همشهری آنلاین: مراسم تقدیر از سه دهه فعالیت ابراهیم حاتمیکیا در موسسه همشهری با حضور مدیران ارشد و خبرنگاران این مجموعه برگزار شد.
* حامی با قدرتی ندارم که پشت من بایستد، حامی پرقدرت من، شهید آوینی بود
ابراهیم حاتمیکیا در این مراسم گفت: خوشبختانه من حلقه حفاظتی ندارم و خدا را شکر میکنم که حامی با قدرتی ندارم که پشت من بایستد، حامی پرقدرت من، شهید آوینی بود که نیست و هر چقدر که جلوتر رفتم، دیدم که جای آقا مرتضی خالی است.
این کارگردان سینما با تاکید بر اینکه من مرد این محفلها نیستم و هر چقدر که از این جاها فاصله بگیرم، راحتتر زندگی میکنم، افزود: سه دهه فرصت کمی نیست، بسیاری از جوانهایی که امروز میبینم با فیلمهای من خاطره دارند، بزرگ شدهاند و زندگی کردهاند. م
* به واسطه مردم و تماشاگران حاتمیکیا شدم
حاتمیکیا ادامه داد: من اصرار دارم که این نکته را بگویم که به واسطه مردم و تماشاگران حاتمیکیا شدم و نه به واسطه عزیزان مطبوعاتی که اگر اینطور بود به بیراهه کشیده میشدم. همشهری را غریبه نمیدانم و از خودم میدانم و احوال اینجا را با خودم غریبه نمیدانم.اما نگاه مردم همراهم بود و هیچ زمان دودوتا چهارتا نکردم و خوشامد کسی حرف نزدم. بنده همیشه با فاصله از منتقدان ایستادم. احترامشان را نگاه میدارم ما با فاصله میایستم تا هم آنها حرف شان را راحت بزنند هم من بتوانم آنچه که در این مسیر باید بگویم، بگویم.
* عشقم سینماست ولی غرق شدن در سینما را قبول ندارم
وی افزود: من نالههایی دارم که غریزی هستند، حال میخواهد خوشامد کسی باشد یا نه؟ من اصرار دارم که خودم را صرف جامعه سینمایی ندانم و خیلی به این بحث علاقه ندارم، نه اینکه سینما را دوست نداشتهباشم، عشقم سینماست ولی غرق شدن در سینما را قبول ندارم و معتقدم خیلی از دوستان در این عالم غرق شدند و سینما برایشان بت شد.
* داریم به جهان میگوئیم دروغگو هستیم/چقدر از فیلمها مربوط زندگی مردم است
حاتمیکیا در ادامه به فیلمهای اکران شده در جشنواره فیلم فجر اشاره کرد و گفت: امسال این همه فیلم ساخته شده اما چه تعداد از آنها برای جمهوری اسلامی است به آن مفهومی که در آن درگیر هست. من کاری به بخش اقتصادی و دردهایی که دارند کاری ندارم. چقدر از آن مربوط به این هست که الان در مقابل آمریکا یک حال تحقیر آمیز داریم؟ و هول برمان داشته؟ چقدر سخت است برای دولت و آقای ظریف با آن مشخصات، چه باید بکند. سینمای ما از اینها نمیگوید و از این حرفها نمیزند. اصلا مطرح نمیشود و مسئله ما نیست. ما به جهان میگوییم درغگو هستیم، ما به جهان میگوییم اسم مان حسن، حسین، علی و نقی هست اما هیچ نسبتی با آنها نداریم و جریانی از سینما به این بها داده و متوجه نشدیم که زیر پای خودمان را خالی میکنیم.
وی افزود: چقدر از فیلمها مربوط زندگی مردم است. سالهای ابتدایی انقلاب هم فیلمهای خانوادگی زیاد بود اما در آنها دغدغههای زندگی مردم اشاره میشد.
این کارگردان سینما اضافه کرد: دوباره ممکن است در این مملکت درگیری پیش بیاید و دوباره اتفاقی بیفتد، مگر برای آرمانگراها جز این چارهای هست؟ و میشود غیر از این بود؟ من قائل به آن نیستم. اگر این اتفاق بیافتد، چه کسی میایستد؟ کدامین بچه ها را ما تربیت میکنیم و به آنها میگوییم چه افتخاری دارند؟ و من این را در سینما نمیبینم و وقتی نمیبینم، غریب به نظرم میآید.
