ابوي ميگويد: من يك سر بروم تا بانك و برگردم.
ميگويم: وام ميدهند؟ نكند در سال 93 سبدهاي كالا را به جاي سردخانه در گاوصندوق بانكها نگهداري ميكنند و بويي به دماغتان خورده؟
ميگويد: نه!. . . بانكها دارند ورشكسته ميشوند. شانس كه نداريم. چند سال پسانداز كرديم تا برويم سمعك بلوتوثدار بخريم، يكهو پولمان دود ميشود و ميرود به هوا!
ميگويم: چطور؟ نكند بحران بانكي از يونان به ايران سرايت كرده؟
ميگويد: يونان چي؟ كشك چي؟ جهانگيري بعد از گرفتن تعهد كتبي از خوداظهاري يارانهاي آدم، ميرود تا اطلاعات بانكيات را در ميآورد و بعد ميشوي بابك زنجاني. ميشوي شهرام جزايري. آنوقت بايد بروي با اعمال شاقه و لباس راه راه و زنجير در كنار جاده سنگ بشكني....
ميگويم: خب اينكه دولت بتواند به تمام اطلاعات يارانهبگيران دسترسي داشته باشد خوب است. حالا نفهميدم بانكها چرا بايد ورشكست شوند؟
ميگويد:پول كه در بانك باشد جلو چشم دولت است. اما برود تبديل به هر چيز غير از حساب بانكي و ملك شود، نديدني است. خبر نداري، تازه بعضي از غيردولتيها كه قبلا دولتي بودهاند يا بعداً دولتي ميشوند، بيرون از بانك بهره خوب هم ميدهند.
ميگويم: در دولت گذشته مقامات ارشد اجرايي به صورت شفاهي به مقامات ارشد وقت بانكي دستوري براي ارائه اطلاعات بانكي افراد توسط بانكهاي كشور به دستگاههاي ذيربط صادر كرده بودند اما بانكها زيربار چنين دستوري به دليل اينكه احتمال خروج گسترده منابع از سيستم بانكي و سلب اعتماد مردم از نظام بانكي وجود داشت، نرفتند و با آن مخالفت كردند.
ابوي ميگويد: آنها كه مخالفت ميكردند رفتهاند، آنها كه موافقت ميكنند را آوردهاند. خوبي آدم حقوقدان به انجام همين ظرافتهاست.
ميگويم:حالا مگر چقدر در بانك پول داريد؟
ميگويد: اول نميشمرند كه. اول يارانه را نميدهند بعد ميشمرند. بايد پول را برداريم و بدويم و فرار كنيم.
ميگويم: حالا با اين چندرغاز پول توي بانك ميخواهي چه بخري؟ پول سمعك ميشود؟
ميگويد: گوشم نشنود بهتر است. سكه ميخرم. حالا تمام نشد، نيم ميخرم. نيم نشد، ربع. نشد ميدهم دندان عقلم را روكش طلا كنند! آنجا را كه ديگر نميبينند. يعني به سوراخ دهان آدم تا آدم چيزي نگويد كه كاري ندارند. من هم كه ميگويم از كودكي لال بودهام. اصلا ميگويم هوا آلوده است هميشه دهانبند بايد بزنم.
ميگويم: پدر من. باز بچه شدهاي؟ همه چيز سقف دارد. آنقدر در رحمت اين دولتها گشاد است كه بعد از 18سال هنوز نميدانند تركان، حجتي، دادمان، خرم، بهبهاني، نيكزاد و آخوندي آمدهاند و رفتهاند و در آزادراه تهران - شمال چقدر خرج كردهاند. حالا ميگويند هر چه خرج شده اشتباه بوده و بايد همان جاده قديم را گشاد ميكرديم تا بشود بزرگراه. از حالا ميخواهند پول براي گشادي خرج كنند. آنوقت شما بابت حساب بانكيات ميترسي؟
ابوي ميگويد: يعني نروم بانك؟ به تنگي و گشادي حساب بانكيات كار ندارند؟
ميگويم: اينها ميگويند 43 بانك اطلاعاتي در اختيار دارند كه يكي از آنها حساب بانكي آدم است. شما هم كه حسابت پاك است.
ابوي ميگويد: خب پس خيالم راحت شد. يعني از امروز به بعد تكليف همه آنها كه اختلاس ميكردهاند، پول يامفت ميگرفتهاند، زد و بند ميكردهاند، دزدي ميكردهاند، رشوه ميگرفتهاند، زيرميزي داشتهاند و. . روشن ميشود. درود بر اتوپياي تدبير و اميد. با اين 43 بانك اطلاعاتي مشكل شفافيت مالياتي هم حل ميشود. مو را از ماست ميكشند. ارزاني ميشود و. . .
ميگويم: نه! اين اجازه دسترسي دولت به 43 بانك اطلاعاتي فقط براي يارانهبگيران است.
ميگويد: مگر يارانه را همه نميگيرند؟
ميگويم: نه! يارانه مخصوص نيازمندان است. كلاهبرداران و مختلسان و رشوه بگيران و. . . اگر يارانه نگيرند در 43 بانك اطلاعاتيشان قفل ميماند و روحاني كليد نمياندازد، اصلاً كليد دست خودشان.
ميگويد: معامله خوبي است. پس اين دولت هم بلد است چگونه و به چه كسي امتياز بدهد!
