احمد بن بلا، مجاهد بزرگ مسلمان، قهرمان جهاد آزاديبخش الجزاير، فرمانده نيروهاي مسلح ضد استعمار و شخصيت برجسته تاريخ معاصر پس از 80 سال مبارزه، جهاد، تبعيد و زندان سرانجام در تاريخ 30/1/1391 درگذشت.
با توجه به رابطه ديرينه با سازمان آزاديبخش ملي الجزاير و سابقه آشنايي با احمد بن بلا، گوشهاي از خاطرات خود درباره زندگي، مبارزات و عقايد و انديشههاي وي در سه شماره از روزنامه اطلاعات منتشر كردم كه مورد توجه اهالي تاريخ معاصر و علاقهمندان به شناخت زندگي و مبارزات شخصيتهاي اسلامي قرار گرفت. اينك فرصتي پيش آمد كه آن سه بخش منتشرشده را به ضميمه ملحقاتي كه شامل بخشهايي از مصاحبههاي وي درباره ايران، انقلاب اسلامي و امام خميني است، در اختيار عموم قرار دهيم. مطالب بخش ملحقات اين كتاب، در همان اوايل پيروزي انقلاب اسلامي ايران توسط برادر محترمي كه متأسفانه نام وي به علت عدم حضور در ايران براي اينجانب هنوز ناشناخته است، ترجمه و به شكل رسالهاي منتشر شده است كه نسخه كپيگرفتهاي از آن در همان دوران توسط يكي از برادران در اختيار اينجانب قرار گرفت كه فاقد نام ناشر بود و در بين اوراق اينجانب (آرشيو مربوط به الجزاير) محفوظ مانده بود كه به علت اهميت محتواي آن پس از تلخيص و ويرايش براي تكميل خاطرات در آخر اين مجموعه نقل ميشود. لازم به يادآوري است علاوه بر خاطرات خصوصي و شخصي اطلاعات ديگري هم درباره احمد بن بلا و گفتهها و انديشههاي وي به مناسبتهاي مختلف از سوي اينجانب كه در آن ايام در خارج از ايران به سر ميبردم، ترجمه و تهيه گرديده كه به اداره مربوط در وزارت متبوع سابق، وزارت امور خارجه ارسال شده است كه قاعدتاً و با تأسف همه آنها به بايگاني راكد سپرده شدهاند! واي كاش همراه گزارشهاي غيرمحرمانه و مفيد ديگر سفراي ما در ديگر بلاد براي اطلاع عموم روزي منتشر شوند.
البته در اين ميان اينجانب به خاطر روحيه طلبگي گاهي گزارشهاي خاصي بهطور مستقيم به حضرت امام خميني(ره) يا رياست محترم جمهوري وقت آيتالله سيدعلي خامنهاي ارسال ميكردم كه ربطي به وزارت خارجه نداشت، چون در واقع اموري خارج از حوزه محل مأموريتم واتيكان بود. در بين آنها گزارش مشروحي درباره گفتهها و بيانات احمد بن بلا در ملاقاتي خصوصي با يكي از برادراني است كه سمت رسمي نداشت و به خواست بنده به ديدار وي رفته بود. چون اين گزارش محرمانه به مركز ارسال شده است، نشر آن بدون مجوز قانوني مقدور نيست، ولي نامهاي غيرمحرمانه همراه آن گزارش به خدمت حضرت آيتالله خامنهاي به عنوان رياست جمهوري فرستاده بودم كه نقل آن به عنوان مقدمه اين كتاب بيمناسبت نخواهد بود. اينك متن نامه خطاب به آيتالله خامنهاي «حفظهالله» كه در آن دوران رئيسجمهور بودند و در تاريخ 29/6/1364 به ايشان ارسال شده است، براي آغاز يا تكميل اين «معرفينامه» نقل ميكنيم:
«بسماللهالرحمنالرحيم
حضور محترم رياست جمهوري
برادر مكرم، حجتالاسلام والمسلمين جناب آقاي خامنهاي دام بقائه العالي
با سلام و درود
انتخاب مجدد آن برادر را تبريك ميگويم و آرزوي موفقيت روزافزون را در به دست آوردن اهداف مقدس دارم كه ساليان دراز در راه آنها كوشيدهايد. دو سال قبل ضمن ملاقات با شما صحبت از چگونگي ملاقات با بن بلا را كردم. گفتيد چه مانعي دارد؟ اتفاقاً ميتواند وسيله فشاري هم در دست ما باشد تا دوستان الجزايري كمي بهتر از اين باشند. در دو سال گذشته ايشان دو بار درخواست ديدار مرا كردند، اما از برادران وزارت خارجه كه كسب تكليف شد، بهشدت با آن مخالفت ورزيدند (اداره سوم) و اينچنين ملاقاتي را بين يك مقام رسمي! و بن بلا به مصلحت نديدند كه طبعاً نظريه آنها را بهرغم ميل باطني و اعتقاد شخصيام اجرا كردم تا روزي كه ديگر «مقام رسمي!» نباشم و از نو يك طلبه آزاد قم شوم كه در آن صورت انشاءالله برادران وزارت متبوع فعلي هم از ملاقاتها و تماسهاي ما چندان نگران نخواهند شد! آنچه به ضميمه ارسال ميشود، نتيجه ديدار و گفتوگوي يك برادر ايراني، غيررسمي از بن بلا در اوايل شهريور گذشته است، اين برادر بهدقت سخنان بن بلا را در زمينههاي مختلف به عربي يادداشت كرده بود و پس از مراجعت از سوئيس به توصيه اينجانب به عنوان يك ايراني علاقهمند وي به ملاقات بن بلا رفت و اين امر هيچگونه انعكاسي هم در هيچ جا نداشته است و نخواهد داشت و تنها اين گزارش در اين زمينه خدمت شما و رونوشت جهت شخص برادر دكتر ولايتي، وزير محترم امور خارجه ارسال ميشود.»
