نگرانيهايي كه وزير در حوزه فرهنگ به وجود آورده آنقدر بوده است كه رهبر انقلاب به صورت رسمي نگراني خود را از آن اعلام ميكنند و فرهنگ را مهمتر از مسائل اقتصادي ميدانند. وزير گرچه در پاسخ به اين نگراني رهبري اعلام لبيك ميكند اما هنوز مهر بيانيه لبيك خشك نشده است كه اتفاقي نو رخ ميدهد. روند اين همه اتفاقات ريز و درشت را تا كي ميتوان به پاي تازهكار بودن دولت گذاشت؟ چند ماه ديگر بايد منتظر بود تا كشتي فرهنگ به سمت ساحل آرامش حركت كند؟ ناخدايي كه فقط كشتي را به سمتوسوي خط ميبرد گردابهاي پياپي برده تا همين جا هم اگر كشتي غرق نشده به خاطر بند قوي آن است نه تدبير ناخداي تازه كار!
هم اكنون بعد از چند ماه از آغاز فعاليت، علي جنتي اگر بخواهد براي انتهاي سال 92 آماري از فعاليتهاي وزارت ارشاد ارائه دهد، چه چيزي بيان خواهد كرد؟ اگر از آمار و ارقام دوري كنيم، صرف گفتن ايجاد فضاي جذب حداكثري كه حتي اصرار دارد شاعر ضد انقلاب و فيلمساز مخالف حكومت را به هر نحو ممكن به بند فرهنگي نظام بچسباند، چه چيزي عايدمان ميشود؟ به زور ميخواهند كساني را به فرهنگ ايران اسلامي بچسبانند كه بعضيهايشان بيش از سه دهه است كه هر جا نشست و برخاست داشتهاند از آن انقلاب و حكومت برخاسته از آن اعلام برائت كرده و ميكنند. هزينههايي كه اين التماسهاي بيجا براي جذب پوسيدههاي فراموش شده ميپردازند، قرار است از كدام خزانه پرداخت شود؟
وزارت ارشاد به تنهايي باعث شده است حساسيتها بر عملكرد دولت افزايش پيدا كند، حداقل هم اكنون كميسيون فرهنگي و كميسيون اصل 90 مجلس اين وزارتخانه را زير ذرهبين گرفتهاند. نمايندگان منتقد دولت نيز از آشفته بازاري كه در حوزه فرهنگ به وجود آمده براي نقد دولت استفاده وافري بردهاند و به خوبي از اين راه توانستهاند دولت يازدهم را زير سؤال ببرند. امروز وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي پاشنه آشيل دولت شده است؛ پاشنه آشيلي كه يك روز سرداري را از اسب به زير خواهد كشيد و سرنوشتهاي بسياري را تغيير خواهد داد.
بهترین وزارت فرهنگ در همین دولت بوده است و همه ی هنرمندان راضی هستند شما نباید هم راضی باشید.