اختلافات قطر و عربستان هر روز گستره وسيعي به خود ميگيرد و هيچ علائمي از كاهش و مهار اين اختلافات ديده نميشود. چشم انداز اين اختلافات زماني تيره به نظر ميرسد كه تحركي چه در داخل شوراي همكاري خليج فارس و چه در داخل اتحاديه عرب يا سازمان همكاري اسلامي و همچنين در جامعه بينالمللي براي حل اختلافات موجود ميان دوحه و رياض قطر در داخل شوراي همكاري خليج فارس مشاهده نميشود. در واقع اين اختلافات زماني به بيرون درز كرد كه رايزنيهاي كه كويت به عنوان رئيس دورهاي شوراي همكاري خليج فارس و رياست آتي اتحاديه عرب انجام ميداد به بن بست رسيد و در حال حاضر نيز امير كويت براي درمان در امريكا به سر ميبرد.
دورجديداختلافات خانوادگي در ميان اعضاي شوراي همكاري خليج فارس زماني صورت علني به خود گرفت كه عربستان به همراه بحرين و امارات عربي متحده در اعتراض به آنچه دخالت قطر در امور داخلي و عدول از موافقتنامه امنيتي ميان اعضاي شورا خواندند سفراي خود را از دوحه فراخواندند و در پي آن عربستان جنبش اخوان المسلمين را كه مورد حمايت قطر است در ليست گروههاي تروريستي قرار داد و در عين حال محدوديتهاي رسانهاي براي قطر اعمال كرد و با تأكيد بر تعطيلي دفتر نمايندگي شبكه الجزيره قطر در اين كشور طي چند روز آينده، اعلام كرد از اين پس هيچ تبعه سعودي حق ندارد با رسانههاي مختلف قطري همكاري كند. همچنين برخي خبرها از تدارك عربستان براي اقدام نظامي عليه قطرحكايت دارد. در مقابل قطر نيز ضمن تأكيد بر ادامه سياست خارجي خود در حمايت از اخوان المسلمين سطح نمايندگي خود را در نشست وزراي امور خارجه اتحاديه عرب در قاهره كاهش داد كه اين مسئله نشست بعدي سران شوراي همكاري خليج فارس و اتحاديه عرب را دركويت در هالهاي از ابهام قرار داده است.
البته اختلافات عربستان و قطر بسيار ريشهاي و در عين حال دامنه آن گسترده است و دو طرف در سالها و دهههاي اخير روابط رقابت آميز و خصومت آميزي داشتهاند. در واقع از زماني كه شيخ حمد بن خليفه امير سابق قطر در سال 1994 طي كودتاي عليه پدر خود قدرت را در اين كشور به دست گرفت در كنار سياستهاي بلندپروازانهاي كه در عرصه سياست خارجي در پيش گرفت رهبري عربستان را نيز در شوراي همكاري خليج فارس به چالش گرفت و برخلاف ديگر اعضاي شورا نخواست عربستان را به عنوان برادر بزرگتر در اين شورا به رسميت بشناسد. اين رقابتهاي خصومت آميز به حدي گسترده بود كه در خلال بحرانهايي كه گاه و بيگاه در منطقه صورت ميگرفت دو طرف در دو جبهه مختلف قرار ميگرفتند كه اين مسئله در خلال جنگ سال 2006 كاملاً مشخص بود. البته مواردي هم بود كه اين دو كشور در كنار هم قرار ميگرفتند كه از اين موارد ميتوان به دو نمونه اشاره كرد.
نخست بحران عراق است كه هر دو كشور با حمايت از القاعده و بعثيها با تثبيت نظام سياسي جديد عراق مخالفت كردهاند كه اين رويكرد كماكان ادامه دارد اما مورد دوم بحران سوريه است و اگرچه هر دو طرف از براندازي نظام سياسي سوريه حمايت ميكردند. اما براي برنامههايي كه براي بعد از مرحله براندازي تدارك ميديدند اختلاف نظر داشتند و در حالي كه قطر در امتداد سياست منطقهاي خود در پي به قدرت رساندن اخوانيها بود، اما عربستان برعكس از ديگر مخالفان غيراخواني حمايت ميكرد. اين اختلافات به حدي گسترده بود كه برنامههاي دو طرف در سوريه را تحتالشعاع قرار داد و بر همين اساس از همين اختلافات به عنوان يكي ازدلايل شكست تلاشهاي براندازانه در سوريه ياد ميشود.
شكست همين تلاشها موجب شده كه زخمهاي گذشته ميان قطر و عربستان كه به مدت حدود سه سال تحتالشعاع بحران سوريه قرار گرفته بود دوباره سر باز كند كه البته اين مسئله با حمايتي كه امارات عربي متحده و بحرين از عربستان كردهاند شوراي همكاري خليجفارس را از درون دو شقه كرده و آن را در آستانه فروپاشي قرار داده است.
