بايد پذيرفت كه با افزايش جمعيت، افزايش مصارف شهري و صنعتي و محدود بودن منابع آبي هرگونه بيدقتي در مصرف صحيح اين مايع حياتي سبب خواهد شد تا مشكلات در زمينه كمبود منابع آب بيش از گذشته خودنمايي كند. اين كمبود در مناطق شهري به ويژه مناطقي كه با فقر نزولات آسماني روبهرو هستند، هشداري است براي ساكنان كلانشهرها و زنگ خطري به شمار ميرود كه اگر براي آن تدبيري در نظر گرفته نشود بايد منتظر تبعات آن بود. متأسفانه توسعه شهري و زير ساختهاي آن در كشور ما از برنامهريزي اصولي و مدوني برخوردار نبوده و شهرها در كشور فقط در طول و عرض جغرافيايي گسترش نيافتهاند بلكه به دليل كمبود فضاي استان بلندمرتبه سازي بيش از گذشته دنبال ميشود كه در اين ميان به دليل نبود فرهنگ صحيح استفاده از آب، همواره بخش زيادي از منابع موجود آبي كه شهرها را تغذيه ميكنند نيز به هدر ميرود و بايد توجه داشت كه اين فقط منابع آبي نيستند كه هدر ميرود بلكه سرمايههاي اقتصادي كشور هستند كه با بيدقتي و رعايت نكردن الگوهاي مصرف از بين ميرود و بايد براي جايگزيني آن، چند برابر هزينه اضافي صرف شود.
سرانه مصرف آب در ساير كشورهاي جهان كه به الگوهاي مصرف پايبند هستند، روزانه كمتر از 150 ليتر است اما اين ميزان در كشور ما به خصوص در شهرها و كلانشهرها بيش از 250 ليتر مصرف ميشود كه اين امر بار اضافي را بر شبكه و منابع آبي كشور تحميل ميكند.
در ماههاي پاياني سال 92، بسياري از مسئولان در خصوص كمبود منابع آبي به خصوص در شهرها هشدار دادند و اعلام وضعيت قرمز كردند با اين حال، كارشناسان معتقدند با كاهش 20 تا 30 درصدي در مصرف آب ميتوان، سالي آبي را در شهرها سپري كرد و اين موضوع ميطلبد تا تمام بخشهاي درگير به خصوص شهروندان به آن اهتمام جدي داشته باشند و با جلوگيري از هدر دادن اين مايع حياتي كه با زحمت فراوان و هزينه بالا جمعآوري، تصفيه و انتقال مييابد اول به خود و سپس به حفظ و كنترل منابع آبي كمك شاياني بكنند.
با رصد شيوه مصرف آب و فرهنگ آن در كشور در مييابيم كه هنوز بسياري از شهروندان به ارزش واقعي آب پينبردهاند كه به مصرف بيرويه آب ادامه ميدهند و هرگز كمبود واقعي آن را احساس نكردهاند تا حس نياز در آنها برانگيخته شود. از سوي ديگر متأسفانه در كشور ما، آب شرب به جاي آب خام به مصرفهاي گوناگون ميرسد و همين موضوع سبب ميشود تا آبي كه داراي ارزش اقتصادي بالا است در مصارف غير شرب استفاده شود و هدر برود.
هدر رفت آب در شبكه انتقال و توزيع آب، فرهنگ ناصحيح غلط استفاده از آب و باورهاي مصرفگرايانه در استفاده از مايع حياتي تهديد جدي است كه سايه آن بر زندگي تكتك افراد جامعه سنگيني ميكند و اين تهديد اگر جدي گرفته نشود ميتواند به تهديد سلامت بهداشتي فرد و جامعه نيز ختم شود كه جبران هزينههاي آن ميتواند بار مالي زيادي را به فرد و كشور تحميل كند بر اين اساس ميتوان گفت براي دسترسي به محور اصلي الگوي مصرف صحيح بايد به فرهنگ فردي و خانواده از يك سو و مديريت صحيح منابع آبي از سوي ديگر توجه صورت بگيرد.
در ضمن بايد به نقش تأثيرگذار دستگاههاي شهري به خصوص مديريت شهري توجه ويژهاي شود و اين امر محقق نخواهد شد مگر آنكه كارها به صورت عملياتي دنبال شود.
به عنوان مثال شهرداري در يك اقدام فوري، آبياري فضاي سبز جلوي منازل و باغچه داخل محوطههاي مسكوني را با آب خام آبياري كند تا شهروندان مجبور به استفاده از آب شرب براي آبياري اين مكانها نباشند و شهروندان نيز ميتوانند با نصب تانكرها و مخازن آب خام در مراكز مسكوني براي مصارف غير شرب از اين آب استفاده كنند. مصداق ضربالمثل، قطره قطره جمع گردد وانگهي دريا شود، بايد قطره قطره اين مايع حياتي صحيح مصرف شود تا كمبود احساس نشود.
