشد. وي معتقد است:«هنرانقلاب اسلامي، يك هنرتقليدي صرف يا ازپيش تعيين شده يا الگوبرداري شده ازهنرهاي ديگر با جهان بينيهاي موجود نيست. همانطوركه انقلاب اسلامي، ماهيتاً با همه انقلابهاي ديگر متفاوت است، هنرمنبعث از اين انقلاب هم بايد ماهيتاً با گونههاي ديگرهنر متفاوت باشد. تفكر، ريشه و انديشه فرهنگ انقلاب اسلامي، منبعث از دين مبين اسلام و آرمانهاي امام خميني (ره) با تكيه بروضعيت موجود جهان چيزي است كه بايد درهنرانقلاب اسلامي هم ديده شود. درواقع دراين نوع از هنريك نگاه عرفاني و اشراقي از يكسو و يك نگاه عملگرايانه و متجدد از سوي ديگرمنطبق بر زمان و نيازهاي اين زماني بايد وجود داشته باشد كه با تكيه بررابطه انسان و خالق جهان آفرينش دراعلي درجه موجود، خلاقيتهاي هنري خود را ساماندهي كند.»
وي ادامه ميدهد: «اينكه چنين تفكري تا چه حد دربدنه موجود انقلاب اسلامي جاري و ساري است، بايد بگويم متأسفانه خيلي مشهود نيست. البته درمقاطعي خاص توسط هنرمنداني خاص تلاشهاي فردي خاصي شده است اما هرگز به يك جريان هنري تبديل نشده است جز در زمان دفاع مقدس و آن انديشه و نگرشي كه سيد شهداي اهل قلم؛ سيد مرتضي آويني داشتند و جزآدمهايي كه به صورت فردي، نه اجرايي از اين تفكرپيروي كردند و آن اشراقيت و الوهيت اين هنر را مدنظر قراردادند؛ ما امروز درجريان عمومي هنري كشور، شاهد اين هنر نيستيم. جريانهاي هنري متعددي دركشور ما وجود دارند كه برگرفته از جريانهاي هنري جهاني هستند. آن چيزي كه درهنر به لحاظ شكل، شيوه و سبك درجهان موجود است، متأسفانه محتواي هنر ما را هم با خودش همراه كرده است. همان سبكها و شيوههاي خاصي كه دردنيا وجود دارد، محتواي هنرما را دگرگون و آن را از مفهوم هنرانقلاب اسلامي دوركرد.»
تفكرشهيد آويني، ريشه درآسمانها داشت
مسافرآستانه، تمايز شهيد سيدمرتضي آويني با ديگرهنرمندان را، درتفكر ايشان ميداند و ميافزايد:«شهيد آويني، گرچه درشيوه ارائه يك اثر هنري هم با ديگران تفاوت داشت اما شاخصه اصلي شهيد آويني، درتفكري بود كه منجر به خلق يك اثرهنري يا منجر به خلق يك قصه و روايت ميشد. به نظرمن همه آن چيزي كه درآثارمكتوب و غيرمكتوب شهيد آويني پيدا ميكنيم، درقالب عنوان روايت ميگنجد، اين روايت به شيوهها و ابزاري بيان ميشد كه اين شيوهها و قالبها به عنوان ابزارهميشه وجود داشته و وجود خواهد داشت. همان طوركه گفتم تفاوت اصلي ايشان درتفكرشان بود كه از آسمان نشأت ميگرفت و به زمين ميرسيد. تفكر ايشان با تفكرجاري هنرمتفاوت بود، تفكرشهيد آويني، ريشه درآسمانها داشت. ارتباط انديشهاي ايشان با خالق اين جهان، همواره ركن اصلي تمام انديشههايي بود كه در زمين جاري ميشد. چنين چيزي را ما بعداً شاهد نبوديم، آن نگاه عرفاني كه ايشان به مسائل كوچك روزمره داشتند، آن نگاهي كه حتي به جزئيات مادي زندگي معنا ميبخشيد، الان خيلي كمرنگ شده است. مثلاً اسلحه ابزاري است كه ميتواند دست هركسي باشد و هرنوع استفادهاي ازآن بشود. اين تفكر رزمنده است كه ريشه درآسمانها دارد و از اين اسلحه آنگونه استفاده ميكند كه درراستاي معنويت انديشه خودش باشد. بنابراين آنچه شهيد آويني را متمايز ميكند، نوع نگاه بلند ايشان است كه نشأت گرفته ازدين مبين اسلام و آرمانهاي امام خميني(ره) بود.»
وظيفه اصلي سازمان بسيج هنرمندان جريانسازي هنري منبعث از اسلام و آرمانهاي امام خميني (ره) است
مسافرآستانه، وظيفه اصلي سازمان بسيج هنرمندان را، جريانسازي هنري دركشور براساس انديشههاي منبعث از دين مبين اسلام و آرمانهاي امام خميني(ره) ميداند و ميگويد:«متأسفانه انديشههاي شهيد آويني يا انديشههاي منبعث ازدين مبين اسلام در هنر امروز، ساري و جاري نشده است. گرچه آدمهايي با ظرفيت بالا در عرصه هنرآمدهاند اما چون جريان هنري سمت و سوي ديگري داشته است، آنها هرگز آنطوركه بايد و شايد ديده نشدهاند و گاه دلسرديهايي هم به وجود آمده است كه ادامه راه را براي اين هنرمندان، غيرممكن يا سخت كرده است. به نظر من سازمان بسيج هنرمندان، رسالت بسيار بزرگي را به دوش گرفته است و آنچه پيشرو خواهد داشت، تبديل انديشههايي مثل انديشه شهيد آويني و انديشههايي كه معنابخش مسائل زندگي هستند، به يك جريان هنري است. اين انديشهها، ما را از يك جهان ماترياليستي به يك جهان معنوي ميرسانند و درعين حال كه با ماده سر وكاردارند، ما را به معنويت هدايت ميكنند. سازمان بسيج هنرمندان بايد اين نوع انديشهها را به يك جريان تبديل كند. بايد زمينه رشد انديشههاي منبعث از دين مبين اسلام را فراهم كند تا اين تفكرات پراكنده كه امروزدربعضي از هنرمندان ديده ميشود، درتنهايي خودشان باقي نمانند وتبديل به يك جريان هنري شوند.»
